2013 bijna voorbij

Vandaag, 1e kerstdag, een vrije dag zonder kinderen thuis en gezien de 3e storm afgelopen maandag met een kracht 9 over de Gouwzee heeft geraasd toch maar even langs onze Jomanique.
Ze heeft het goed doorstaan en zelfs het afdekzeil lag nog prima.
Volgend jaar hebben we pas weer tijd om bij haar te kijken.

Middels de onderstaande kaart wensen we al onze volgers/lezers fijne feestdagen en tot volgend jaar!

Mooi weer dus weer even kijken

Het was vandaag weer prachtig weer dus een ritje naar de boot is dan (bijna) vanzelfsprekend.
We wisten al dat we bilge moesten gaan pompen want het regenwater of condens sijpelt het motorruim in.
Met ons handpompje ging het redelijk alleen het is wel een kunst om de slang in het water te houden zodat er een vacuum ontstaat. Met zijn twee, de een de slang in het water en de pomp vasthouden en de ander pompen. Het is gelukt en een volle jerrycan van 10 liter eruit weten te halen. Het ruim is nu weer nagenoeg droog. (tot de volgende serie plensbuien....)
Omdat we het gedoe toch wel een beetje zat waren even langs de watersportwinkel in het dorp gereden.... en ja, daar hadden ze een 12volts pompje voor weinig. We hadden op de heenweg al een Jumpstarter gekocht bij de Gamma dus de volgende keer pompen wordt een makkie!

Kijkende naar ons roer... het gaat achteruit en de handen jeuken (nu het weer een dag onwijs mooi weer is).
Nadat we alle bladeren van het dek hebben geveegd en er flink wat water overheen hebben gegooid het dekzeil weer vakkundig over de kuip vastgemaakt. Het, nu oosten windje van vandaag, kan er lekker doorheen blazen. De Zuidwesten wind ook want dat is het meestal.

Terug naar de auto lopende onder en tussen de opgebokte schepen. Nog even en dan is het voorjaar en dan mogen wij...

Boot verhalen

Vanmorgen hebben we met de jachthaven gebeld of we onze boot gedurende de winter konden verhalen naar een lege box welke aan de kant ligt. Dat was mogelijk en dus hebben we vanmiddag onze boot verhaald.
De reden was omdat de steiger erg glad is bij regen en de boot wat verder van de steiger moet liggen ivm harde wind, storm en weglopend water. De stap wordt dan dermate groot dat de kans om uit te glijden en in het water te vallen erg groot is. Daarom een stukje zekerheid en veiligheid ingebouwd.
Eerst het dekzeil verwijderd en de motor gestart. Deze startte in 1x. Even laten warm draaien en in de tussentijd de grijplijnen tussen de palen en de steiger weggehaald. Toen de boot verhaald. Dat was een klein kunstje en even later gleden we de andere box in aan de andere kant van waar we eerst lagen.

Boot vastgemaakt, het dekzeil opnieuw er overheen gelegd en toen even gemeld bij het havenkantoor dat we verhaald zijn. Gelijktijdig maar aangegeven dat we graag op de voorkeurslijst willen voor een plekje aan een T-steiger of aan de walzijde.

Teruglopend naar onze auto weer vol verbazing gekeken naar de hoeveelheid droogstaande schepen. Alle drie de parkeerterreinen staan al nagenoeg vol en ze zijn nog steeds aan het ophellen.  Leuk om te zien want het is tenslotte onze eerste winter op een grote jachthaven.

Daarna weer snel naar huis want tijdens het verhalen regende het constant dus thuis opdrogen met een lekker bakkie koffie er bij.

Na de storm...

Vandaag naar de boot om te kijken hoe ze er het van af heeft gebracht na de zuidwesterstorm.
Petra zat toch wel met wat buikpijn in de auto maar ik had zoiets van: als er iets gebeurt was zouden we wel gebeld zijn.

Op de haven zagen we al gauw dat ze er netjes bij lag. Het dekzeil was weliswaar niet meer helemaal over de boot maar zat nog netjes vast zonder scheuren of andere schade. Alleen, hoe kom ik nu aan boord? De boot lag wel erg ver weg van de steiger.

Met een grote stap toch aan boord weten te komen (een voordeel van het hebben van lange benen..). Vervolgens het dekzeil losmaken en naar de kuip gelopen. Hee, voetstappen op het achterdek die niet van mij zijn... Nou ja, dat verklaart waarschijnlijk waarom ze zover naar achteren ligt. Straks maar even vragen.

Lijntjes weer losgemaakt en verlegd zodat ook Petra aan boord kon stappen en toen gauw de roef gecontroleerd. Alles droog dus dat is al prima. Ook het motorluik even open gehad. Er lag wel iets meer water in de bilge maar niet verontrustend. Dat halen we later wel weg.

Alles weer op z'n plek gelegd, het dekzeil er weer over gespannen en toen nog even naar de botenkraan gelopen. Er werd net een groot zeiljacht op de kant gehesen dus even kijken hoe het gaat. Tenslotte moet de onze er volgend jaar ook uit. Binnen een mum van tijd stond het zeiljacht op de kant en op een bok. Dat zag er professioneel uit.

De havenmeester stond er ook bij en daar even een praatje mee gemaakt. Bleek dat door de wind al het water uit de haven was geblazen. Er was een niveauverschil van maar liefst 1,40 meter minder water waardoor vele boten en jachten op de grond kwamen te staan en/of met een mast of boeg op de steiger lag te kojangen. Ze hadden het erg druk gehad met lijntjes verleggen en zelfs hebben ze hier en daar lijntjes moeten kappen.




Na de havenmeester te hebben bedankt voor de goede zorgen zijn wij, gerustgesteld. weer naar huis gegaan maar niet voordat we weer even een lekkere portie kibbeling bij de visboer hadden gehaald.

Mast strijken

Omdat de weersvoorspellingen van een zuidwesterstorm spreken, hebben we vandaag de mast gestreken. Ook hebben we gelijk alle touwwerk uit de mast weggehaald zodat dit niet kan slijten of stukgaan tijdens de wintermaanden.Tussendoor nog even de motor en het motorruim nagekeken. Dit was allemaal in orde.

Elk touw is voorzien van een gekleurde tie rib zodat we volgend jaar weten welk touw door welk blok heen moet. Ook de vlaggenlijnen verwijderd en nog de laatste spulletjes uit de boot gehaald om dit thuis op te bergen. Het touwwerk hebben we in de roef opgeborgen.



De mast strijken is eigenlijk een fluitje van een cent. Eerst het "derdehandje" opgebouwd en bevestigd om daarna de borging te verwijderen. Daarna geleidelijk de mast laten zakken totdat deze op de schaar rust.

Daarna de verstaging rond de mast gewikkeld en deze vast gezet. Toen het "derdehandje" weer opgeruimd.
Uiteraard is de mast ook aan een inspectie onderworpen en deze zag er nog prima uit. Geen scheuren, nog goed in de lak dus deze komt de winter wel door.

Het dekzeil hebben we nog voorzien van extra gewichten om het beter op de plaats te houden. Nadat we alles klaar hadden en de boot hebben afgesloten, ging het dekzeil er weer op. Doordat de mast nu plat ligt kon het dekzeil iets beter bevestigd worden. Een ander voordeel is dat de boot ook minder wind vangt.

Na een kleine twee uurtjes waren we al klaar. Alsof we dit al jaren doen terwijl het onze eerste winter is met onze grundel. We zijn best trots op onszelf! En we kijken nog steeds heel erg uit naar het voorjaar om 'de banaan'  Ocean Blue (international) te maken. Ze is dan echt 'eigen'.

Dinsdag, dan zijn we weer vrij en is de eerste herfststorm voorbij, gaan we weer even een inspectierondje maken.

De zwaarden zijn inmiddels aan beide kanten gelakt en liggen in de tuin onder een afdekzeil. Natuurlijk niet helemaal ingepakt zodat de wind er wel langs kan blazen. In het voorjaar doen we ze nog 1 keer schuren en een laag blanke lak eroverheen.

En nog iets kleins... hadden we al een nieuwe BLAUWEvleugel gekocht voor als ze straks in de lak zit maar wat blijkt... De blauwe hoort er niet op, deze is voor beroepsmatig varen van een platbodem... we moeten dus weer een rode hebben... jammer.. dan de blauwe maar op Marktplaats zetten en er een rode zien te scoren.
Ook is Petra aan het kijken naar gevlochten stootwillen. Het lijkt haar heel leuk om ze zelf te maken dus zo nu en dan ligt er touw op tafel en is ze bezig met scooby-doo rage van een paar jaar geleden.
Aldoende gaat het haar misschien lukken om een stootwil te knopen. Het zijn tot nu toe mini dingetjes van 5 cm...  wordt vervolgd...

Boot opruimen en zwaarden schuren en lakken

Vanmorgen al vroeg in de auto naar de jachthaven gegaan. Even met een omweg langs de winkel om toevoegingen voor de diesel te kopen die bacteriegroei tegengaan en de diesel goed houden in de winter.

Aangekomen op de haven zagen we dat het dekzeil goed heeft gehouden met de harde oostenwind. Alles zat nog keurig op z'n plaats. Nadat we het dekzeil hadden verwijderd zijn we begonnen met het verder leeghalen van de boot. Wat heeft een mens toch gauw alweer veel spullen verzameld. 3 grote boodschappentassen vol, wat touw om schoon te maken, een jerrycan met een restje diesel en nog wat andere dingetjes stonden al gauw in de auto.

De dieseltank was door ons al helemaal opgetopt en de inhoud voorzien van de gekochte additieven. Hier kan niets meer mee gebeuren. Ook is de grootschoot verwijderd want het is jammer als het touw door winterweer verweerd en/of stuk gaat. De portapotti leeggegooid en schoongemaakt, de gasfles losgekoppeld en meegenomen en de wintergordijntjes opgehangen.

Toen we eenmaal klaar waren hebben we het afdekzeil weer over de boot aangebracht. Inmiddels was het alweer 12:00 uur en de buikjes rammelden al. Terug naar huis even bij de viskar in Monnickendam gestopt voor een portie kibbeling. Deze onderweg naar huis opgegeten. Mmmmmmm, zo lekker....

Thuis eerst nog even een bakkie koffie en toen begonnen met schuren van de zwaarden. Eerst maar de gezichtszijde. Beide zwaarden uitgebreid geschuurd en ontvet. Daarna het schuurgereedschap opgeruimd en alles nog eens goed stof- en vetvrij gemaakt.

Toen was het tijd voor de eerste laklaag. We zagen het hout al snel opknappen en wat wordt het mooi. En dit is nog maar de eerste laag. De kopversiering voorzien van een mooie blauwe kleur. Deze kleur komt ook op de romp dus dat zal prachtig bij elkaar staan.

Nadat we klaar waren hebben we alles weer opgeruimd. De lak moet eerst goed drogen om daarna weer eerst even licht opgeschuurd te worden. De volgende laklaag zal daardoor beter houden. Petra zei elke keer dat ze zo'n zin heeft om met de boot te beginnen op te knappen waarop ik zei dat we daar inmiddels al aan waren begonnen ;-). Niet alles tegelijk willen doen. Alles komt op z'n eigen tijd. Maar dat we er zin in hebben is wel duidelijk!

Zwaarden opknappen

Vandaag maar eens begonnen met het opknappen van de zwaarden. Alle rotte hout hadden we er uit gebikt en laten drogen. Vandaag begonnen met epoxyhars. Aangezien we allebei voor het eerst hiermee werkten was het even uitproberen.

De 2 componenten gemengd en begonnen met het aansmeren van de scheurtjes en kieren van de zwaarden. Na een uur begon het nog niet uit te harden terwijl we hadden gelezen dat het na gemiddeld 10 tot 20 minuten zou gaan reageren. Een paar keer de zaak ingesmeerd maar het bleef zo vloeibaar als dunne honing.

Het opvullen lukte daarom al helemaal niet. Toen maar een bakkie koffie en wat te eten gemaakt. Tijdens het eten nog even buiten gekeken en de epoxy was nog steeds vloeibaar.

Na het eten nog maar een keer gekeken. Wel verd...... het was inmiddels uitgehard en niet meer te verwerken. De epoxy was bovendien loei heet. We waren nu gewoon 3 uur verder. We konden dus de hele kolerezooi weggooien. Dat was een duur leermomentje...

Volgende keer dan maar er bovenop blijven zitten....

Beginnen met winterklaar maken

Vandaag weer even naar ons zeilbootje om te beginnen met het winterklaar maken van de boot.
We zijn begonnen met het grootzeil van de mast af te halen. Dat was vrij snel voor elkaar.

 Daarna besloten we om de zwaarden van de boot af te halen en mee te nemen naar huis. Hier kunnen we dan in alle rust en met gereedschap en ruimte bij de hand rustig schuren, restaureren en opnieuw lakken.

Uiteraard eerst even goed kijken hoe we de zwaarden zouden gaan verwijderen want ze zijn best zwaar.
Eerst de borging verwijderen, een extra touw bevestigen voor als het zwaard los zou schieten en in het water zou vallen. Vervolgens het zwaard laten zakken zodat het oog uit het gangboord gehaald kon worden om daarna het loodzware geval aan boord te tillen. Met z'n tweetjes lukte dit aardig en even later was de eerste los en lag die op de wal. Een kleine 20 minuten later lag de tweede er naast.



Daarna hebben we de boot weer afgesloten en het dekzeil opnieuw bevestigd. Dit tegen de regen maar tegelijkertijd kan de wind er onderdoor waaien waardoor de boot droog blijft en niet kan gaan rotten.

Toen de zwaarden in de auto getild en voorzichtig naar huis gereden want ze pasten er niet helemaal in. Thuis hebben we ze onder de carport gelegd, beschermd met een dekzeil. Zodra we er even goed tijd voor hebben beginnen we met het opknappen hiervan.

Ook het grootzeil van de gaffel losgemaakt, laten drogen en daarna opgevouwen in de schuur gelegd.
Het leek niet veel werk maar we zijn er toch weer even mee bezig geweest.

Kloten: De houten kralen van een rak bij dwarsgetuigde zeilschepen. Bij dwarsgetuigde zeilschepen werden de ra's tegen de mast gehouden door een rak. Dit was een bindsel aan de ra, om de mast, voorzien van grote houten kralen, de kloten, zodat de ra toch op en neer kon bewegen bij het halen en strijken.
Reefknuttels: Voor het reven van een grootzeil gebruikt men traditioneel reefknuttels. Dit zijn rijen met kleine lijntjes die op een vaste afstand in het grootzeil bevestigd zijn. Om te reven strijkt men het zeil voor een stuk, doekt het stuk zeil onder de reefknuttels op rond de giek en bindt het geheel bijeen met de reefknuttels.

We hebben vrij maar het weer....

We hebben vrij maar het weer is omgeslagen naar herfstweer.
Nadat het dinsdag de hele dag had gegoten waren we wel benieuwd of het gelekt had.
Woensdagochtend vroeg even gekeken en gelijk maar het afdekzeil meegenomen.
We hadden inderdaad lekkage daar waar we het hadden verwacht.
Natte kussens als resultaat maar die zijn inmiddels alweer droog.
De motorluiken doen hun werk meer dan goed. Geen water in het motorruim!
Het dekzeil over de giek gedaan en extra vastgezet tegen de wind. De grindzakjes aan de zijkanten van het zeil verzwaren wel maar extra vastgezet tegen de wind kan geen kwaad.
Volgende week gaan we de boot toch maar leeghalen en het grootzeil eraf halen.
Mocht het toch nog een keer bijzonder mooi zeilweer zijn dan zijn we zo weer klaar voor vertrek.

Blijven genieten

Vandaag was het weer tijd om de zeilen te hijsen en het "zeegat" uit te gaan. De wind was gunstig en de voorspellingen gaven maximaal 3Bft uit het westen tot noordwesten aan. Prima windje om voor de wind de haven uit te varen richting Gouwzee.

In de geul naar de Gouwzee gauw de zeilen gehesen en de motor kon uit. Heerlijk rustig en op ons gemakje het gat uit. Tot aan de scheidingston en toen overstag, bakboord uit ging de koers al gauw richting Edam.
In 20 minuten waren we ook al de Gouwzee uit en voeren we op het Markermeer.

Lekker in het zonnetje, genietend van de omgeving, de zon en een bakkie koffie koersten we eerst nog even richting Enkhuizen om na enige kilometers weer overstag te gaan en de koers te wederom te verleggen richting Edam. Dit omdat de wind die kant gunstiger was.

De wind was echter wat aangetrokken en we schatten deze zeker tegen de 4Bft. We gingen echter als de brandweer en af en toe liep het water door het gangboord, zo schuin (en hard) gingen we. Heerlijk om te doen.

Ter hoogte van Edam gingen we keren om vervolgens weer richting Gouwzee te zeilen. Eerst hadden we wat twijfels of we wel goed uit zouden komen ivm de wind maar dit ging wonderwel erg goed. Ook weer flink wind gepakt waardoor we lekker schuin gingen en met een flinke snelheid voeren we de Gouwzee weer op.

                                                   Klik hier en zie een filmpje van onze Love Boat

Daar ging het iets rustiger en we koetelden lekker richting Monnickendam. Onder de wal bij Katwoude was het plan om voor anker te gaan zodat ik (Luc) nog even kon gaan zwemmen. Helaas viel dit plannetje in het water omdat de wind was aangetrokken tot zeker 5Bft.

We besloten om de zeilen weer in te nemen en het laatste stukje op de motor (recht tegen de harde wind in) naar de haven terug te varen. Met wat moeite lukte dit waarbij we ontdekten dat een naadje van de fok had losgelaten waardoor de staaldraad van het voorlijk los kwam te zitten. Dit wordt echter een simpele reparatie maar moet wel gedaan worden door een zeilmakerij. Binnenkort zullen we de fok even wegbrengen.

Aangekomen in de haven lagen we al snel weer in de box. Eerst even wat drinken en daarna alles weer opruimen. Daarna via de patatboer naar huis gereden om daar lekker even te genieten van een simpel patatje met wat erbij.

Klusjesdag

Gisteren hebben we besloten om wat klusjes te doen. Er waren wat roestplekjes die bijgewerkt moesten worden, de rand rondom de motorluiken moesten aangepakt en de dekskisten moesten nodig uitgeruimd worden.

We begonnen met de dekskisten. De stuurboordskist eerst. Veel kwam er eigenlijk niet uit, we hadden deze kant al eens opgeruimd. Helemaal leeg gehaald hebben we de rommeltjes er uit gezogen met de stofzuiger, de wanden wat ontvet om vervolgens de wanden opnieuw te verven met hammerite in een spuitbus. De wandjes werden al snel weer lekker fris zilvergrijs.

De bakboordskist was veel meer werk. Hier zaten tientallen touwen en stukjes touw in, D-sluitingen (of ook wel "harpjes" genoemd), en andere rommel. Veel weg kunnen gooien maar ook veel mooie touwen bewaard. Toen ook deze kant uitgezogen en opnieuw in de spuitverf gezet.

Beide kisten waren weer lekker fris en opgeruimd. Nadat de verf was opgedroogd (en dat ging vrij snel) hebben we de kisten weer ingeruimd. Zo, de eerste klus zat er op. We waren echter zo druk dat we eigenlijk geen tijd hebben genomen, of er aan gedacht, om hiervan foto's te maken.

Toen waren de randen van de motorluiken aan de beurt. De luiken werden in de gangboorden gezet. Daarna met de staalborstel zoveel mogelijk roest en rommel weggekrabt. Alle losse troep met de stofzuiger weggehaald. Toen we het voldoende vonden afgekrabt hebben we de rand met zwarte hammerite spuitverf ingespoten. Dit moest wel een paar keer gebeuren om het goed dekkend te krijgen. Nadat we tevreden waren kon de boel drogen. Dat duurde even maar na een dik uur was het toch al droog genoeg.

Ondertussen het motorruim aan een extra inspectie onderworpen. We ontdekten een loze kabel van de motorbediening van de vorige motor. Deze werd gelijk weggehaald. Tenslotte wordt het daardoor wat overzichtelijker. Verder konden we er niet veel aan doen. Voor een volgende keer wordt een blok weggehaald die de schroefas beschermd. Zo kunnen we beter bij de schroefas om deze even wat aan te draaien want hierdoor komt er af en toe een beetje water naar binnen. Door de klem iets aan te draaien zorg je er voor dat dit voorkomen wordt.

Tot slot hebben we de vetspuit, die nodig is om de schroefas van vet te voorzien, even meegenomen naar huis om daar even rustig deze uit elkaar te halen en bij te vullen met vet. Ook dit was na enige moeite weer gepiept.

Nadat we de luiken weer terug hadden gelegd, moesten er nog even een paar roestplekjes op het achterdek aangepakt worden. Verf weggekrabt, roest weg geborsteld met de staalborstel om daarna de plekken in te spuiten met antiroest wat gelijk ook primer is. Zo is het even beschermd totdat we dit serieus gaan aanpakken.

Toen was het tijd om wat te drinken, daarna opruimen en weer naar huis. Moe maar zeker voldaan over de klussen die we hebben gedaan.

Weer een heerlijke dag...

Vanmorgen om een uur of 9 al op de haven bepakt en bezakt.
Ons plan richting Enkhuizen werd toch iets anders... maar plannen zijn er om gewijzigd te worden weten we inmiddels al...

Boot ingeruimd, diesel getankt... zit bij 16,5 cm echt helemaal vol en daarna de motor controleren.
Eenmaal het motorluik open zien we een stukje draad aan de V-Snaar en dat is niet goed,
Wij lopend even het dorp in want er zijn twee watersportwinkels. Bij de eerste wist de medewerkster ons niet goed te helpen en ze hadden er maar een stuk of 5 en geen voor de Vetus.
De volgende watersportwinkel, een Vetus dealer, die zei ze zelf ook te halen van de Lingen (en die zit om de hoek van het Hemmeland). Wij daar naartoe en ja hoor, we kregen er zelfs twee mee omdat het net een tussenmaatje zou zijn. We hoefden er maar 1 te betalen en men ging al van onze goedheid uit dat we de andere wel terug zouden brengen....

Eerst maar even wat eten want we hadden genoeg aan boord want het was inmiddels al rond 12 uur.
Na het eten eerst op internet gekeken hoe eea moest want we hadden dit nog nooit gedaan...
Youtube bracht uitkomst en middels het filmpje een fluitje van een cent.... maar voor ons niet... de dynamo gaf geen speling als we de spanner loshaalden. Vreemd, nog een keer het filmpje kijken, ja we doen het goed. Tot Luc op een idee kwam, de snaar stond zo strak dat de spanner geen speling gaf en het was simpel, doorknippen die hap en ja hoor, de spanner kwam ook los.
Daarna was het zo geregeld en de nieuwe er mooi opgezet nadat we natuurlijk wel even een braam gevijld hebben zodat deze geen schade meer aan de snaar kan veroorzaken.

De andere snaar teruggebracht naar van de Lingen. Morgen nog 1 extra halen daar want hij had deze niet meer in voorraad.

Trots op het resultaat maar het was al 2 uur en om dan nog een eind de hort op te gaan..... plan aangepast want het was te mooi weer om in de haven te blijven. Lekker de Gouwzee op, krap uurtje op de motor om daarna voor anker te gaan. Windkracht 4 gaf prettige golven om heerlijk onderuit een boek te lezen en van het uitzicht te genieten. Voor anker lig je met de kop in de wind maar de boot gaat verder haar eigen gang en dat betekent dat je heen en weer blijft gaan waardoor je uitzicht ook steeds anders is. Natuurlijk hou je wel een bepaald punt in de gaten om te zien of je anker niet gaat krabben. (dan rommelt hij over de bodem en zit je niet goed vast met als resultaat dat je ergens beland waar je niet wil zijn, de vaargeul bijvoorbeeld)
Natuurlijk hing onze ankerbol wel in top.

Rond etenstijd op de fok naar de haven gevaren. Weer keurig aangemeerd de box in. (Het lijkt steeds soepeler te gaan ;-)

De spullen opgeruimd en toen Luc nog even een extra vlag in de vlaggenlijn wilde hangen brak een touw van een vlag...grrrrr.... 2 vlaggen in top en de lijn los. Dat komt wel weer als de mast plat gaat en we er goed bij kunnen.

Op de terugweg nog even een paar mooie ondergaande zon foto's gemaakt oa van ons uitzicht vanaf de haven.

Weer een heerlijke dag met aangepaste plannen.... voor morgen hebben we een plan gemaakt maar eerst zien en dan geloven ... wordt vervolgd.

 

Jomanique als toeristische trekpleister...

Vandaag waren we al om 09:00 uur op de haven. Eerst even schoon schip maken, water halen en daarna 2 warmhoudkannen vol heet water gieten. Het hele scheepje was vergeven dan de spinnen, het lijkt wel herfst. Dus met de luiwagen, naast het dek soppen, ook kilometers aan webdraad verwijderen.

Voor vertrek de dieseltank bijvullen. Eerst even peilen: 7cm. Na volgooien met 10 liter zat er 12cm in. Een simpel rekensommetje leerde ons dus dat 5cm=10 liter. Goed om te weten, zeker omdat we een vierkant tankje hebben dus kunnen we ons ook niet verrekenen.
Nog even olie peilen en toen klaar voor vertrek. Motor starten, losgooien, achteruit de box uit en we zijn weg. Om 11:00 uur waren we de haven uit, windje in de rug dus voor de wind het gat uit. Het grootzeil vangt alle wind, de fok doet voor spek en bonen mee en flappert wat heen en weer.
Wat een rust. Alleen het geluid van wind in de zeilen en het water wat langs de romp ruist. Af en toe worden we opgelopen door andere zeilers en na een vrolijke groet gaan we ons weegs...

Op de Gouwzee halve wind dus de vaart komt er in. We komen een paar keer de "Marken Expres" tegen, vol met toeristen. Wij zijn kennelijk een bezienswaardigheid met ons authentieke bootje en we zien vele foto- en filmcamera's op ons gericht. We lijken wel beroemd ;-)  Uiteraard wordt er ook enthousiast door de toeristen gezwaaid. Wij zwaaien vrolijk terug.
                                                                                                                                                                                     

We zeilen heerlijk over de Gouwzee en het Markermeer tot aan Edam en besluiten dan om te keren omdat we ook nog even naar Marken willen. De terugweg valt niet mee. De wind is wat gedraaid en afgenomen waardoor we de wind niet lekker in de zeilen kunnen krijgen. Na wat heen en weer gepield te hebben besluiten we om de zeilen te strijken en de motor te starten. Om ons heen zien we vele zeilboten die hetzelfde doen of hebben gedaan.  Het enige waar we heel veel last van hebben zijn de miljoenen kleine muggetjes die werkelijk overal zitten en rondvliegen.

Onderweg genieten we van bijzondere scheepsnamen en teksten op schepen en natuurlijk de fraaie vergezichten welke ons voorbijgaan.... vervelen doet dit niet...

Na de Gouwzee weer over te zijn gevaren komen we aan in de haven van Marken. Het is er hartstikke vol dus maken we rechtsomkeert en varen weer naar Monnickendam. Om 16:15 uur maken we weer vast in de box. Daarna nog even de brandstof gepeild; we blijken maar 0.7cm te hebben verbruikt in ruim een uur tijd. (snel gerekend 1,5 liter)  Dat valt dus wel mee.




Nadat we de boot weer hebben opgeruimd, de fok er af hebben gehaald en het grootzeil voorzien hebben van de huik vertrekken we richting huis. Koken hebben we geen zin in dus gaat de rit eerst via de chinees om hiervan lekker thuis met een koud biertje te genieten.

En drukke zondag op het water

Nadat we de boot zeilklaar hadden gemaakt, water uit het motorruim gehaald en water gekookt zijn we rond 10.30 uur vertrokken uit de haven.
Het was toen al warm (25 graden) en in colonne de havens (Monnickendam) uit, wat een massaal vertrek. Leuk gezicht was dat.

Eenmaal op de Gouwzee de zeilen gehesen en motor uit. Weer genieten van alle rust behalve dat we wel goed op moesten blijven letten want het was erg druk met verkeer.
We hebben wat heen en weer gekruist en thv het Slobbeland Volendam bedachten we dat het heerlijk zou zijn om lekker voor anker te gaan (zoals zovelen) achter de strekdam bij Marken.

Omstreeks 12.30 lag de spijker onder de boot en was het tijd voor koffie en een broodje.
De rest van de middag genoten van het niets doen, lekker om ons heen gekeken, boekje gelezen en Petra kon eindelijk haar haakwerkje voor de roefdeurtjes afmaken.



Om niet in de volle zon te hoeven zitten hebben we een zonnescherm gemaakt van een slaapzak. (Moeten toch eens snel kijken naar een mooi zonneschermpje want dit was echt behelpen).
Toen we weer eens op de klok keken bleek het al 18.00 uur te zijn. We hadden de colonne richting Monnickendam wel gezien maar dat het al zo laat was daar hadden we geen benul van.



We wilden de motor eigenlijk niet starten ivm de waterplanten waar we tussen zaten dus hebben gebruik gemaakt van Luc zijn sterke armen en de wind om weg te drijven zonder motor...
Het anker had Luc vrij snel omhoog uit de zeer vette klei, eerst handen wassen en daarna de fok gehesen. Er stond een ruime windkracht 3 pal oost dus dit was een perfecte oplossing en we gingen dan toch nog vrij hard.

Op de fok (we hadden eigenlijk geen zin meer het grootzeil te hijsen)  in de colonne aangesloten en daar waar het minder druk was net voor de kom bij Monnickendam de fok neergehaald om daarna weer zeer vakkundig de box in te varen.

Rond 19.45 uur weer aan een broodje, bak thee (tegen de dorst) om daarna de boot op te ruimen.
Het opruimen van oa fok, verschillend touwwerk, grootzeil netjes opvouwen en ophangen en de huik
(= beschermhoes) over het grootzeil aanbrengen, binnen de vuilnisbak leeg, kostbare spullen uit de ton weer in de tas en alles weer op zijn plek leggen, dat duurt toch weer een krap uurtje. Het is echter wel belangrijk dat dit zorgvuldig gebeurt. Zeker ook omdat er van de week onweer voorspeld wordt en het altijd mogelijk is dat wij voor die tijd niet meer bij de boot komen.

Rond 21.00 uur thuis en gelijk onder de douche... heerlijk verkoelend na een weer een fijne dag op het water. Nog even nagenoten in de tuin met een drankje en toen lekker gaan slapen.

Een hele mooie dag op het water.

Petra kwam uit 4 nachten maar omdat Luc wel vrij was heeft ze heel kort geslapen om vroeg naar de haven te gaan. De dag ervoor was de Jomanique al bijna helemaal vaarklaar gemaakt.

11.30 uur, motor gechecked. De bilgedoeken verwijderd en die hebben goed de olie geabsorbeerd. Het motorruim is schoon van olie, alleen nog wat water zit erin wat de volgende keer eruitgehaald wordt.

Omstreeks 12.00 uur varen we op de motor de Gouwzee op tot aan de scheidingston van de hoofdgeul en toen de zeilen gehesen. Motor uit en genieten van de stilte. Halverwege de Gouwzee toch nog even de motor bijgezet omdat de MarkenExpress eraan kwam en wij midden vaargeul zaten en er stond te weinig (zeg maar nagenoeg geen) wind om hem de ruimte te geven.  Ook op het water is het een samenspel net als op de weg. Daarna weer op zeil gaan varen...nou ja...varen...het was meer dobberen omdat de wind steeds echt helemaal weg viel.

Gevaren tot Strandbad Edam en toen gekeerd. Weer wind weg dus dobberen. Ook niet verkeerd om niets te hoeven doen, te luisteren naar het water en de stemmen van andere boten...geluid draagt onwijs ver hebben we gemerkt. De motoren van de boten ook trouwens. Op de windapp gekeken en daar was te lezen dat de wind 0 Bft uit het noorden was. En ja hoor, te zien aan het kielzog (weliswaar minimaal maar toch aanwezig) kun je dus ook zeilen met 0 Bft ;-)

Einde van de middag kwam eindelijk de wind en konden we snelheid maken. De meeste boten waren van het water of inmiddels naar elders vertrokken en wij hadden op een enkel ander zeilbootje na, het rijk (Markermeer) alleen. Het weer was de hele dag bewolkt en het zicht was wat heiig dus we zijn onder de kust gebleven.

Rond 18.30 uur de Gouwzee weer op om op het grootzeil richting de haven te gaan. De fok bleef wapperen omdat we de wind in de rug hadden en deze kregen we niet in de wind. Rond 20.30 uur aangemeerd in de haven met natuurlijk het laatste stukje op de motor want op zeil kunnen wij niet aanmeren in onze box.

We hebben een onwijs heerlijke dag gehad, zijn bijgekleurd (en dat zonder zon!), hadden ons goed ingesmeerd met P10, heerlijk uitgerust en hebben ondanks weinig wind heerlijk gezeild.
Het enige nadeel van de dag waren vervelende kleine groene vliegjes overal aan en op de boot plakten en ook op ons kriebelden. 

De temperatuur was zelfs 's avonds op het water nog zodanig dat we geen jas of vest aan hoefden. Topdag! Snel weer!

En wat we bijna vergeten, de patrijspoortjes zijn voorzien van nieuwe zelf gehaakte rondjes! Petra is het nog niet verleerd ;-) en het bord met de thuishaven van de schippers: 'Purmerend' is ook bevestigd.

Gordijntjes boerenbont

Luc nachtdiensten en ik was gister begonnen met het maken van de gordijnen. Natuurlijk moest het af en inderdaad, tot middernacht doorgewerkt maar wel af!
De achtergrond van deze blog heeft hetzelfde dessin.
Vandaag vroeg naar de boot en opgehangen...zo lekker fris.
Gelijk maar een begin gemaakt met de stalen spanten en mastversteviging die in de roef zichtbaar zijn wit te maken met hammerite. Een deel kunnen doen vandaag want ik moet zo 4 nachtdiensten in ...

Eenmaal terug bij mijn auto zie ik een spijker in mijn net nieuwe achterband zitten. Eruit halen was geen optie want dan moest ik de band verwisselen dus gelijk maar langs de garage alwaar hij gepropt is. Nog wat 'boot'schapjes gedaan oa haaknaald en haakgaren om de ronde raampjes aan de voorzijde opnieuw mee te versieren. Heb ik in ieder geval iets te doen tussen de nachtdiensten in. Dinsdag kom ik uit de nachtdienst en dan is Luc vrij dus alvast op voorhand bedenken dat ik dan 'kort' ga slapen om zo vroeg mogelijk lekker samen die kant op te gaan. Nu al zin in en hopelijk kunnen we een middagje zeilen als de wind ons gunstig gezind is.

Vandaag weer even naar de boot....

Vandaag, voor Luc zijn nachtdienst, weer even naar de boot.
De bilge moest even uit het motorruim worden geslobbert en daarvoor moesten we wel even naar de steiger waar het slobber-apparaat staat.
Gelukkig ging Luc eerst even kijken of deze wel vrij was en dat bleek niet het geval maar het rubberbootje wat daar was vastgemaakt was na een uurtje weg.
Even omgevaren naar de betreffende steiger en de bilge uit het motorruim gehaald.
Het beetje wat is achtergebleven daar liggen nu bilge doeken in en die laten we een paar dagen liggen zodat daar de olie in kan trekken en wij weer een droog motorruim hebben.
Chris, Til en Mathieu kwamen nog even langs om onze Jomanique met eigen ogen te bewonderen.
Na een bakkie zijn zij weer huiswaarts gegaan en wij ook.
De volgende keer gaan we weer verder met onze kleine klusjes die er nog volop zijn.

Lekker genieten op de boot

Vandaag even lekker naar de boot geweest. Niet om te zeilen maar eerst om naar Monnickendam te lopen want daar was het Jan Haringdag. Het centrum rondom de haven was bezet met mensen die meededen met een wedstrijd paling roken. Het rook dus erg lekker en we mochten ook een stukje proeven. Heerlijk hoor!

Rondje gelopen (het viel wat tegen wat betreft aanbod van leuke kraampjes e.d.) en toen weer terug naar de haven. Onderweg zag Petra bekende gezichten in de gemeentehaven op een -ja ook eentje- Grundel. Het waren onze oude buren van de Papaverstraat. We werden even aan boord genodigd en hebben gezellig zitten kletsen, uiteraard over onze boten.
Daarna zijn we verder gelopen naar de haven maar niet voordat we nog een bekende tegen kwamen. Met hem ook nog even staan praten en toen echt door naar de boot.

Daar de boot gesopt, opgeruimd in de roef en de brandstoftank gevuld uit de jerrycan. Even verderop hadden we al mensen druk bezig gezien om hun boot op te tuigen om te gaan zeilen. Uiteindelijk werd het buitenboordmotortje gestart en voeren ze de box uit. Toen ze eenmaal gestrekt lagen hield de motor er mee op en was niet meer op te starten. Wij hebben toen maar even geholpen om de boot weer in de box te krijgen. Dat vonden ze wel even prettig maar het is eigenlijk vanzelfsprekend dat watersporters elkaar even helpen indien nodig.

Helaas zat toen de dag er al weer op want Petra moest naar huis om te gaan voorslapen voor de nachtdienst. Dat was dan ook de reden waarom we vandaag niet hebben gevaren.

Klusjesdag

Vandaag weer 1 vrije dag samen dus konden we weer even naar de boot om klusjes te doen waarvoor je toch met twee moet zijn. (en dat op moeders verjaardag! Sorry mam maar we maken het goed!).

Omdat we na het aanmeren in Monnickendam vorige week weer druk aan het werk waren was het er nog niet van gekomen om langs de boot te gaan en wat op te ruimen.


Vanmiddag was het zover. De portapotti leeggekiept en schoon teruggezet. De fok netjes opgeruimd.
De droge regenpakken opgeborgen en zo nog meer opgeruimd.
Het belangrijkste wat we hebben gedaan is het ophangen van haar naam!
Zo mooi..... de houten naambordjes eindelijk op hun plek.




Ook niet onbelangrijk was het maken van de deksels voor waterdichte afdekking van het motorruim.
En mooi dat ze zijn en passen dat ze doen ;-)  De oude zijn lek vandaar dat dit zsm moest gebeuren want bij elke bui kwam er regenwater in het motorruim.
Na het passen hebben we ze weer mee naar huis genomen want de zaagsneden moeten nog even in de lak.

We zijn trots op het resultaat waar we de halve middag en avond voor in de tuin hebben staan zagen en schroeven. Jordy heeft tenslotte eten gekookt want wij waren zo druk dat we hier niet meer aan dachten...

Dinsdag 25 juni de oversteek naar de thuishaven en einde avontuurlijke uitdagende vakantie......

Redelijk geslapen maar niet optimaal al rond 06.30 uur wakker.
Gespannen kijken naar de lucht en meerdere keren op de gsm... kan het... voorspelling windkracht 4....
08.20 uur vertrokken uit de jachthaven. Van tevoren een paar duidelijke afspraken gemaakt mbt veiligheid en procedures oa. marifoon... Den Helder rescue .... Je moet wel weten wat te doen en hoe aan te roepen. Het praat iets anders door dat apparaat dan Petra haar dagelijkse werk. Alles 3 keer zeggen bijvoorbeeld...... Je weet dan zeker dat het overkomt.

Eindelijk dan de laatste strek naar de thuishaven. Toen we het gat uitvoeren hadden we best wat golven maar lang niet zoveel als wat we hadden gehad. Deze waren 3 maal zo klein ;-)
De fok erbij gehesen maar na een kwartiertje bleek dat het niet veel opschoot. We steggelden en zetten de motor erbij. Vervolgens koers gezet richting Amsterdam. Toen we de windmolens van de Nesbocht dwars op stuurboord hadden gingen we wenden met als voorliggende koers het Paard van Marken.

                                                                        
Na een paar keer te hebben opgekruist tegen de wind in hadden we er een beetje genoeg van. Het Paard leek niet veel dichterbij te komen. Motor aan, fok ingehaald en een rechte koers naar Marken recht tegen de wind in. We wilden tenslotte ook naar huis en hadden nog wat andere dingen te doen.
Toch genoten we want het was prachtig weer.
Na het passeren van de vuurtoren (het Paard) dacht Petra er al zowat te zijn. Dat bleek een tegenvaller.... Een klein uurtje verder draaiden we voor Volendam de Gouwzee binnen.

Fok omhoog, motor uit en in stijl naar de thuishaven. Heerlijk rustig kabbelend water en wind vol in de fok. (Grootzeil niet bijgezet want daar hadden we geen fut meer voor......). Dit was heerlijk ontstressen  en op het dooie akkertje naar de haven gezeild en in de aanloop de motor aan, kop in de wind gehouden en fok neergehaald. Haven in zicht, haven in zicht....
 (vlak voor de haven nog even gesproken met bemanning van een rib...bekende gezichten voor ons beiden.. )



Tot slot nog even de aanloop naar onze haven zoeken en daarna onze box. Rustig aan en door de liefste vakkundige schipper werd onze Jomanique2 mooi door de palen onze box ingestuurd en kon Petra de steiger opspringen en vastleggen.  Zucht......... eindelijk!


We waren blij dat Luc zijn auto op de haven stond want we hadden nog een logistiek probleem en dat was de mijne halen in Almere (daar waar je met OV niet komt zonder de benenwagen van 5 kwartier te gebruiken). Dit nog 'even' gedaan en rond 16.30 thuis.

Al met al een giga uitdagende spannende enerverende en onvergetelijke vakantie gehad waar we met, ja toch wel, heel veel plezier op terugkijken. We kunnen er zelf al om lachen als we de blog teruglezen.... we geloven het zelf bijna niet....Wat een verhaal!
Morgen gaat het gewone leven weer beginnen en wat nog even blijft zijn onze bruine hoofden en handen....

Maandag 24 juni...

Na een nachtje thuis te hebben geslapen zijn we rond 13.30 uur gearriveerd op de haven. Eerst begonnen met alle touw dat los en vast zat en lag weer los en vast te maken en op te ruimen daar waar we het wilden hebben. De boot ook nog even verhaald en met de kop in de wind gelegd omdat er dan het minste druk staat op de mastvoet als we de mast omhoog zetten.

Ondertussen ook nog even leedvermaak gehad door een motorjacht (een dure) te zien aanmeren, zeg maar tegen de steiger aan knallen omdat de wind vol aan de zijkant stond en ze de fenders te hoog hadden hangen.... hahaha...otjepietje krasschade. Ze bleven niet lang liggen en het wegvaren ging net zo NIET soepel.... Boot werd weer flink tegen de kant geblazen nadat ze hadden losgegooid...dus weer wat schade erbij. Ach een boot van een ton of wat die brengen ze net zo makkelijk even naar de werf? Wij vonden het in ieder geval leuk om naar te kijken... weer een stelletje prutsers....

Na het verhalen de mast opgezet. Dit ging, nadat we touwtjes en verstaging goed hadden neergelegd, ons heel vakkundig en snel af.

Ze ligt nu weer mooi in het water want we zagen dat het gewicht van de mast stabiliteit brengt.
Ook nog wat bilge uit het ruim geslobberd. Ongeveer 14 liter staat in de auto om in Monnickendam bij het chemisch afvaldepot gebracht te worden. Bilgepomp was niet aanwezig op de jachthaven.
De kisten ook opgeruimd en het afval gedumpt in de restafval container.

De fok is geregen en klaar voor gebruik. Alleen hoe moest die neerhaler ook alweer?

Inmiddels was het 18.00 uur en tijd voor een hapje. We hadden de auto mee dus het plan opgevat om Almere Buiten in te gaan. Het werd chinees en heel toepasselijk kozen we beide eend... we moesten toch watergerelateerd blijven ;-)  Het eten smaakte heerlijk.
Toen we terug kwamen zagen we net een binnenvaartschip de Zuidersluis invaren. Rennend die kant op om fotos te maken... en nogmaals kijken naar het gigantische verval. Het schip kon er maar net in, het was een schutting van buiten naar binnen dus het schip ging omlaag en kon door het grote verval gewoon onder de brug door...

Grootzeil nog even supervlot geregen aan de gaffel en daarna mooi opgetopt. Reuze trots op het resultaat. Dat hebben we maar weer even geflikt samen.

 
Bijtijds naar bed en hopende te kunnen slapen door de tikkende verstagingen van de giga stokken om ons heen. En met de zenuwen of het de volgende dag zou gaan lukken om de oversteek te maken.....

De zondag... 23 juni ...

We worden 6.30 uur wakker, na een nacht heerlijk te hebben geslapen.
Vinden we niet gek want we waren bekaf na alle spanningen van de afgelopen 2 dagen.
En natuurlijk regent het weer..............
We wachten tot het droog is en maken dan pas los rond 10.10 uur. (Nadat we eerst de motor hebben gecheckt en de dieseltank 7,5 cm).

Vandaag is het doel Almere, ongeveer 1,5 a 2 uur varen. Een makkie voor ons.
Het is fris maar nu nog wel droog.

13.15 uur. We leggen vast in de jachthaven van WSV Blocq van Kuffeler. De tocht hier naartoe was weer heel mooi maar vooral heel erg nat. Onderweg hebben we bakken met water over ons heen gekregen. Dit keer hielden onze regenpakken ons droog. En maar blijven lachen. Onze buren die met hun valkkruiser naast ons lagen (bij de Knarstuw) voeren het laaste deel van de reis door Almere met ons mee. Samen namen we de eerste sluis vanaf de Lage Vaart. Zij zijn daarna Bakboord uit gevaren om naar de Hoge Vaart te gaan en wij stuurboord uit richting de sluis naar de Blocq van Kuffeler. Het was weer een bijzondere diepe sluis en we gingen dit keer 5 meter omhoog (en helemaal alleen dus dan pakken we het trappetje in het midden van de sluis, pakt makkelijk over zo snel omhoog schutten). Heel relaxed alsof we het al jaren doen dit opschutten.

Bij de WSV havenmeester aangemeld en betaalt tot dinsdag omdat dit de beste dag is om over te varen naar Monnickendam.
Het plan is om dezelfde middag de auto op te gaan halen in Vollenhove met OV. (dat we daar 2,5 uur over doen heeft Petra nog maar niet tegen Luc gezegd want dan wil hij niet meer mee ;-)

Nadat we aan het dubben waren om de mast op te gaan zetten, auto gaan halen, onszelf te laten halen hebben we de knoop doorgehakt:
Aangezien het nog vroeg was besloten we ergens een OV aansluiting te vinden.... In eerste instantie ging dit op de gps-routeplanner die Petra op haar gsm had geactiveerd. Die werkte niet helemaal en we liepen eerst een paar keer verkeerd maar toen hadden we de juiste route gevonden. Eerst moesten we lopen door het mooie Wilgenbos... daarna langs de PI Almere om daar ergens een busaansluiting te vinden. De bushalte stond voor de PI maar om daar nu de bus te pakken? Je zou toch kunnen denken dat Luc net vrij was gelaten... (baard van een week). "Gelukkig" reed die aansluiting  niet op zondag.....Sterker nog: er reed helemaal geen bus. Na 5 kwartier te hebben doorgestapt dwars door een industriegebied en half Almere eindelijk de bus gevonden. Na wat dubben en wikken en wegen koers naar station Almere Stad. Daarna gelijk (hadden we mazzel dat de intercity naar Zwolle vertraging had) in kunnen stappen in de trein en op Zwolle een halfuurtje tijd om wat te happen om vervolgens bus 71 te nemen naar Vollenhove. Na deze rit vol bekende plekjes (daar zijn we langs gevaren en daar hebben we ook gereden) stapten we uit bij de jachthaven om vervolgens de Soes in te kunnen stappen.

Heerlijk om weer je eigen vervoer te hebben.... Langs de dijk Lelystad Enkhuizen weer terug, stop bij de Mac, en rond 21.30 uur thuis om gelijk heerlijk te douchen. Bovendien had Jordy al heel lief wat te drinken klaar gezet. Wat kan een mens zich dan weer goed voelen.

Morgen is het plan om halverwege de dag met de auto naar Almere te rijden, boot te tuigen en daar te overnachten om dinsdag het meest gunstige weer, met name wind, te pakken om de overkant te bereiken. De auto halen we later wel weer op. Eigenlijk zijn we verworden tot specialisten Logistiek want om alles uit te vinden om alle transportmiddelen daar te krijgen waar je ze wilt (en ook nog binnen bepaalde tijd), moet je over aardige capaciteiten beschikken.

Zaterdag 22 juni... we varen vroeg uit...

Na een rusteloze en voor ons nutteloze nacht om 6.20 uur losgemaakt en met een zacht pruttelend motortje (hopelijk hebben we niemand wakker gemaakt) weggevaren. Wat is de natuur hier mooi ondanks het sombere weer maar het is droog. (nu nog)
Via het Scheepvaartgat (zijkant van het Zwartemeer) naar De Goot gevaren (goh ...wat een namen en hoe toepasselijk ;-)
De kop mooi vol in de wind en weinig golven langs rietpollen en eilandjes van riet en hier en daar een verdwaalde boerderij welke op terpen zijn gebouwd.
7.20 uur Mandjeswaardbrug Lutterzijl (nog nooit van gehoord) en we varen gemiddeld 7 km per uur.
7.45 uur Grafhorst voorbij (weer zo een takkennaam........... ;-(


Op een camping langs het water zien we een flitskast in de tuin staan. Nee hoor... wij varen echt niet te hard.





8.15 Ganzensluis bij Kampen. Even aan de remming vastgemaakt voor een bakkie, broodje en ons klaarmaken voor de grote rivier de IJssel. Regenpakken en reddingsvesten aan want het is een druk bevaren rivier.
09.05 uur de sluis door (draaide stipt om 09.00 uur met een klein verval) en we varen de IJssel op.
Mooi rustig water en de zon schijnt volop. Stroomafwaarts volgen we de IJssel en op naar Ketelhaven om daar naar binnen te gaan.

10.30 uur. Sluis Ketelhaven nadat we nog wat hobbelig water van het Ketelmeer hebben gehad.
We konden gelijk door de sluis in. Deze heeft een verval van 5 meter. Wauw gaaf!
En wat een chaos kunnen onervaren schippers met 1 aftandse zeilboot veroorzaken. Bak- en Stuurboord daar had men nog nooit van gehoord. De schipper voor ons aan Stuurboord was niet blij met zijn patserboot van een paar ton ernaast en was druk met de fenders om geen schade te ontvangen van de prutsers van de zeilboot. De sluiswachter haalde zijn schouders op want ook die kreeg het niet voor elkaar om de prutsers te laten doen wat hij wilde.
11.00 uur de tweede sluis door richting Dronten. Tijd voor koffie want we hadden hard gewerkt.
11.45 uur konden we aanleggen bij een steiger voor de spoorbrug Dronten om onszelf en de hardwerkende Vetus rust te geven. De wind waait flink en het mooie weer heeft plaatsgemaakt voor bewolking maar het is nog steeds droog op dat moment. Nog niet veel later spetters... ;-(
Even gaan liggen en de motor gepeild. Dieseltank 9,3 cm.
Vertrokken 13.00 uur en doorgevaren tot 15.45 uur.
Nadat we losmaakten van de remming bij de spoorbrug voeren we Dronten door. Eigelijk waren we daar snel doorheen. Na Dronten alleen maar recht toe recht aan maar wel in de luwte van het bos. Veel vissers aan de kant, sommigen met kampeeruitrusting en van alle gemakken voorzien. Voor de rest zit er niemand voor en achter ons en dus het rijk ( en de natuur) voor ons alleen.
Uiteindelijk kwam de A6 in het zicht en daarmee ook bakken met regen.

Dit laatste hield na 30 minuten alweer op maar voeren we wel vol met de wind op de kop door het kanaal.
Veel buiswater maar hier houden we het redelijk droog. Uiteindelijk halen we ons doel. De rustplaats net na de Knarstuw. We konden nog net al laatste aanschuiven want er was (moest zo zijn) nog net 1 plekje vrij. Redelijk in de luwte schoven we aan, boot vast en motor uit.
Eerst tijd voor een bakkie want we waren toch wel wat koud geworden van de reis. Lekker bijkomen en vroeg naar bed om morgen door te gaan naar Almere.

In de avond nog even een kleine wandeling gemaakt om de omgeving te verkennen. We zitten aan de rand van de Oostvaardersplassen en aan de andere kant, na koolzaadvelden, ligt de A6. De wind WZW gierde nog wel om de boot maar we zijn vreselijk in slaap gevallen en hebben niets meer gehoord.