Petra zat toch wel met wat buikpijn in de auto maar ik had zoiets van: als er iets gebeurt was zouden we wel gebeld zijn.
Op de haven zagen we al gauw dat ze er netjes bij lag. Het dekzeil was weliswaar niet meer helemaal over de boot maar zat nog netjes vast zonder scheuren of andere schade. Alleen, hoe kom ik nu aan boord? De boot lag wel erg ver weg van de steiger.Met een grote stap toch aan boord weten te komen (een voordeel van het hebben van lange benen..). Vervolgens het dekzeil losmaken en naar de kuip gelopen. Hee, voetstappen op het achterdek die niet van mij zijn... Nou ja, dat verklaart waarschijnlijk waarom ze zover naar achteren ligt. Straks maar even vragen.
Lijntjes weer losgemaakt en verlegd zodat ook Petra aan boord kon stappen en toen gauw de roef gecontroleerd. Alles droog dus dat is al prima. Ook het motorluik even open gehad. Er lag wel iets meer water in de bilge maar niet verontrustend. Dat halen we later wel weg.
Alles weer op z'n plek gelegd, het dekzeil er weer over gespannen en toen nog even naar de botenkraan gelopen. Er werd net een groot zeiljacht op de kant gehesen dus even kijken hoe het gaat. Tenslotte moet de onze er volgend jaar ook uit. Binnen een mum van tijd stond het zeiljacht op de kant en op een bok. Dat zag er professioneel uit.
De havenmeester stond er ook bij en daar even een praatje mee gemaakt. Bleek dat door de wind al het water uit de haven was geblazen. Er was een niveauverschil van maar liefst 1,40 meter minder water waardoor vele boten en jachten op de grond kwamen te staan en/of met een mast of boeg op de steiger lag te kojangen. Ze hadden het erg druk gehad met lijntjes verleggen en zelfs hebben ze hier en daar lijntjes moeten kappen.
Na de havenmeester te hebben bedankt voor de goede zorgen zijn wij, gerustgesteld. weer naar huis gegaan maar niet voordat we weer even een lekkere portie kibbeling bij de visboer hadden gehaald.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten