Even weg in eigen haven....

Woensdag opgestaan en spullen gepakt. Weer veel spullen want de helft lag nog niet in de boot.
Het plan: richting Hoorn of Scharwoude vluchthaven.
Windkracht zou max 3 zijn en N cq NO.
Eenmaal op de Gouwzee bleek de wind iets krachtiger dan voorspeld en onder Volendam behoorlijk krachtiger. Schuimkopje en en golven vol op de kop dus toch zeker 4 met af en toe een 5.
En dan vindt Petra het niet zo heel leuk meer. Om nu met kracht 4 met de uitschieters naar Hoorn te gaan. Plan bijgesteld en 180 graden gedraaid. Terug naar de eigen haven om daar te overnachten.
Als een jekko met de wind op de kont naar Monnickendam maar om niet te snel terug te zijn besloten we toch nog even voor anker te gaan want ondertussen was de wind iets gaan liggen.

Als je voor anker ligt dan zie je wel veel meer... de marine heli vloog over en aalscholvers waren er ook genoeg. Nadat we krap twee uur in onze boeken hadden gelezen en het turen zat waren werd toch nog het zeil gehesen om nog wat slagen te gaan maken en rond etenstijd lagen we in onze box.

Het eten bestond uit simpel campingvoer. Magnetronrijst blijkt heel creatief klaargemaakt te kunnen worden in een pannetje. Heel kort de kook erover met een klein beetje water en het is al klaar. Vervolgens kiepten we er nog twee blikken ragout bij en ons maaltje was maagvullend.
(de tweede dag waren de knakworstjes met brood aan de beurt)
En bij de borrel toast met leverpastei.
Simpel zodat we geen koelbox nodig hadden.


Om het avondmaal te laten zakken zijn we nog een rondje op het natuurgebied naast de haven gaan lopen nadat we eerst een overheerlijke cappuccino hadden gehaald bij het restaurantje aan het strandje.
Petra was er nog nooit wezen wandelen en kent het alleen vanaf de kaart. Gewapend met haar fototoestel werd er niet doorgelopen maar moest er regelmatig gestopt worden om te klikken tot grote wanhoop van Luc want we zouden tenslotte een stukje wandelen...
Evengoed een lekker stukje de benen kunnen strekken.



Eenmaal terug op de boot werd de botterbitter tevoorschijn gehaald. We hoefden niet meer weg en hoopten hierop goed te kunnen slapen want het is en blijft aan de krappe kant en ongezellig alleen liggen. (Luc dwars in de voorpiek en Petra op de stuurboordbank).
De borrel smaakte prima maar was helaas te snel op en gelukkig met een goed boek genoten we van de rust en stilte.
Ondertussen zat Petra (weer eens) niet stil. Ze bleef klikken met haar camera bijna tot vervelens toe maar met weer mooi resultaat. Avondzon geeft warmte aan foto's en het blakke water geeft mooie spiegeleffecten.

Bekijk de foto's goed en zie wat bedoeld wordt met de effecten van het spiegelen in het water en wat bewerking (in dit geval alleen maar omdraaien) van foto's kan doen.

Het slapen ging redelijk en we waren zowaar pas rond 7 uur wakker om te zien dat het prachtig weer was en nog steeds windstil.
Eerst koffie gezet om goed wakker te worden.
Overheerlijke instantkoffie en daarna de thermoskan met heet water gevuld voor onderweg.
Plan voor deze nieuwe dag was om misschien even over te steken naar Lelystad maar aan de andere kant wisten we dat we geen risico moesten nemen. We moesten uiterlijk donderdagavond weer thuis zijn. Bovendien gaf het uurweerbericht op VHF 1 weerwaarschuwingen van windhozen en onweer. Achteraf (gelukkig voor ons) was dat op de Waddenzee en op het IJsselmeer dus niet bij ons.






De haven uitvaren was al een feest. Als eerste rond 9 uur het water op. De gehele Gouwzee was blak water. Zo adembenemend mooi. De spiegeling van de wolken. De geluiden van de vogels die ver dragen over het water. Ons motortje dat een mooi pruttelgeluidje maakt. Maar al snel moet van Luc het pruttelgeluidje uit. Gewoon niks horen, alleen maar de stilte... zeilen gehesen alleen geen wind alhoewel er een klein beetje was want we liepen wel vooruit. Maakte ons niet uit en anderen hebben ons misschien wel voor gek versleten. Gewoon het zeil gehesen en gewacht op de wind, hoe weinig ook.

een mooie stille ochtend op de Gouwzee klik en speelt vanzelf

Natuurlijk waren we al vrij snel niet meer alleen op het water. We werden achterna gezeten door enkele botters en een klipper. Blijft mooi als ze vol zeil varen.
Al koetelend halverwege trok de wind iets aan en we voeren mooi het Markermeer op.
De weerberichten waren zodanig dat we niet echt konden voorspellen wat het weer nog zou gaan doen. Donkere luchten zagen we hier en daar en voor Friesland en het IJsselmeer werden windhozen voorspeld. De wind was variabel en dat hebben we gemerkt.

Voor Edam gingen we terug. Maar de Gouwzee kwamen we slecht op..de wind was vervelend en inderdaad heel variabel en onze Jomanique snapte er ook niets meer van. Verleieren deden we wel dus moesten de motor kort bijzetten om niet op de dijk Volendam en in een stel visnetten terecht te komen. Kort daarna draaide de wind 180 graden dus gingen we helemaal voor de wind terug. Het leek bijna vliegen.

Ondertussen net de vaargeul overgestoken te hebben kwam de Marken Express weer langs en toen voeren wij mooi met grootzeil aan bakboord en fok op stuurboord. Snel nog even ons oerhollandse gordijntje opgehangen zodat we geheel in stijl ergens in de wereld in een fotoboek geplakt kunnen worden.

Bijtijds terug in de haven alwaar buurman Kees ook aanwezig was. Hij hielp met lijntje aanpakken en hebben nog even gedrie thee gedronken met een koekje van buur Kees.
Daarna is Luc bezig gegaan met vaste lijntjes achter die Petra gesplitst heeft en ook nog even het zonnedoek opgehangen want we zijn inmiddels bruin genoeg en wat nog spierwit is moeten we goed bedekken tegen de zon ;-) want het is zo verbrand. Het lijkt nl alsof we loopgips hebben, zo wit zijn de beentjes nog.
Na het uitgebreide avondeten, opruimen en afwassen weer huiswaarts gekeerd.

De komende dagen is de voorspellen niet optimaal dus we verwachten niet dat we nog weg kunnen maar plannen zijn er om aangepast te worden ....

Eindelijk onder zeil...

Vandaag was het eindelijk zover, we gingen varen. Eerst 's ochtends nog de laatste spullen bij elkaar gezocht en in de auto gelegd. Alles bij elkaar bleek het toch weer een hele bolderkar vol te zijn.

Bij de boot eerst het laatste houtwerk gemonteerd bij het roefdeurtje. Daarna de boot verder ingeruimd, de zeilen aangeslagen en de brandstof en motor nog maar een keer gecheckt. Tot slot heeft Petra onze boot een pre-doop gegeven door Gouwzeewater over de naamborden te gooien.
De doop wordt voltooid zodra Dominique, Petra's dochter en mede naamgever van de boot, haar definitieve doop geeft met bubbels.

Toen was eindelijk het grote moment daar. Motor gestart, lijntjes los en de box uit richting de Gouwzee. Het windje was NNO 3 dus op het gemakje en de motor de havengeul uit. Bij de scheidingston naar Marken de zeilen gehesen en de motor uit. Heerlijk, dat is weer eens genieten.

Filmpje (klikken en het opent vanzelf)


Het. nieuwe grootzeil doet het goed en "staat" mooi. De fok is nog even de oude, de nieuwe ligt nog bij de zeilmaker. Heerlijk onder zeil naar het einde van de Bukdijk Marken. Daar overstag gegaan, gekeerd en weer terug richting de thuishaven want vanuit Hoorn werd de lucht aardig donker. Dat was ook wel voorspeld maar alle wind- en weerappjes zeiden dat we zeker tot 16:00 uur geen problemen zouden krijgen. Halverwege werden we toch ingehaald door de realiteit en begon het grote druppels te regenen. Gelukkig valt het meeste er naast en gingen we ook lekker voor de wind.


Even later hield het alweer op maar begon het wel wat harder te waaien. Ons bootje liep echter heerlijk en we moesten helaas eerder de zeilen weer strijken dan we wilden omdat de havenmond alweer in zicht was.

Snel de motor gestart, kop in de wind, de zeilen gestreken en deze even snel opgebonden. Daarna koers gezet naar de box. Voorzichtig de boot weer tussen de palen gestuurd, vastgemaakt om daarna de zeilen netjes op te doeken. Vervolgens de boot opgeruimd, alle lijntjes opgeschoten, de huik bevestigd en toen besloten we om maar weer op huis aan te gaan.

Morgen weer...

Het kluseind in zicht

Zo langzamerhand is het kluseinde in zicht. Van wat laatste kleine klusjes die gewoon gedaan moeten worden van schoonmaken tot opnieuw inruimen en de victualien aan boord brengen om klaar te zijn voor vertrek. Ook de waterzak leegpompen om het water met schoonmaakmiddel te lozen en de tank opnieuw afvullen met schoon water om deze ook weer door te pompen.

Verder nog wat houtwerk netjes maken; wat stripjes aanbrengen om e.e.a af te werken. Verder gewoon even lekker in de kuip zitten, genieten en kijken naar onze boot. Bakkie koffie met een broodje er bij, helemaal goed.

Helaas wel wat regenbuitjes gehad dus op enig moment vonden we het genoeg. We zijn toen even over de haven gaan wandelen en zagen onze achterbuurman aan de tuigsteiger liggen. Even een praatje gemaakt over onze schepen en zijn boot uitgebreid bewonderd. Deze is aangemeld bij historische stamboekvaartuigen. Deze vereniging heeft dit weekend een gezellig samenzijn in onze jachthaven. Daarna nog even wat steigers afgelopen, gewoon om naar andere boten te kijken totdat we onze "buurman" tegen kwamen die naast ons stond tijdens de werfbeurt. Ook hij lag weer te water en was druk bezig zijn boot weer vaarklaar te krijgen. Na ook hier een praatje te hebben gemaakt, zijn we huiswaarts gegaan. Eerst nog een stapel boodschappen gedaan omdat alle kinderen dit weekend thuis zijn en we bezoek krijgen van mijn broer met zijn vrouw en dochtertje. Uiteraard gaan we onze trots we even laten zien aan hen.

Nog meer klusjes

Vanmorgen eerst rustig aan gedaan. Het weer was grauw, bewolkt en het miezerde. Petra had het inventaris eerst even schoongemaakt in de vaatwasser, ingepakt en klaar gezet om mee genomen te worden naar de boot. Ook de kussenhoezen en wat andere spullen wat we thuis hadden opgeborgen.

Eerst zijn we naar Volendam gereden om onze fok naar de zeilmakerij te brengen. Deze moest nog aangepast worden omdat die te groot was voor onze boot. Tegelijkertijd konden we daar de oude fok laten repareren zodat we die tijdelijk kunnen gebruiken. In de tijd dat we e.e.a hadden doorgesproken was de oude fok al klaar en konden we die meenemen. Ik had bij het lokale nieuws gelezen dat er vandaag ook een kantelproef van een nieuwe KNRM-boot zou plaatsvinden in de haven van de Marina Volendam dus daar naar toe gegaan. Helaas waren we net te laat want de boot lag alweer rechtop met de kantelzak opgeblazen. Nog even staan praten met een bekende maar toen door naar de haven.

Daar aangekomen hebben we het voorschip open gelegd en ons bezig gehouden met de drinkwaterzak en -leidingen. De zak (100ltr) zag er nagenoeg nieuw uit. De slangen naar de voetpomp en de kraan echter zagen er uit alsof ze bij de bouw in 1972 waren gemonteerd dus die waren hard toe aan vervanging. Eerst de boel gedemonteerd en daarna weer naar de watersportwinkel om slangen te kopen. Ook wilden we eigenlijk een nieuwe kraan maar die hadden ze niet. Daarom maar naar de caravanhandel en tot onze verbazing hadden ze alleen kranen die geschikt waren voor elektronische inbouw. Daarom maar besloten om de oude kraan schoon te maken en deze te hergebruiken. Wel nog even via de visboer terug gegaan. Petra grapte dat de vis wel uitverkocht zou zijn en de kar er niet meer zou staan en wat denk je... geen viskar meer; niet grappig. Dan maar naar de viswinkel en daar een portie kibbeling gehaald. Ook erg lekker.

Met nieuwe waterslangen zijn we weer terug gegaan naar de boot om daar alles weer in elkaar te zetten. De miezerregen was inmiddels over gegaan in serieuze regen, echt klusweer om binnen te rommelen. Aan boord alles weer in elkaar gezet en getest om daarna de waterzak gedeeltelijk te vullen samen met een schoonmaakmiddel voor drinkwatertanks. Dit moet 24 uur inwerken om daarna weer uitgepompt te worden. Morgen dus een leuk klusje omdat onze watervoorraad met een voetpompje de kraan uit gepompt moet worden. Leuk, als je bedenkt dat er ook nog 2x nagespoeld moet worden. Ik heb nu al lamme voeten ;-)

Petra heeft vervolgens de hoezen weer om de bootkussens gedaan en verder opgeruimd. De boot begint weer aardig bewoonbaar te lijken. Nog even en we kunnen weg. Nu alleen het weer laat ons in de steek.... staan we te klussen is het bloedverziekend heet en als we vrij hebben blijft de wind NW en buien... ;-(

Klusmoe?

Vanmorgen rustig aan gedaan en de blog van gisteren gemaakt.
Daarna met een thermoskan koffie naar de haven via de watersportwinkel want er moest nog 1 stagspanner worden gehaald. Eenmaal bij de boot aangekomen dat als eerste gedaan.
Er viel wat regen derhalve begonnen met het anker en daarna de nieuwe tweedehands fok gepast... waar we al bang voor waren...ook hier moet een klein stukje vanaf gehaald worden want deze is net iets te lang. Morgen maar weer even langs Schokker want we hadden vandaag de oude in de verkeerde auto liggen en geen zin om heen en weer te rijden.


Toen we dit hadden gedaan, kijkend naar de wind, besloten we eerst naar onze eigen box te varen want dat is tenslotte onze plek. Halverwege besloten om de jachthaven uit te varen, gewoon omdat het kon ;-)

Niet te ver want we hadden nog helemaal niets aan boord en dan wil je niet aan de goden overgeleverd zijn als je een probleem oploopt.
Na dit korte tochtje voeren we keurig de box in.
Toen was het grootzeil aan de beurt. Ook nieuw tweedehands en laten vermaken dus het moest passen maar waar was het lijntje voor de gaffel? Ja thuis natuurlijk....maar creatief met kurk een reservelijn gepakt en het grootzeil aan de gaffel geregen. (gaatjes tellen blijkt toch wel moeilijk na al dat harde werken van de afgelopen weken... gewoon een gat missen en dan kan je weer opnieuw beginnen grrrr)

Omdat de wind weer aan begon te trekken en wij de wind van achteren hadden was het niet handig om het grootzeil keurig omhoog te halen dus simpel vastgemaakt en onze nieuwe tweedehands huik eroverheen gespannen. Deze past mooi bij de rode bies en onze Jomanique is nu wel echt een plaatje om te zien.

Luc baalde ondertussen van de voetstappen op het creme dek en de rode verf op de punt is ook nog niet helemaal uitgehard dus nog een paar putsen water geschept en eroverheen gegooid.

Bekaf maar nog steeds apetrots zijn we naar huis gegaan. Als onze inventaris al in de boot had gestaan dan hadden we daar even een tukkie gedaan. We merken dat we gewoon moe zijn en dat onze 'puf' er een beetje uit is. Kennelijk zijn we 'klusmoe'.


In de file naar huis want iedereen wil vroeg thuis zijn voor het WK voetbal van vanavond.
Thuisgekomen nog wel even de verf- en klustroep opgeruimd (kliko of zolder) en alvast nadenken om de inventaris weer overal vandaan te halen om deze mee te nemen om de binnenkant weer in te richten.

Klusdag 21 Weer in het water

Het was een lange en spannende dag vandaag.

Vanmorgen rond 10.00 uur al op de haven.
Toen we aan kwamen rijden zagen we dat onze buren al aan de trekker stonden en naar de kraan werden gereden. Zij waren er al klaar voor en de haven medewerkers ook dus waarom wachten.
Wij hebben onze Jomanique nog even gepoetst, voorzien van DEEN vlaggetjes (welke eigenlijk voor het WK voetbal bestemd waren maar zo lekker hollands gekleurd zijn) en daarna was ze eigenlijk ook klaar om te water te gaan. Rond 11.30 uur werden wij aangepikt voor dit avontuurlijke feestje.


De tewaterlating deel 1 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

De tewaterlating deel 2 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

Omdat wij gestraald waren was het verstandig om nog even in de hijsbanden te blijven liggen omdat het ooit is voorgekomen dat het stralen schade aan de lasnaden had gemaakt waardoor water naar binnen kon komen. (Gelukkig was ons dit niet eerder verteld want dan hadden we zeker een slapeloze nacht gehad ;-)
Zo geschiedde en terwijl het havenpersoneel aan de middagpauze begon hebben wij de luiken open gelegd en het motorruim.
In de roef was het even een kleine schrik maar het bleek een plasje nog niet gedroogde owatrol te zijn. Verder is het daar droog gebleven.
Onder onze motor bleek wel wat vocht te liggen.
Ik, Petra, op mijn buik in de roef en Luc in de kuip om te kijken waar het dan vandaan kwam. We waren er wel al snel achter dat het niet van buitenaf kwam. Het vocht was iets vettig.
We hebben nieuwe bilgedoeken neergelegd en zien morgen wel weer. Mogelijk dat er een pakking lekt of dat er op het blok zelf wat vocht heeft gelegen. Een onderzoekspuntje voor morgen maar vooralsnog niet zorgelijk.

Na de etenspauze van het personeel mochten we weg en zijn we achteruit gevaren en daarna gelijk aan de tuigsteiger gaan liggen omdat we de vleugel op de mast wilden bevestigen, toplicht bekijken en daarna de mast op wilden zetten, zwaarden bevestigen en het grootzeil en fok willen aanslaan. We liggen daar gewoon aan een steiger zodat we makkelijk in en uit kunnen stappen.
Waar we wel van baalden was onze eerste lakschade. De steiger was anders gebouwd dan de onze en daardoor misten we een hoekijzer van de steigerpaal en hebben daar niet op tijd een stootwil tussen gehangen. Dat werken we wel weer bij.

De vleugel van 1 meter paste niet helemaal aan het vleugelhout maar dat hebben we provisorisch opgelost met dank aan Ineke voor het nylon draad. Elke draad apart goed vastgezet zodat dit wel een windkrachtje kan hebben.
Gelukkig kwam buurman Kees kijken (U weet wel, die van de gevleugelde uitspraak:  'zonder drank geen klank' .)
Wetende dat buurman Kees kleine elektrische storingen kan oplossen de vraag gesteld over het toplicht. Hij bood gelijk zijn hulp aan door de spanningszoeker te halen en lampje en zekeringen.
Na een speurtocht bleek dat de stekker door het dak naast de mast spanning heeft, nadat de zekering was vervangen, en dat daarna een probleem zit. Ten eerste aan de voet van de mast en mogelijk ook in de top. Omdat de mast voor dit seizoen niet van de boot afgehaald gaat worden zien we verder af van het maken van het toplicht. Mochten we voor anker gaan in het donker dan hijsen we aan de vlaggenlijn wel een witte rondschijnende lamp op batterijen....

Hierna kon de mast omhoog. Dit is niet eenvoudig. Eerst alle lijnen goed gelegd zodat deze niet verstrengeld zouden raken. Tevens ervoor gezorgd dat geen van de lijnen door de wind weg konden waaien of bovenin de mast uit de blokken konden raken.
Ook hierbij was buurman Kees weer een helpende hand. Achteraf heel prettig want anders had het wel wat langer geduurd.
Toen eenmaal de mast stond hebben we gelijk maar de vlaggenlijnen gevuld met onze favoriete vlaggen. KNRM 2014 aan stuurboord en aan bakboord de havenvlag en verzekeringsvlag.
Vrolijk wapperend samen met de vleugel is het een genot om naar te kijken.
 
Omdat er 1 verstagingslijn was vernieuwd en wij deze nieuwe hadden vastgezet met een D-sluiting bleek deze iets te ruim. Achteraf klopte dit ook want de D-sluiting zat er niet aan toen wij de oude verwijderden. Nu de D-sluiting weggehaald en aan de rand bevestigd. Bakboord mooi strak in de verstaging. Stuurboord wel een probleem want daar was een stagspanner die we niet aan konden draaien. WD40 en gereedschap hielpen niet. Kees had een oplossing. Verwarmen zodat het weer los zou komen. Dit lukte hem maar hij zag een kleine haarscheurtjes en door het verwarmen werd dat iets groter. Aan 1 zijde was zelfs een deel van het schroefdraad verdwenen. De spanner heeft dus behoorlijke krachten gehad. Dat betekent een nieuwe spanner wat wel een beetje jammer is want de oude spanners waren van koper en de nieuwe zijn RVS. Mogelijk later in het jaar maar tijdens de vele botterdagen speuren naar nostalgische spanners.

Rond 16.30 uur even naar huis. Eten gemaakt, bakkie gedronken en daarna de zwaarden ingeladen.
We wilden ze eraan hebben...gewoon omdat ze zo mooi zijn en bij onze boot horen.
Rond 18.30 uur weer vertrokken en onderweg Kees nog even gebeld om te vragen of we de spanner op konden halen. Hij vertelde wat hierboven staat. We zouden de spanner wel weer zien als hij in de buurt was maar ons was duidelijk dat we daar een vervangende voor moeten halen.


Op de haven de zwaarden uitgeladen en zien we Kees aankomen.
Hij wilde de spanner laten zien en er uitleg bij geven. Tevens had hij het voorgevoel dat wij wel weer een 'derde handje' konden gebruiken.
Dat was weer heel fijn want die loodzware (letterlijk met lood verzwaard) zwaarden monteren is gewoon zwaar. (Achteraf had het ook op de bok gekund hoorden we vanmiddag van de havenmedewerkers)
Met Kees erbij was het bakboord zo gepiept en het omhalen van de boot en daarna de stuurboordzijde voorzien van zwaard ook.

Inmiddels was het tegen 21.00 uur en tijd om naar huis te gaan met het end in de bek.
Aan de andere kant raakten we niet uitgekeken.... en zijn we apetrots op het resultaat.
Voor een stelletje amateurs hebben we niet ondergedaan voor profs.................

We hebben nog klusjes genoeg maar deze GROTE KLUS IS GEKLAARD!

Klusdag 20

De 20e klusdag alweer. Een mooie dag om het roer weer aan te hangen. Eerst het zware geval in de auto tillen, alle andere benodigdheden er bij en dan op weg naar de haven. We konden niet wachten om het roer weer aan de boot te zien hangen.


Eerst maar de auto uitgepakt want het roer lag onderop. Toen eindelijk was daar het grote moment. Het roer zat weer op z'n plaats. Geweldig om te zien. Daarna de helmstok bevestigen. Om de borgpin weer door het gaatje te krijgen had wat voeten in de aarde. Het leek wel of het nu niet paste. De metalen plaatjes waar de pin op moest rusten waren net even te dik leek wel. Na wat hannessen voorzichtig de pin er door geslagen om daarna de plaatjes er onder te tikken. Schroefjes vast en klaar! Even de tijd genomen om ons werk te bewonderen. Dat is genieten.


Daarna alle lijnen weer door de blokken gevoerd. Bij het verwijderen in het najaar hadden we elke lijn een kleurencode gegeven en deze opgeschreven in ons boordboekje. Zodoende was het eenvoudig om de juiste lijn door het juiste blok te halen. Het begon allemaal weer op een zeilboot te lijken. Daarna de verstaging weer vast gezet. Of dat handig was... niet helemaal want om de in de kuip te klimmen moesten we steeds diep bukken om onder de verstaging te klimmen. Nou ja, dat mocht de pret niet drukken.

Nadat alles weer op z'n plek zat was het tijd voor koffie. Na de koffie wilde Petra het vlak in de roef met owatrol insmeren maar waar was het potje???? Alle verfkratten 3x nagezocht, in de bakskisten gekeken, nog een keer in de verfkratten, de boot, de auto.... geen potje owatrol en dit moest er toch echt zijn en vandaag in het vlak gesmeerd worden. Uiteindelijk ben ik maar in de auto gestapt om thuis te gaan zoeken. In eerste instantie daar ook niet totdat ik nog even in een verfkrat keek die al boven stond. Ja hoor, daar stond het verdwenen potje. Gauw weer in de auto en terug naar de haven waar Petra in de tussentijd in de kuip had gelakt en de watergoot had voorzien van zwarte verf.

Daarna kon Peet aan de slag in de roef. Ik heb toen een hogere keukentrap geleend en ben toen eerst de licht beschadigde plekjes op het roer weer gaan lakken en daarna de trommelstok en het vleugelhoutje een nieuw zwart verfje gaan geven. Daarna de stalen banden een likje witte verf en daarna klaar. Peet was ondertussen ook klaar met de owatrol. Precies genoeg want het potje was schoon op en het hele vlak gedaan. Vloerdelen weer terug geplaatst want het droogt ook wel met de vloer er overheen en het loopt wat makkelijker in het roefje. Toen nog even met de stofzuiger de roef zorgvuldig gestofzuigd en zoveel mogelijk opgeruimd. Dat ziet er alweer heel anders uit.

Tot slot de schroefas voorzien van schroefasvet zodat we dat dinsdag niet meer hoeven te doen. Luiken dicht, troep opruimen en daarna weer lekker naar huis.

Klusdag 19

Gisteravond hebben we eerst onze vakantie ingedronken. Dat was eigenlijk niet zo'n goed idee omdat we naar de haven reden in een redelijk brakke staat. Om op te starten was eigenlijk veel koffie en tijd nodig om het gevoel kwijt te raken maar eenmaal op de haven aangekomen was het toch snel over.

Op de haven eerst maar weer water gehaald om het dek en de roef schoon te maken. Tenslotte moest dit nog een keer in de lak en anti-slip. Ook hebben we de verstaging nagelopen en een bijna doorgebroken staaldraad vervangen. Hiervoor moest ik even naar de watersportwinkel om een nieuwe te laten maken. In de tussentijd heeft Petra de luiken en de mast gelakt.

Even later kwam ik met een nieuwe staaldraad en 2 snelsluitingen voor de vlaggenlijnen terug en kon de nieuwe verstaging gemonteerd worden. Daarna de vlaggenlijntje bevestigd en de snelsluitingen gemonteerd. Tevens ritueel de oude vleugel verwijderd.
Omdat Petra nog de lakkwast in de handen had heb ik gelijk de achtkant boven in de mast opnieuw in de lak gezet. Ik stond tenslotte op het trappetje en met mijn lengte kon ik er net even makkelijker bij.



Na de koffie waren de roef, het roefdak, het voordek en de gangboorden aan de beurt.
Ik paste er maar netaan tussen. Onze 'buren' staan echt onwijs krap naast ons.
Petra ging binnen aan de slag en wilde stofzuigen en de kastjes opnieuw inrichten. Ook ging ze even de huiddoorvoer van de wasbak controleren en besloot ook om even de vloerplaten te lichten. De huiddoorvoer zag er netjes uit, wel willen we de waterslangen vervangen, gewoon omdat deze er wat scharrig uit zien. De waterzak moeten we ook nog even checken maar dat komt binnenkort nog. Gaat op het "to do" lijstje.

We kregen eigenlijk een doodschrik want er stond water in het vlak en dat was stilstaand en onwijs smerig... Waar kwam dat vandaan??? Oh wacht, dat moet zijn ingewaterd via de doorgeroeste roefwand in de kuip. Die is nu dicht ge-epoxyd en gekit dus daar kan geen water meer door. We snappen nu ook waarom het in de roef zo vochtig was en geloven niet dat dit van een keer met 6Bft lagerwal over het Ketelmeer te varen. Het heeft tijdens regenbuien langere tijd ingewaterd met een inpandig smerig stinkend pierebadje als gevolg.



Peet ging aan de slag met spons en emmer en wist zo anderhalve emmer (ong. 15 liter) water uit het vlak te halen met een spons. Daarna de krabber er bij gepakt en de losse roest verwijderd. De roestduivel had gelukkig niet echt toegeslagen want het vlak zat nog redelijk in een menie of andere verf. De rommel was dus al snel weggehaald. Daarna met een sopje het vlak even schoongemaakt. Toen dat klaar was hebben we de vloerplaten maar los laten staan want dan kan de boel lekker drogen. Morgen kunnen we dan het vlak in de owatrol zetten zodat het evt verder roesten wordt tegengegaan. De vloerplaten gaan we ook nog vervangen maar dat wordt waarschijnlijk in het najaar of komende winter.

Vandaag ook bij het havenkantoor afspraak gemaakt om ons bootje weer te water te laten. Dit gaat a.s. dinsdag om 14:00 uur gebeuren. (en onze naaste buren gaan voor ons te water) We maken er gelijk een feestelijke gebeurtenis van want ze moet ook nog officieel gedoopt worden. Wel blijven we nog een middag of dag aan de tuigsteiger liggen omdat we de trommelstok, de banden en het vleugelhoutje nog even willen verven en we er dan veel beter bij kunnen. Bovendien moet er ook nog een nieuwe rode vleugel bevestigd worden. (blauw is voor de commerciële vaart)
Tot slot de accu even op de lader aangesloten want nu hebben we onbeperkt stroom terwijl bij de steiger wij een muntje moeten doneren in de stroompaal, op zich is dat niet zo erg maar halverwege het laden valt de stroom dan weer vanzelf uit...

Thuis eerst maar weer even bijgekomen want al met al zijn we toch weer langer bezig geweest dan gepland, zeker omdat we vanmorgen zo brak en (te) vroeg begonnen zijn. Even wat gedronken, fris gedoucht om daarna een simpele maar lekkere zelfgemaakte soep met brood te eten.

Morgen proberen we eerst wat uit te slapen omdat we morgen alleen het vlak willen verven en de 2e accu aan de acculader te hangen zodat ook die helemaal vol geladen kan worden. Zo is dan alles weer gereed voor de tewaterlating. Dit zijn vooralsnog de plannen voor morgen maar we weten inmiddels dat het zomaar weer anders kan lopen en we toch weer langer bezig zijn....
De roef moet nog verder schoongemaakt worden... en mogelijk worden we weer onaangenaam verrast. We houden de moed erin... nog even dan dobbert ze weer.

Klusdag 18

Vanmorgen was het mijn, Petra, beurt om wat aan de boot te gaan klussen.
Vrijdag de 13e belooft meestal niet veel goeds maar het viel gelukkig mee.

Even over 9 uur op de haven want er moest eerst nog 1 potje verf gekocht worden omdat we er niet zeker van zijn dat we het gaan redden om het dek en opbouw te kwasten met hetgeen we hebben.
Aangekomen op de haven viel mij gelijk op dat onze dame naar voren was verplaatst. Dit waarschijnlijk omdat de werkmannen van de haven ook al weten dat het nu niet lang meer zal gaan duren eer de dame te water gaat.

Begonnen met de bovenste rode bies voor de 2e keer in het rood te zetten. Halverwege kwamen de werkmannen van de haven. Er moest een boot tussenuit dus of ik even wilde opruimen om een stukje naar achter gezet te gaan worden.
Inderdaad een boot ertussenuit maar wat daarvoor terug kwam... wow..dat was een zeiljacht van zeker 15 meter mogelijk langer... en die staat dicht tegen ons aan. Heb er niet bij nagedacht dat Luc daar morgen nog met de trap tussen moet staan maar als ik de foto bekijk dan zal dat wel gaan lukken. Waar ik minder blij mee was dat de 'nieuwe buurman' zijn onderwaterschip ging aanpakken dus plekken slijpen op zijn stalen boot.......
Gelukkig was mijn rode verf snel droog en had ik door de hoogte geen last van hem. Daarna de rand in het gangboord creme evenals de kleine randjes langs de luiken.

Nadat ik nog een praatje had gemaakt met de buurman die even pauze nam ben ik rond 13.30 uur weer vertrokken want ik moest nog veel meer doen vandaag.

Morgen gaan we weer samen. Veel gezelliger en veel makkelijker want je mist toch echt wel een ander handje die wat aan kan geven of iets voor je kan pakken. Nu moest ik zelf trap op trap af rondje boot langs geschilderde randjes oppassend niets te raken ....

Klusdag 17

Vandaag rustig aan begonnen. Het huishouden gaat ook gewoon door dus moesten er eerst boodschappen gedaan worden en een was gedraaid en opgehangen. Pas rond 12:00 uur op de haven en weer begonnen. Valt me mee dat het zo lang heeft geduurd maar we beginnen het nu wel een beetje zat te worden. Nog even doorbijten en dan kan ze volgende week weer te water. Tenslotte is dat de plek waar een boot thuis hoort.

We hadden de houten balkjes mee waar de zwaarden op rusten en hebben deze terug geplaatst. Dat zag er gelijk al anders uit. Ook de ketting aan de boeg waar het anker aan komt te hangen is terug geplaatst.
Zo langzamerhand begint ze er weer compleet uit te zien.

Petra heeft het laatste stukje rode bies geverfd terwijl ik het hout in de kuip heb gelakt. je zag het hout opknappen en nu ziet het er weer netjes uit. Nog een laag en het kan er weer even tegen.
Vervolgens hebben we de kratten uitgezocht en deze opnieuw ingepakt zodat we alles weer netjes en overzichtelijk bij elkaar hebben. Wat ook fijn is, is dat we weer spullen in de boot kunnen laten liggen omdat we haar weer kunnen afsluiten. Wel zo prettig omdat we steeds de kratten met verf, kwasten en doeken in de auto lieten staan en de auto stonk naar een verfspuiterij.

Hierna hebben we de watergoten in de kuip aangepakt. De roest zoveel mogelijk los gemaakt en verwijderd en toen de hele goot in de owatrol gezet. Omdat dit moest drogen en we de luiken en de blokroosters er toch uit hadden, hebben we die ook maar gelijk schoongemaakt. De luiken waren snel schoon door ze af te nemen. De blokroosters zijn we te lijf gegaan met staalborstels om vuil van jaren weg te borstelen. Ook die zien er nu weer een stuk netter uit.

Tenslotte alles weer terug gelegd en de kuip weer afgedekt met een zeil. Net op tijd bleek want het begon te regenen en ook steeds harder. Tijd om naar huis te gaan en even lekker onder de douche te stappen.

Klusdag 16

Vandaag bijtijds naar de haven omdat de timmerman zijn werk komt afmaken. Voor ons was er eigenlijk niet zoveel te doen omdat we niet durfden te verven ivm voorspellingen van regen, hagel en zware windstoten.
Achteraf  bleek zich dit allemaal te hebben afgespeeld in het zuiden en oosten van het land.
Wel de naamborden, het hout op de romp en de 2 luiken van de dekskisten in de lak gezet en het hout van de roef geschuurd. Ook nog even de roest aangepakt in de trommelstok. Loszittend roest verwijderd en de aangedane plekken in de owatrol gezet. Wanneer de boot weer in het water ligt gaat ze 1 of 2 dagen aan de tuigsteiger en kunnen we de top van de mast verder netjes maken omdat we er dan beter bij kunnen.

Pim ging onverdroten voort met het afmaken van de deurtjes e.d. Afhangen, afwerken en bijwerken kostte toch niet iets meer tijd maar het resultaat mag er zijn. Aan ons nu de taak om alles te schuren en in de lak te zetten zodat het een geheel wordt.

Nadat Pim weg was hebben we de boot weer afgedekt. We zijn nog even blijven praten met de eigenaar van een 9.50m lange zeeschouw die naast ons op de bok staat. Hij heeft behoorlijk veel werk zagen we maar zijn prioriteit lag bij het repareren en opnieuw in de antifouling zetten van het ows. We hebben hem nog wel de tip gegeven om zijn roer aan te pakken want die was, na 2 maanden op de wal, aardig uitgedroogd met grote scheuren in het hout. Dit niet aanpakken zou het roer in hele slechte staat (nog slechtere staat) brengen.
Hij zou de tip ter harte nemen.

Klusdag 15

Vanmorgen regen. Ook ons humeur was op dat niveau. Humeurig en weinig zin om iets te doen. Elke 5 minuten de buienradar checken om te kijken of het zou gaan verbeteren. Uiteindelijk werd het droog en zijn we in de auto gestapt richting de haven.

Daar aangekomen eerst bedacht wat we wilden gaan doen ivm de voorspellingen: regen, onweer, windstoten. Onze principe is: "plan je werk en werk je plan". Doelstellingen bepaald en nog een laatste keer de buienradar gecheckt. Petra zou de rode biezen afmaken en ik het voordek, roefdak en het gangboord aan bakboord met antislip verven. Zo gezegd, zo gedaan. Tenslotte ook nog even de thuishaven en de naamborden bevestigd. We zijn dus al begonnen met het opnieuw "aankleden" van ons bootje.

De zon brak helemaal door en het werd weer warm. Dat was weer zweten. T-shirt maar uitgetrokken en lekker in het zonnetje met een potje verf en een lakroller. Je zag het opknappen. Nadat de doelstellingen gehaald waren hebben we e.e.a. opgeruimd. Daarna een rondje over de haven gelopen, bij de camping gekeken en een praatje gemaakt met de havenmeester. Ook nog even in het zonnetje op een bankje gezeten en onze lege box bekeken. In gedachten zagen we onze opgeknapte boot er al liggen.

De reden dat we een beetje rondliepen en gingen zitten was om de verf de kans te geven om te drogen voordat we de boot weer af zouden dekken. Uiteindelijk was het droog genoeg en dekten we haar wederom toe. Daarna via de snackbar om daar een patatje te eten en een ijsje toe om vervolgens naar huis te gaan, te douchen en onderuit te zakken.
Thuis bleek al gauw dat ik behoorlijk verbrand was van een uurtje in de zon op het dek te hebben gestaan. Douchen was wat warm maar daarna lekker ingesmeerd met after-sun om de boel te koelen.

Morgen komt de timmerman weer om zijn werk af te maken. Wij zijn dan ook weer van de partij.

Klusdag 14

Afgelopen donderdag was Petra al op de haven omdat onze scheepstimmerman zou komen. Echter belde hij af ivm de weersvoorspellingen. Peet besloot toen om maar even via de watersportwinkel te rijden, daar nog een potje verf en wat andere attributen te halen en daarna maar naar huis te gaan. De voorspelde regen kwam inderdaad en niet zo zuinig ook. Met bakken kwam het naar beneden. Een verloren dag.

Vrijdag zou Petra omstreeks 12:00 uur op de haven zijn na haar nachtdienst want de timmerman zou ook komen. Echter "versliep" ze zich en werd toen pas wakker. Na snel even een bak koffie achterover te hebben geslagen ging ze naar de haven waar Pim al druk doende was. Ik moest echter werken dus was wel wat nieuwsgierig hoe e.e.a. er uit zou gaan zien. Na mijn werk snel naar de haven gereden. Pim was al ver met zijn werk en had een nieuwe omlijsting gemaakt voor de deurtjes. Dit zag er al prima uit. Na even gekeken te hebben begon ik aardig uit mijn leren motorpak te zweten dus ben ik maar naar huis gegaan. Even later kwam Petra ook thuis en kon ze weer naar bed voor de volgende nachtdienst.

Vandaag ben ik vroeg opgestaan want ik had om 08:30 uur afgesproken met Pim op de haven. Ik was er iets eerder en had alvast wat klaar gezet en had al water gehaald om (alweer!) schoon en vetvrij  maken van de biezen om deze verder te gronden. Pim was mooi op tijd en ging verder met zijn werk terwijl ik de biezen afmaakte.

Afplakken, verven, tape verwijderen. het klinkt eenvoudig maar daar gaat best tijd in zitten. Omstreeks 12:00 uur kwam de chef (Petra) om ons te versterken. Al gauw nam ze de kwast over maar nu met rode verf want de grondverf was al droog. Ik heb toen opnieuw met tape afgeplakt terwijl Petra er met de kwast achteraan kwam. Het was echter zo warm en benauwd dat m.n. ik er last van kreeg en we besloten te stoppen. Ook Pim had het gehad na uren in de kuip te hebben gezeten. Toen we bezig waren met opruimen begon het ook nog te regenen. Gauw het dekzeil over de kuip gespannen en verder met opruimen. Het was echter om te smoren zo warm onder dat plastic en toen werd het ook nog droog en kwam de zon door. We baalden wel dat we niet helemaal klaar waren gekomen met verven maar we waren er klaar mee. Tijdens het aantrekken van het zeil bleek (natuurlijk) dat een deel van de rode bies nog niet helemaal droog was...grrrr... morgen maar weer een schuurpapiertje eroverheen en een nieuw laagje verf....

Gauw verder opgeruimd, het dekzeil vastgemaakt en toen in de airco gekoelde auto naar huis, douchen en een koud drankje. Daarna even op de bank in slaap gestort en toen was het tijd voor een biertje en de BBQ.
Klusmoe zijn we nog niet maar vanmiddag hadden we, mede door de warmte, wel even een flinke dip. Maar we moeten en gaan door. Nog even dan zijn we alle klusperikelen wel vergeten als we op het Markermeer dobberen of voor anker genieten van de rust met een goed boek.

En wat er vrijdag gebeurde en vandaag weer:
Een medeklusser stond op een stellage-trap waarop hij geen plank uit 1 stuk had liggen maar een tweetal stukjes flinterdun geperst waaiboomhout viel vrijdag om, inclusief zijn verf en stellage, en vandaag weer. Gelukkig mankeerde hem nagenoeg niets behalve schaafwonden en wat pijn op de heup.  Hopelijk gaan we dit niet nog een keer meemaken want het kan anders aflopen....

Klusdag 13

Vandaag een jubileumdag. We zijn op de 13e droog gegaan, we liggen op bok 313 en vandaag is het klusdag 13. Een prima dag dus...

Om 08:15 uur waren we al op de haven. Eerst maar de boot ontdaan van de dekzeilen om daarna aan onze lievelingsklus te beginnen...schoonmaken en ontvetten. De boot was ook al wat nat van afgelopen nacht dus gelijk ook droog maken van de roef en het dek.

Nadat we voor de zoveelste keer de boot hadden schoongemaakt hadden was het eerst tijd voor koffie. Even in het zonnetje zitten genieten terwijl de wind en zon de boot droogde.

Even later werd de schuurmachine er weer bijgepakt en werd eerst het roefdak opnieuw geschuurd. Daarna opnieuw schoongemaakt. Daarna was het tijd om de verf te pakken. Petra ging het dak doen en ik ging de laatste laag lak op de romp en het boeisel smeren.

Het weer was prima, niet te warm, (sluier-)bewolking en het verven ging voorspoedig. Na een tijdje was de de buitenzijde klaar en kon de blauwe en zwarte verf opgeruimd worden. Onze buiken gaven aan dat het alweer etenstijd was dus werd er kibbeling gehaald bij de visboer. Samen gezellig in het zonnetje een grote bak kibbeling soldaat gemaakt, wat gedronken en toen was het weer tijd om opnieuw meters te maken.

Onze gereedschapskist is ook een waardevolle aanvulling voor andere bootklussers die net niet dat maatje sleutel (nr 10) heeft. Dit leidt weer tot een leuk gesprek. De man blijkt schipper te zijn van een bruine vlootschip, een 2-mast klipper, de de "Gulden Belofte". Leuk om zo weer een contact te kunnen toevoegen. De schipper nodigde ons uit om een keer op zijn schip te komen kijken en we zijn zelfs welkom om een keer mee te varen als bemanning. Dat gaan we zeker een keer doen.

Verder met verven, het achterdek en het voordek werden voorzien van een nieuwe laag. Daarna werden alle overtollige klusspullen in de auto gezet want rondom de boot leek het bijna een braderie van alle uitstalling. Petra ging toen de biezen rood verven en ging voortvarend aan de slag. Ondertussen kregen we bezoek onze oudste zoon en even later van collega's waarvan er een onlangs ook een bootje had gekocht en klustips kwam scoren. De boot werd uitgebreid bekeken en bewonderd.

Even later kwam ook de timmerman, Pim, om nog wat na te meten en nadere afspraken te maken. Met Pim afgesproken dat hij donderdag terug komt en begint met het intimmeren en restaureren van de deurtjes en afschot. Dat schiet lekker op. Petra kan dan erbij zijn maar ik moet de komende 3 dagen werken. Ben benieuwd hoe het straks gaat worden.

Even later kwam een medewerker van de jachthaven even kijken. Hij zag dat Petra met rood de biezen opzette en gaf een waardevolle tip: Eerst met grijze grondverf de biezen opzetten omdat, hoe vaak je ook rood verft, je blijft altijd de ondergrond zien. Wanneer je eerst met grijs een basis legt, krijg je een mooie egale rode kleur. Van de week dus opnieuw de biezen doen maar dan eerst met grondverf. Alles om de boot mooi te maken.

Nadat iedereen weg was en alles was opgeruimd werden de dekzeilen weer bevestigd omdat er voor morgen regen voorspeld wordt. De verf op de boot was al droog. Thuis even snel onder de douche en daarna was het tijd voor een koud welverdiend biertje. Toch weer ruim 8 uur bezig geweest vandaag....

Klusdag 12

Vandaag klusdag 12 alweer. Na 3 nachtdiensten (Petra) en 1 nachtdienst (ik) geldt een halve klusdag echt wel als een hele. Eenmaal "wakker" eerst een sloot koffie naar binnen gieten om enigzins operationeel te worden. Daarna in de auto richting de jachthaven.

Daar eerst de boot ontdaan van alle dekzeilen om eerst weer eens te beginnen met poetsen, schuren en weer poetsen. Daarna de kuipbanken in de grondverf gezet. Dat spul droogt onder je handen dus dat ging wel lekker. Ondertussen was Petra druk doende met het voordek en de gangboorden omdat we hadden besloten om deze van een eerste laklaag te voorzien. De verf was natuurlijk wel voorzien van het anti-siliconenmiddel want we hadden van de eerste keer geleerd en we wilden niet weer een lelijke laag.

Na de kuipbanken ben ik begonnen met het bewerken van het achterdekje en heb daar de roestplekjes met owatrol behandeld. Toen was het weer even tijd voor koffie. Even lekker genoten van een vers koppie en daarna weer verder. Samen verder gegaan met de gangboorden, het dek en de zijkanten van de roef. Het resultaat belooft heel wat en we zien ons bootje opknappen.

Wat echter niet opknapte was Petra. 3 Nachtdiensten slopen je best wel en dat was te zien. Hoe ze het voor elkaar kreeg is me een raadsel maar ze zat onder de verf. Kennelijk had ze een nieuwe manier van opmaken ontdekt want de verf werd gebruikt als lippenstift, haarverf en zelfs onder haar voeten zat verf. Jammer genoeg was ik niet scherp genoeg om daar een foto van te maken dus helaas moeten de trouwe lezers mij maar vertrouwen op mijn woord.

Nadat het voorschip was voorzien van een eerste laag, besloten we het achterdekje aan te pakken. De owatrol was inmiddels hartstikke droog en we durfden het wel aan om daar al overheen te verven dus ook het achterdek is inmiddels voorzien van een eerste laag verf.

Het was ondertussen al 17:30 uur geworden en alles werd weer opgeruimd en afgedekt om daarna via de chinees naar huis te gaan. Heerlijk gegeten, gedoucht en toen weer tijd voor het blogje.
Morgen weer verder en we krijgen morgen mooi weer dus kunnen we meters maken.