Fijne feestdagen

Voor ons een spannende tijd aangebroken met beslissingen die ons hele leven overhoop kunnen gaan gooien maar dat hangt af van een arbeidsvoorwaarden gesprek van aanstaande dinsdag. We houden jullie op de hoogte!

Voor nu, fijne feestdagen gewenst. 

Winterjas in een heerlijk zonnetje

Natuurlijk hebben we tussentijds ook even gekeken hoe ze erbij lag maar het was elke keer regenachtig en stormachtig als we er waren.

Op de haven aangekomen eerst een praatje gemaakt met de havenmeester en daarna kwam Chris ook nog even klussen aan een lantaarnpaal welke bij onze steiger staat dus ook daar nog even mee gesproken. Buurman Kees staat droog (eeeeehhh zijn zeilboot ;-) en zijn auto was nergens te zien dus die was kennelijk thuis.

Vandaag  (ja een 'verkeerde' dag want de visboer stond er niet) een heerlijk zonnetje bij een temperatuur van ruim 10 graden dus nu maar even de laatste dingen gedaan die we al een maand of 2 moesten doen.
Begonnen met bladvrij maken want de eikenblaadjes dwarrelen nog steeds van de bomen. 

De kastjes zijn nu leeg, alle proviand en waterflesjes eruit.
De accu losgekoppeld en de wintergordijnen opgehangen.
Nog even de waterzak leeggepompt, motorruim bekeken of er water in lag en een inspectie onder de vloerplaten maar geen water meer dus er kan niets bevriezen.

Daarna stormvast afgedekt en weer vol trots staan kijken naar onze fraaie grundel.
Wat zijn we blij met dit mooie scheepje en kunnen niet wachten tot ze droog gaat en we haar weer een paar likken lak kunnen geven om haar vervolgens over te varen naar Friesland.
(ondertussen zijn we nog wel ergens mee bezig waardoor we heel misschien, als het ons lukt, alle plannen moeten wijzigen en drastische beslissingen moeten nemen maar zover is het nog niet...) ........ wordt vervolgd.......

Winterklaar maken

Vandaag weer even naar de boot om er de nodige spulletjes uit te halen en natuurlijk te checken. Voorafgaand.....ja natuurlijk, even langs onze vriend de visboer. Dat was alweer even geleden.
Op de haven eerst genoten van de heerlijke kibbeling bij een aangename temperatuur in het zonnetje zonder jas en daarna even naar het havenkantoor geweest om te vragen of we de boot voor de winter weer tegen de kant mogen leggen. Dat was geen probleem. We hebben vervolgens de boot verhaald naar box E2 en haar netjes vastgelegd.
Genoeg stootwilletjes tussen de wal en schip gehangen zodat ze niet beschadigd raakt mocht het weer eens gaan stormen.
Tussentijds hadden we ook genoeg aanspraak. De buurmannen Kees en Cor hebben even gezellig staan kletsen en ook de brugwachter van Purmerend kwam even langs om te zeggen hoe mooi hij ons bootje vindt.
Met een paar tassen spullen weer richting huis om die binnen te laten overwinteren.

Te lang niets geschreven....

Dat we niets schrijven betekent niet dat we onze Jomanique verwaarlozen.
We hebben haar, na onze laatste blog, meerdere malen bezocht en daarbij steeds iets mee naar huis genomen.
Vandaag was het weer zo een dag. Prachtig herfstweer dus weer een soort van klusjesdag voor ons.
Gelijk maar even het motortje laten pruttelen. De olie weer even door het blok laten spoelen.
Daarna heeft Luc schoon schip gemaakt en Petra heeft alle lampjes van batterijen ontdaan en verzameld om mee naar huis te nemen.
Het grootzeil hadden we al thuis (dat was ook nog even een dingetje want we hadden de gaffel eraan laten zitten en om dat in de auto te krijgen..... Het sturen was geen probleem maar als passagier had Petra weinig ruimte waardoor ze erin gevouwen moest worden... en dat uitvouwen ging op handen en voeten... hahaha... )
Nadat we onze spulletjes hadden verzameld zijn we weer huiswaarts gegaan want zoals gezegd, het was een klusjesdag... aanstaande dinsdag andere afspraken dus de visboer slaan we (alweer) over.

De kogel is door de kerk

Wij liepen al een tijdje met het idee rond om onze boot in Friesland te leggen. Zij komt daar veel beter tot haar recht en bovendien is het vaargebied daar veel mooier. We hebben hiervoor een aantal jachthavens bezocht en een leuke en gezellige jachthaven gevonden.

Daar hebben we gesproken met de eigenaren en er was gelijk een "klik". De jachthaven wordt gerund door een jonger echtpaar welke uit de binnenvaart afkomstig is. Gespreksstof hadden we dus genoeg. Echter het minder goede bericht was dat deze helemaal vol was. Voor ons een goed teken want dat zegt dat de jachthaven populair en gezellig is. We hebben toen onze gegevens achtergelaten met het verzoek om ons te contacten wanneer er een geschikte box zou vrijkomen.

Gisteren kregen we een mailtje dat er een box was vrijgekomen en de vraag of wij daar interesse in hadden. Gezien onze vakantieplannen en het feit dat we de boot in het voorjaar droog willen zetten om nog even een laatste goede onderhoudsbeurt te geven hadden we een tegenvraag. We kunnen pas half juni naar Friesland, ook vanwege onze vakantieaanvraag bij de baas.

Vanmiddag kregen we een mailtje dat het akkoord was en dat we vanaf 15 juni 2016 een nieuwe ligplaats hebben bij jachthaven "De Watervriend" in Uitwellingerga, vlak bij Sneek. Klik even op de link om onze nieuwe thuishaven te kunnen bekijken:

De Watervriend

We hebben er ontzettend veel zin in. Ook omdat we weer nieuwe avonturen gaan beleven om de boot daar te krijgen. Ook kunnen we bijna niet wachten om de blogs te schrijven over onze belevenissen tijdens onze overtocht en alle mooie dagen in Friesland.

En natuurlijk zijn we vandaag even wezen kijken bij onze Jomanique.
Dit nadat we eerst bij onze vriend de visboer langs zijn geweest.
Ze lag er prima bij. Lekker droog onder het dekzeil.
Even zitten kletsen met buurmannen Cor en Kees.
We gaan ze missen... maar we zijn nog niet weg!

En weer even 'los'

Zaterdag begon wat bewolkt maar was voor ons zeker weer een reden om richting de haven te gaan.
Het weer bleef via onze app-jes wat onvoorspelbaar dus kluskleren aan om wat aan de Jomanique te werken. Eenmaal in de boot was het erg aangenaam en waren al veel boxen leeg en er gingen er ook nog veel uit.
Het werd niet klussen maar los, gewoon omdat het kon!
De wind bleek er nauwelijks maar toch net uit de haven konden we de zeilen al hijsen.
Zoals altijd doen we dat hijsen met onze reddingsvesten aan want je kan de giek niet tegenhouden als de wind in het zeil komt van een kant die je niet verwacht. (Het ging gelukkig goed ;-)

Heerlijk koetelend opgevaren naast een klipper welke voorzien was van een feestje vierend gezelschap. De drank zat er niet eens in maar wat maakten de mensen een herrie.
Luister maar eens naar dit filmpje (klik hier). En weet dat geluid behoorlijk ver draagt over het water.
Na een uur naast ze te hebben gevaren... zeg maar heel langzaam voortbewogen omdat er nagenoeg geen wind was, hebben wij gesteggeld en de motor aangezet net in 'werk' zodat we meer vaart kregen.
Gelukkig waren we ze na een kwartier kwijt.

Genieten van het uitzicht vanuit de roef.
Genieten van het feit dat er nauwelijks wind was maar wij toch vooruit gingen.
Genieten van het feit dat door de weinige wind het overstag gaan geen energie kost.
Genieten van een voor ons gunstig draaiende wind zodat we ook op zeil terug konden en zelfs de fok bak en grootzeil stuurboord konden zetten. (Voor de niet kenners, de fok links en grootzeil rechts zodat ze in de breedte op de boot staan. Staat zo mooi met de bruine zeilen! ) 

  Nadat we aan het einde van de dag in de haven waren hebben we onze Jomanique gelijk maar ingepakt. De stortregens die we hebben gehad en die weer worden voorspeld doen het lakwerk geen goed en de stortpijpjes hebben er best moeite mee om al het water te lozen. We hebben het grootzeil nog wel even laten zitten want misschien komen er nog een paar fraaie nazomerdagen.

Voor anker

Eindelijk konden we weer eens tijd voor onze Jomanique maken.
We hebben haar een beetje verwaarloosd, enerzijds vanwege het weer en anderzijds omdat we gewoon vaak langs elkaar moesten werken.
Gelukkig was onze visboer weer terug van vakantie dus daar rekening mee gehouden om niet al te vroeg die kant op te gaan. Na een tasje vis te hebben gescoord zagen we onze Jomanique er vies bijliggen. Eerst gegeten en onze meegenomen koffie gedronken en daarna flink schoon schip gemaakt.

Het weer was sochtends goed bewolkt maar de temperatuur aangenaam dus rond 13.00 uur los op de motor. Het was rustig op de Gouwzee en omdat de wind ons in de steek liet hebben we het anker laten vallen nabij de Jan Nagelhoek. Het ankerbolletje in de vlaggenlijn geknoopt en lekker om ons heen liggen kijken en af en toe een boek lezend. Gelukkig waren er genoeg kleine vliegjes die ons gezelschap hielden.
Doordat er toch wat wind opstak en wij maar aan 1 anker lagen hadden we iedere paar minuten een ander uitzicht. Blijft leuk.

Het zonnetje brak ook nog een beetje door en het werd Luc wat te warm in de kuip. Hij vond het tijd om ons zwemtrapje eens uit te proberen. Het trapje was snel opgehangen maar toen het water in... dus met een plons... brrrrr... even doorkomen en toen had hij het te pakken. Een doek gepakt en daarmee heeft Luc in wel 4 rondjes de boot schoongemaakt. (en dat is dan toch ongeveer 52 meter ;-)

Heel eenvoudig was de aangroei te verwijderen dus wij zijn wel heel blij met de antifouling die er nu op zit. Daarna heeft Luc zichzelf, met een helpend handje, weer in de boot gehesen. De zwemtrap is niet zo eenvoudig als het lijkt.. je kan je namelijk niet aan de helmstok vasthouden om jezelf omhoog te hijsen. Maar het is uitgeprobeerd dus het kan.
Einde van de middag begon de lucht boven Monnickendam wat donkerder te worden en onze weer app vertelde dat het wat zou gaan regenen.
Aan het anker zat een behoorlijke kluit groene planten. Afgespoeld en terug naar de haven.
Luc zijn noeste arbeid vanuit het water is niet voor niets geweest. Ze ligt er weer keurig glimmend bij.
Volgende week is de SAIL dus dan is er weer geen tijd maar daarna hopen we op een mooie nazomer. 

Friesland en een half dagje aan boord

Gisteren een dagje Friesland met de auto.
We hebben toch nog steeds plannen om die kant op te gaan met de boot.
Aangezien onze kinderen dit jaar uitvliegen en 1 al uitgevlogen is zoeken we voor onze vrije tijd een andere invulling. Onze passie blijft onze Jomanique en ze hoort in Friesland thuis.
Het vaargebied aldaar is voor haar vele malen beter. Zij wil wel wind maar niet zoveel als op de Gouwzee en Markermeer. De friese meren zijn prachtig en de kanalen en slootjes zijn veelal omgeven door fraaie rietkragen waardoor de wind gebroken wordt.
We hadden 2 jachthavens uitgezocht om te gaan bekijken.

De Watervriend was de eerste. Net onder Sneek en langs de A7. Een uurtje vanaf huis.
We werden er gastvrij ontvangen door de havenmeester en zijn vrouw met een heerlijk bakje koffie.
Het gesprek ging bijna gelijk al over de binnenvaart alwaar de havenmeester uit vandaan komt.
Rondje over de haven gelopen en hier en daar een praatje gemaakt met de gasten. (zowel passanten als vaste gasten). Iedereen was lovend. Het is er gezellig en gemoedelijk. Tevens kunnen we daar gemakkelijk uit het water, klussen in een overdekte loods en op de wal overwinteren indien nodig.
De vaarwegen zijn ook prima. Klein stukje om voor de staande mastroute en dan zijn we zo op de mooiste friese meren. Hegermeer en Fluessen hebben toch wel onze voorkeur. Het Sneekermeer is ook vlakbij.
Jammer genoeg kregen we te horen dat ze vol zitten! Dat zegt al genoeg!
We hopen dat we volgend jaar een plekje kunnen bemachtigen en anders moeten we nog een jaartje wachten. Deze heeft duidelijk onze voorkeur.

Wat ook heel bijzonder was dat we over de haven liepen en een Compromis zagen welke dezelfde kleur heeft als de boot van onze huidige buurman Kees.
Hij heeft ons al eens verteld dat er, volgens zijn informatie, maar 2 groene in Nederland zijn.
Laten we dus de tweede gewoon in de friese haven zien liggen! Gelijk foto's gemaakt en deze doorgemaild. Toeval? Geloven doen wij niet maar volgens ons hoeven wij niet eens meer een keuze te maken... De Watervriend gaat het worden!



De tweede lag nabij Gaastmeer.
Jachthaven Pieter Bouwe heeft ook alles wat wij willen maar de sfeer was er niet.
Tenminste de sfeer die wij zoeken. Alles is verder aanwezig. Klussen en kranen was geen enkel probleem maar ieder is daar erg op zichzelf en de haven was leeg. Aan de eigenaren ligt het niet want deze hebben een voorliefde voor platbodems en zijn vriendelijk en gezellig.
Op de andere haven waren kinderen aan het spelen, zaten mensen lekker in het gras op een stoel of aan picknicktafels. Dit heeft toch meer onze voorkeur want we houden wel van een beetje reuring om ons heen. En als je niet wil praten duik je in je kuip met een boek en je kijkt niet op of om als er iemand langsloopt...

Dit bovenstaande verhaal krijgt tzt een vervolg. Volgend jaar misschien al...
Daarna nog even eieren gehaald in Nijhuizum en daar zagen we onze oude Jomanique nog even.
Ze is niets veranderd sinds we haar hebben overgedaan. Spijt, nee dat niet. Wij hebben zoveel meer lol van onze grundel en hebben er zoveel liefde voor dat wij er graag dingen voor laten.


Vandaag weer even in Monnickendam geweest.
We waren er pas tegen de middag. Op je vrije dag hoef je niet te jakkeren en dat hebben we danook niet gedaan.
Vanmorgen thuis al begonnen met de ankerlijn om daar een oog in te maken en dat was goed gelukt.
(De oude ankerlijn is zo stug dat we deze niet meer normaal kunnen opschieten=oprollen)
Splitsen met 8 lijntjes is iets anders dan met 3 maar met onze nieuwe splitspen een makkie.


Omdat onze visboer al had aangekondigd dat hij na vandaag 2 weken van zijn vakantie gaat genieten hebben we hem een goede vakantie gewenst en weer een bak kibbeling meegenomen.
Buurman Kees was nog niet op de haven maar kwam een uurtje na ons. Hij had sochtends andere verplichtingen. Het verhaal over de zelfde boot als de zijne en de fotos werden met enthousiasme ontvangen en hoe bijzonder dat is...

Omdat het te hard waaide niet losgegooid maar lekker in de kuip gehangen en een rode rug opgelopen.... lekker windje, blauw luchtje, strak zonnetje en niet insmeren..!!!!!

Nu weer een paar dagen aan het werk en hopen dat het volgende week weer fraai weer is.

Even losgegooid

Het was even stil op de blog. Zijn niet weggeweest maar hebben wel tussendoor even gekeken hoe ze erbij lag. Vorige week hadden we vrij maar was het zo heet dat wij geen zin hadden om in onze kuip geroosterd te worden. Gewoon een middag en avondje lekker aan boord gehangen en een boek gelezen. Daarna kreeg het weer weer een dip op onze vrije dagen dus was er geen Jomanique voor ons. Toen Luc in zijn werkweekend tijdens zijn controle in en om de Gouwzee even bij haar ging kijken zag hij een vlag wapperen. Het bleek de onze te zijn en die waren we vergeten.... oeps....

Afgelopen vrijdag kregen we een berichtje dat de nieuwe hoezen voor de luiken klaar waren dus deze eerst even opgehaald bij de zeilmakerij. Daarna gelijk door naar de boot, even een tussenstop bij de watersportwinkel welke over een week haar deuren definitief sluit want in de leegverkoop zijn er altijd wel dingetjes die je kunt gebruiken al wordt de keuze nu wel erg klein.

Bij de boot gelijk de hoezen gepast. Ze zijn prima en staan erg mooi en hebben precies dezelfde kleur als de huik dus alles is nu perfect op elkaar afgestemd.

Toen we in de kuip zaten kregen we zin om even los te gaan. Er stond evengoed best wel een straf windje (4-5 Bft) maar we hadden zin om even de kop leeg te varen. Motor gecheckt en gestart, laatste voorbereidingen gedaan en de fok aangeslagen. Daarna touwtjes los en gaan. Gelijk de haven uit kon de fok al gehesen worden en voor de wind voeren we voorspoedig richting Gouwzee. Daar bijgedraaid en met halve wind even een rak op en neer richting Volendam gevaren. Het was gelukkig niet heet maar evengoed mocht het wel een graadje warmer want het bruine kleurtje moet ook bijgehouden worden. Onderweg nog een stootwil zien dobberen en die moesten we natuurlijk hebben. Een ander schip leek ons voor te zijn maar voer erlangs. Achteraf toen we hem opgevist hadden snapten we waarom. Oud en lek maar een hele lange lijn eraan. We hebben hem in de container gegooid zodat de lijn niet in een schroef gaat belanden.



                                   Klik hier voor een kort en winderig filmpje.

Alleen op de fok hadden we evengoed best snelheid, zwaard erbij tegen het verlijeren en heerlijk genieten van klotsende golven, wind door de haren en het varen an sich.
Bij Volendam weer gekeerd en weer terug gegaan. Gekomen bij de geul naar de haven moesten we vol met de wind op de kop weer op de motor. Even de motor lekker laten werken en de snelheid zat er ook nu lekker in. Vlak bij de jachthaven kwam er net een rivercruiseschip vanuit Monnickendam. (Goh nog nooit gezien daar) Deze was voorzichtig overstuur (voor de leek: achteruit varen) aan het manoeuvreren om niet vast te lopen in de ondiepe gedeelten buiten de vaargeul. Toen wij het schip passeerden voeren we door een dikke opgewoelde modderstroom maar ook ineens zagen we allerlei afval in het water. Gezien de hoeveelheid aan schillen, groenteresten en andere troep was al gauw de link gelegd met het cruiseschip. Deze gaat nog even een telefoontje krijgen zodat de schipper de kok even flink op z'n kloten kan geven. Dit loos je niet vlak voor de havenmond!



Daarna de haven weer in en naar de box. Ondanks de stevige wind dwars lagen we snel en professioneel weer vast  en nadat alles was opgeruimd kon er een blikje opengetrokken worden want we hadden er dorst van gekregen.

En nadat we van de boot afstapten nog wel even trots staan kijken naar de nieuwe hoezen icm de huik op onze Jomanique. Mooi scheepje en we zijn er nog steeds heel blij mee.

Texel...en meer

Afgelopen week waren we last minute naar ons geliefde eiland Texel gegaan, niet met ons bootje maar gewoon met de auto. Zaterdags boeken en de maandag waren we lekker een week op vakantie. We logeerden in een leuk appartement op een oude boerderij welke al 5 generaties in de familie was van de man des huizes. Even dus geen boot maar op een andere manier ontspannen.
Dat laatste is erg goed gelukt want vanaf de eerste nacht sliepen we als een blok terwijl we overdag het hele eiland af struinden om te kunnen genieten van alle moois en om natuurlijk de mooiste foto's te maken.

Natuurlijk, zoals dat altijd gaat, was de week weer veel te snel voorbij. Met grote tegenzin gingen we weer naar huis. Daar weer acclimatiseren naar "gewoon thuis zijn".








Gisteren (dinsdag, visdag) zijn we weer naar ons bootje wezen kijken. Ze lag er nog prima bij. Gelijk gekeken of Kees er was want hij had nog wat tegoed van ons. Helaas was hij er niet en na nog even de boot gecheckt te hebben, zijn we weer naar huis gegaan via de supermarkt want thuis was nagenoeg niets meer dus de voorraad moest worden aangevuld. Thuis gekomen plannen gemaakt om de volgende dag terug te gaan naar de boot en wat kleine klusjes te gaan doen.


Vandaag dus opnieuw naar de haven gereden. We hadden verf, kwasten, lak en nog wat andere spullen mee. Via de watersportwinkel, welke helaas uitverkoop i.v.m. definitieve sluiting houdt, en waar we nog even rondkeken of we nog wat konden gebruiken, zagen we toch nog wat bruikbare dingen. Omdat onze ankerlijn een stugge draad is die je niet fatsoenlijk kunt opschieten, hebben we een nieuwe ankerlijn aangeschaft. Prachtig soepel draad waar we nog wel een kous in moeten splitsen en aan het andere uiteinde een lus. Ook een kopleguaan (stootwilletje) gekocht zodat we die op de spriet kunnen bevestigen om er voor te zorgen dat de spriet en geen schade kan veroorzaken aan de steiger mocht het water door de wind wat zou gaan zakken (want dat komt vaker voor dan je zou denken).

Bij de boot aangekomen kwam, nadat we onze spullen aan boord hadden gezet, buurman Kees aanzetten. Hij was blij ons weer te zien want de afgelopen week maakte hij zich zorgen dat we er niet waren. Gelukkig overbodig. Vervolgens konden we Kees een Texelse specialiteit geven als dank voor zijn gevraagde en ongevraagde advies en wat spullen die we van hem kregen. Een fles echte Gortbuker, een kruidendrankje waar een geneeskrachtige werking aan wordt toegeschreven en alleen en uitsluitend verkrijgbaar op Texel. Elke dag een glaasje zorgt voor een gezond leven ;-)
Kees nam het verrast en dankbaar in ontvangst en beloofde er zeker van te gaan genieten.

Daarna was het tijd voor de klusjes. Hiervan zijn geen foto's gemaakt want we waren de camera vergeten. We hebben de onvermijdelijke roestplekjes op het dek, bij de mastvoet en bij een boldertje (die zich toch altijd weer laten zien) bijgewerkt, geschuurd, voorzien van een lik Owatrol en toen deze droog was, afgelakt met een lik verf. Ook hebben we de nagelbankjes van de verstaging gehaald om deze te schuren en te lakken want het zag er allemaal wat versleten uit.
We waren bij het loshalen van het eerste nagelbankje niet zo scherp. Er viel koperen nagel gelukkig in het gangboord..... (had toch even zonde geweest als het een plons was geweest ! Bij de tweede hebben we al onze handen gebruikt om alles goed vast te houden en te ondersteunen. ;-)
Het resultaat na 2x lakken was alweer een hele verbetering. Ook hier en daar wat houtwerk in de kuip voorzien van een nieuwe laag lak waaronder een van de kistdeksels van de bakboordsbank.
Omdat de deksel nagenoeg droog was gewaaid (stond een stevig windje) de deksel gelijk weer teruggeplaatst. Tijdens het opruimen eeehhhhhh.... Luc ga d'r affffffffffffff! grrrrrrr afdruk van de schoen  op de deksel........ (oeps!)
De ander doen we de volgende keer. We wilden ook niet te veel doen omdat de voorspellingen voor het eind van de middag, begin van de avond niet erg gunstig waren want je snapt het al, het zou gaan regenen.

Tussentijds even een lunchpauze gehouden en meegebrachte koffie en brood genuttigd. Nadat alles wat we wilden was gedaan werden de spullen weer opgeruimd en gingen we weer naar huis.  Een volgende keer doen we weer een paar plekjes die we gaan bijwerken en als je dat maar consequent doet, blijft de boot ook mooi.

Vakantie in..... Volendam.

We hebben vakantie dus alle tijd aan onszelf en hoeven niet op de tijd te letten.
Alleen het weer is voor ons belangrijk en omdat de voorspelling goed bleek was onze Jomanique aan de beurt.
Woensdag bijtijds naar de haven.
Begonnen met de drukregelaar voor de gasfles en die zat snel bevestigd. Daarna gekeken hoe en waar de gasfles moest komen te staan. Een constructie uitgedacht om deze achterin bij de brandstoftank neer te zetten en deze vervolgens thuis uit hout te maken. Bij het plaatsen bleek dat Luc zich iets verrekend had dus 1 plankje bleek niet te passen. Er moet nog een stukje af... maar dit komt later wel.

De nieuwe accu hebben we goed vastgezet en de acculader ertegenaan waardoor de accu niet meer kan gaan schuiven. De accu aan de stroom gelegd en helemaal volgeladen.
Na deze klusjes boodschappen gedaan en thuis gegeten waarna we 's avonds de auto hebben volgepakt met de giek, grootzeil, fok en huik. Tevens onze kleding en overnachtingsspullen meegenomen want het bed moest worden getest.
Ze was snel getuigd. Dat gaat ons steeds makkelijker af.
Daarna tijd voor een borrel en genieten van de ondergaande zon en de rust op de haven.

Het bed was even vechten want we waren vergeten op de planken te schrijven welke eerst neergelegd moest worden maar na wat gevloek en gemor lag het eindelijk goed en konden we op tuk.
De nacht was fris en voorzien van veel muggen... ja die beesten die het je onmogelijk maken te slapen..... grrrrr... was Petra het niet die lag te meppen dan deed Luc dit wel. En natuurlijk geen anti-muggenspul aan boord hebben..... dat staat op ons boodschappenlijstje!

 De volgende dag dus vroeg en NIET UITGESLAPEN wakker... Een ontbijtje en daarna schoonschip gemaakt en rond 09.45 uur de motor gestart om warm te draaien en rond 10.00 uur los.
Ons doel, de motor testen en in Volendam een visje halen.
De wind was Oost, kracht 3 (voorspelling 2... wij moeten er op de Gouwzee altijd 1 bft bij optellen) en een aangename temperatuur dus zonder jas maar wel met zwemvest.
Na een klein uurtje tokkelen op de motor in Volendam aangelegd.


Eerst maar even naar Zeilmaker Schokker met de hoezen van de luiken.Ze zijn echt aan vervanging toe en dus deze ingeleverd als voorbeeld. Kleur wordt bordeaux rood (zelfde kleur als de huik) en het dakluik van de roef moet aangepast worden met een extra rand elastiek. We zijn een mooie prijs overeengekomen en ongeveer einde van deze maand krijgen we bericht dat ze klaar zijn.

Omdat we vakantie hebben moest er natuurlijk ook toeristje worden gespeeld dus weer even van de boot af om een boodschap te doen, visje te halen en jawel..... een foto in klederdracht te laten maken.
We stappen van de boot af, zijn nog geen 2 meter van haar vandaan, draaien ons om nog even te kijken naar onze Jomanique en wat zien we.... een Chinees op ons voordek %^&*(()))_$#@...!!!!??????????????
Dat is niet de bedoeling dus Luc met grote stappen terug en zegt in het engels dat het absoluut niet de bedoeling is dat je ongevraagd -Taking a picture- op iemand zijn boot stapt!
hahaha... gelukkig heeft Petra er een foto van weten te maken... Hoe brutaal kan je zijn!!!!
Een Volendammer op een bankje vlakbij ons vertelde dat chinezen bekend staan als brutaal ;-)




Na het verorberen van een heerlijk harinkje (wel 3 per persoon) en genietend van een bak koffie met een mus mee-etend aan je koek een boekje gepakt om wat te lezen en lekker om ons heen gekeken.
Tegen 1600 uur werd het goed druk in de haven en was de havenmeester al bezig met dubbelen. Omdat hij naast ons stond hem gelijk gevraagd hoe laat we weg moesten zijn als we niet kwamen overnachten en dat was en bleek NU.... hij dacht dat we wel een nachtje over bleven omdat we zo relaxed overkwamen... haha... goh.... zo voelden we ons niet!

Okee havenmeester, dan gaan we wel.... boel vastgezet, vestjes aan en gaan... de wind was wat aangetrokken en de golven wat hoger en wij lagen er dwars op dus het eerste stuk rolden we lekker heen en weer. Fok bijgezet en als een jekko ri eigen haven.
Na een uurtje weer terug. Moe maar voldaan de ragout opgewarmd en deze met een broodje opgegeten. En voor s'avonds een tonijnsalade gemaakt voor op een toastje welke heerlijk smaakte met een Juttertje.
Bijtijds onze roef in om te proberen te slapen... pffff.... weer die kl^%*()#@ muggen....
De volgende dag nog brakker op terwijl het bed super ligt...

De temperatuur was duidelijk gestegen tot een graad of 20 en het zou tegen de 30 worden.
Goed ingesmeerd rond 10.45 uur los en na een kwartiertje de motor al uitgezet en de zeilen gehesen... alleen de wind was er niet...het kleine beetje wind gaf ons wel voortstuwing maar het was bloedverziekend heet in de zon. Samen met tientallen andere zeilboten langzaam voortgedobberd op het kleine beetje wind wat er was... Petra heeft de stootwillen ontdaan van het touw welke ze zo bloedig had geknoopt vorig jaar. Er bleek teveel vuil in te blijven hangen bij de willen die in het water hadden gehangen. Doordat er geen wind stond heeft ze ze allemaal gedaan en er nieuwe lijntjes aangesplitst. Lekker rustig in een bloedverziekend hete kuip. Luc heeft het roer vastgehouden en gekeken naar alle moois om zich heen ;-)

Bij de scheidingston van Volendam baalden we van de oostenwind die er nauwelijks was dus de zeilen gestreken, omgekeerd en op de motor.... en natuurlijk... stak de wind op maar helaas precies uit de verkeerde richting en wel recht op de kop. Waarom hebben wij dat altijd? Onze wet van Murphey?
Maar wegens de hitte 30plus zijn we teruggegaan en de voorspelling voor vroeg in de avond was slecht, onweer hagel windstoten enz...

In de haven gelijk de huik geplaatst en de fok en het anker opgeborgen. Daarna gelijk onder de douche en de relaxstand in nadat we een zonnedoek hadden geplaatst. Prompt in slaap gevallen om rond 1800 wakker te worden en een dreigende wolkenlucht te zin... snel de troep opruimen. Boot afgesloten en naar huis. De code oranje van het KNMI bleek wat overdreven bij ons want het bleef bij wat regen en wind. Geen vreselijke onweersbuien des doods, windvlagen die je boot uit het water doet blazen of regenbuien die je in een seconde doorweken.

En thuis... in het eigen bed zonder muggen heeeeeeeeeerlijk geslapen. ;-)

Accu's vervangen

Het was alweer 3 weken geleden dat we bij onze Jomanique zijn geweest dus vandaag stond zij, eindelijk, weer op de planning.
Eerst even naar Hakvoort voor een drukregelaar. Ze verkopen campinggaz dus dat moest gaan lukken. Komen we daar hebben ze hem niet meer en gaan deze ook niet meer krijgen want..... de winkel gaat uiterlijk eind juli sluiten! Wij waren verbaasd dit te horen maar na uitleg snappen we het wel. Heel spijtig dat er weer een winkel sluit waar men al 50 jaar ervaring heeft en de medewerkers alle kennis in huis hebben....
Geen drukregelaar maar met een 72ah accu en wat blikken lak (voor de mast en kuip) naar de boot gegaan.
Ons plan was het gas aansluiten maar het werd dus accus verwijderen en de nieuwe aansluiten.

We hadden er twee staan en deze waren aan elkaar verbonden middels een diodebrug.
Er was er al 1 'dood' en de andere was niet veel meer maar wel nog net in het groen.
Alle draden losgehaald en daarbij nog stuk ontbloot accukabel aangetroffen dus nog gevaarlijk ook. De plus en de min aan de accuklemmen vastgemaakt en aangesloten. Geen poespas verder. Het maken van nieuwe 12 volt bedrading voor de boordverlichting komt nog wel. Wij varen nooit in het donker en de verlichting binnen gebruiken we ook niet. Onze ledlampjes op batterijen en de ouderwetse 'knijpkat' voldoen prima.

 Na het monteren van de klemmen de motor gestart en ja hoor, lekker draaien en geen gepiep van een storing te horen. Het motorruim was ook keurig droog.
Buurman Kees kwam ook nog even langs en was blij ons weer te zien want hij miste ons ;-)
Omdat vroeg in de middag de lucht dreigend op ons afkwam hebben we bijtijds de spullen gepakt.
Accus naar de KCA gebracht en langs de caravanzaak om de drukregelaar te halen. Ondertussen kwam het water met bakken uit de lucht......

Even druk druk druk

Omdat onze dochter en schoonzoon een huis hebben sinds 2 weken is het even stil op de blog want onze vrije tijd tussen het werken door zijn we aan de klus......

Naar verwachting nog een ruime week aldaar aan de gang en dan is onze Jomanique weer aan de beurt.
Hopelijk zit het weer mee en mogen we volop van haar gaan genieten want dat hebben we wel nodig want we merken aan alles dat we geen 18 meer zijn ;-)

Bed gebouwd, gasflesje gekregen....

Voor koningsdag hadden we de planken gekocht voor het bed en de staande constructie uitgedacht.

Even heen en weer geweest met de planken om te passen en meten en daarop thuis aan het zagen gegaan.
Net na koningsdag weer terug met de planken en het bed weten te maken. Het bleek nog iets makkelijker als gedacht.
Onder de planken extra plankjes met pootjes aangebracht zodat de contructie stevig staat tussen de banken en daar ook niet kan schuiven en glijden. Het moet namelijk zo stevig zijn dat we er veilig op in en uit kunnen stappen. En stevig is het!
Nog even wat geschoven met de bankkussens en stoelkussens (welke standaard aan boord zijn) en wij hebben een prima bed waarbij Luc zelfs nog hoofd- en voetruimte over heeft! 
En omdat het opklapbaar is kan het overdag op de stuurboordbank worden opgeruimd en staat het niet al teveel in de weg. 
We kunnen niet wachten erop te mogen slapen......

Natuurlijk waren we, voor we gingen, nog even langs de visboer geweest en die vertelde dat hij er de volgende dinsdag niet zou zijn. 5 mei is dit jaar weer een feestdag.
Op onze vrije dinsdag 5 mei was de weersvoorspelling slecht, heel veel wind (uitschieters 8) en in de middag regen en mogelijk onweer en hagel.
In de ochtend zaten wij te dubben of we wel zouden gaan maar het zonnetje scheen, temperatuur was aangenaam en we hadden een 'afspraak' met buurman Kees want die zou kijken of hij nog een campinggaz flesje voor ons had. Maar omdat we toch niet los zouden maken en er weer een tas, nu houdbaar etenswaar, klaarstond zijn we toch weer gegaan.
De dag ervoor hadden we broodjes en ossenworst gehaald dus die thuis alvast gesmeerd en een kan koffie mee.


Onderweg zagen we al dat de lucht die eraan kwam niet veel goeds beloofde en Luc zat al te grappen dat we onze broodjes nog net konden opeten voor de bui losbarstte. Zo geschiedde en niet al teveel later zaten we met het dakluik dicht in de roef te luisteren en kijken naar de regen met een klappie onweer.





Kees had nog wel een gasfles gevonden en dat is nu precies degene die we zochten.
Op onze vraag wat hij ervoor wilde hebben antwoordde hij dat een rood wijntje er wel ingaat.
Maar we hebben andere plannen dus hij zal het binnenkort zien... eehhhh uiterlijk eind juni want het komt van ver ;-)
Omdat het toch regende de kast bekeken waar de gasfles in moet en daarvoor kunnen we de koperen leiding inkorten en het stuk flexibele gasslang gebruiken die we nog hebben. Alleen een drukregelaar moet er nog even komen maar die is zo gehaald.
Zo is het volgende klusje alweer bedacht.
Luisterend naar de regen hebben we de kastjes nog even keurig ingeruimd en gekeken wat er nog mist van thuis. Alleen het waterdichte tonnetje en de broodtrommel missen nog aan het vaste interieur. En als we dan weg gaan is alleen kleding en toiletartikelen noodzakelijk om mee te nemen.
O ja, het tuigen moet ook nog....

Eest krijgen onze dochter en schoonzoon maandag aanstaande de sleutel van hun huis dus we moeten onze tijd in 3-en verdelen. (Werken, Boot en Klussen.... ............................)

Lekker aan de klus

Vanmorgen rond 11 uur richting de haven gegaan met een auto vol.
De wind was nog wat fris maar het zonnetje scheen volop.
Eerst onze kibbeling opgegeten en daarna gelijk aan de slag.
De deksels uit de kuip welke het motorruim afsluiten moesten geïsoleerd worden. Hiervoor hadden wij nog op zolder ondervloer voor laminaat welke over vloerverwarming kan, brandvertragend is en 20 decibel geluid dempt. De twee deksels waren zo klaar, geniet en wel.
(later op de dag toen we de motor draaiden bleek dat het zeker geluid tegenhoudt!)

Nog even koelvloeistof bijgevuld en daarna zijn we ieder aan de eigen klusjes gegaan.
Luc had al een tijd het plan om het motorruim te ontdoen van vuiligheid. Olie en roetresten besmeuren het ruim dus de bilgereiniger eindelijk kunnen gebruiken en ondanks dat het nog niet helemaal klaar is ziet het er nu al veel schoner uit dan dat wij het ruim ooit hebben gezien.


Petra is binnen aan de gang gegaan. Begonnen met opruimen van allerlei rommeltjes welke door de hele boot lagen. Daarna de 'winter'gordijnen verwijderd en een sopje over het houtwerk heengehaald.
De 'zomer'gordijnen hangen weer en de bootkussens zijn weer voorzien van knappe hoezen. Ze ziet er nu weer fris uit. Ook de autoradio met speakers en bedrading ervoor weggehaald. Muziek doen we wel via de moderne manier als we iets willen horen.
De waterzak bewerkt met reiniger maar dat moet nog even inwerken dus die halen we de volgende keer leeg en kunnen deze dan afvullen zodat we weer afwaswater hebben.
Het drinkwater nemen we altijd in een jerrycan mee want zo blijft het betrouwbaar.

Volgende keer gaan we de ruimten onder de banken praktisch indelen.
Er moeten altijd reserve onderdelen aan boord zijn, reddingsmiddelen, etenswaar en genoeg flesjes water.
En een bed maken we aan de zijde van de kuip. Luc past daar en dan kan Petra er gezellig naast als we de trap weghalen. We hebben eea al opgemeten en de constructie  uitgedacht. Ook gaan we alvast optuigen.Voorlopig kunnen wij nog niet beginnen met de mast en het andere lakwerk want we gaan vanaf half mei klussen in de eerste woning van onze schoonzoon en dochter.

Temperatuursensor vervangen en onderhoud

Afgelopen week weer veel gedaan. In het weekend hebben we nieuwe vloerplaten op  maat gemaakt en deze voorzien van (plak-)laminaat en isolatie. Hiervoor hebben we de oude (zware) platen als mal gebruikt dus het paste precies. Wel verdeeld in andere, kleinere, delen.

Ook is er afgelopen week een nieuwe temperatuursensor besteld welke we vandaag konden ophalen bij onze Vetus dealer Klaas Mulder uit Zaandam. We hadden gelijktijdig ook een nieuwe pakking besteld voor het thermostaathuis want ook deze moest gedemonteerd worden om bij de sensor te kunnen. Echter toen wij de spullen gingen ophalen bleek dat de leverancier de pakking was vergeten mee te sturen. Zonder pakking maar met nieuwe (dure) sensor gingen we toch maar naar de boot maar niet voordat we weer langs de viskar zijn gereden.... ;-)




Inmiddels was de zon lekker gaan schijnen en werd het een stuk aangenamer van temperatuur dus het grote knutselen kon beginnen nadat we eerst weer lekker hadden gesmikkeld. En natuurlijk weer een praatje met buurman Kees. Hij was aan de poets en ondertussen als hulplijn fungeren. Buurman zijn tips waren, net als vorige keer, heel welkom.

Aangezien we de hele operatie van tevoren hadden doorgenomen, ging het demonteren vrij gemakkelijk. Eerst de sensorstekker los en met een stukje tape op het blok geplakt, daarna de  expansieslang losgekoppeld en omhoog tegen de kuipbank geplakt. Toen bleek dat we de spannerbeugel van de V-snaar moesten verwijderen omdat we anders het thermostaathuis niet konden loshalen waarna het thermostaathuis werd verwijderd. De thermostaat kreeg een badje in de schoonmaakazijn (tip van onze hulplijn naast ons) en de overtollige koelvloeistof werd afgepompt om overlopen te voorkomen.

Hierna kon ik gemakkelijk bij de sensor die met een steeksleutel 19 werd verwijderd. Daarna alles schoongemaakt. Toen kwam het vraagstuk: hoe komen we aan een nieuwe pakking. Ik ben toen naar Chris (van de jachthaven) gegaan en heb hem gevraagd of hij een oplossing wist. Dat wist hij want hij had nog pakkingpapier en een bolhamertje liggen. Zo kon ik een nieuwe pakking maken. Het was onze eerste keer en we hadden 2x nodig om een mooie en goede pakking te fabriceren. De eerste keer sloeg ik iets te hard waardoor het pakkingpapier werd stuk geslagen. De tweede keer met meer beleid en dus een mooi resultaat (al zeggen we het zelf). Chris gaf ook nog een tip voor als er onderweg een pakking moet worden vervangen. Pak een (oude) waterkaart en maak daar provisorisch een pakking van. Waterkaarten zijn vaak waterafstotend en stevig en voldoen goed om zowiezo "thuis" te komen en daar weer een goede pakking te monteren. Aldus opgeslagen op de harde schijf!

Daarna was het tijd om alles in tegenovergestelde volgorde weer in elkaar te zetten maar niet alvorens we de koelvloeistof hadden aangevuld. Ook konden we de V-snaar gelijk weer even mooi op spanning brengen want het spul was natuurlijk helemaal los geweest.  Binnen de kortste keren zat alles weer gemonteerd, werd er nog een laatste beetje koelvloeistof bij gegooid en kon er worden proef gedraaid.
Met de vingers gekruist werd de motor gestart. En ja hoor, alles werkte weer naar behoren en we konden ook geen lekkage ontdekken. Na een half uur de motor gestopt en even gewacht. Toen alles nog een keer nagelopen en vervolgens de motor nog een kwartier laten draaien. Daarna weer gestopt en wij waren meer dan tevreden. We zijn benieuwd wat de motor gaat doen als we weer een stukje gaan varen. Maar wij weten nu wel zeker dat we dan niet gelijk in paniek gaan raken. Een tijdelijke oplossing is al gegeven en dat durven wij zeker aan.

Na nog even genoten te hebben van een kopje koffie samen met buur Kees, hebben we alles weer opgeruimd en zijn we super tevreden naar huis gegaan. De volgende keer checken we nog een keer de koelvloeistof en vullen zo nodig nog wat bij. Daarna zijn we in ieder geval klaar om uit te varen ondanks dat er nog een paar onvermijdelijke schuur- en lakklusjes liggen te wachten.

Binnendoor naar huis rijdend zien we hoe groen het gras alweer is en dat de koeien alweer buiten staan. Wat is het voorjaar toch een mooie tijd. We proberen er volop van te genieten zolang en zo vaak als we kunnen.

Boot in de box

Van de week hadden we een mailtje gehad van de havenmeester of we de boot wilden verhalen naar onze eigen box want waar we lagen was inmiddels verhuurd aan een nieuwe booteigenaar. En of we dat voor woensdag wilden doen. Natuurlijk hadden we al het idee om dit vandaag te doen dus goed geluimd naar de haven alwaar we al om 10:00 uur waren. De dag begon erg mistig en fris maar wind was er nagenoeg niet. Later op de dag scheen het zonnetje en trok de wind aan.

Allereerst, toen we de haven op liepen, kwamen we onze buurman tegen, Kees, wiens boot vandaag ook weer te water ging. We zouden hem later die dag weer naast ons verwelkomen.

Bij ons bootje aangekomen eerst maar eens alles nagelopen. Algehele staat, motor, schroefas, brandstof, kortom het gebruikelijke. Vervolgens de motor gestart. Gelukkig bleef het koelwateralarm weg en we lieten eerst de motor rustig warm draaien. Ondertussen alles klaar gemaakt om haar om te varen. Omdat we ook even een stukje buiten de haven wilden varen hebben we voor de zekerheid ook maar het anker gebruiksklaar neergelegd want mocht het alarm terugkomen of er zou wat anders loos zijn dan konden we in ieder geval de spijker er onder gooien. Toen Petra het anker wilde bevestigen liet ze de katrol te water vallen waarover de ankerlijn loopt. Compleet in de lach geschoten want het was, ondanks heel dom, ook weer heel grappig... Een magneet zou ons niet helpen aangezien het een plastic katrolletje was met aluminium beugeltje. Nou ja, als dat weer alles is, en door...

Vervolgens zijn we even omgevaren richting de gemeentehaven, daar gekeerd en weer terug naar de box. Even genieten van het varen met onze eigen boot, weer een heerlijk gevoel.
Toen we weer terug kwamen hebben we de boot in de box afgemeerd. Toen we lagen en de motor in neutraal werd gezet kwam ineens weer het alarm terug. Wel #$@$^%%&%$^&^&U*$##%$^$#@!
Motor gestopt, balen...

Eerst maar even de motor laten afkoelen en er dan maar weer naar kijken. In de tussentijd hebben we de grijplijnen weer in de box bevestigd en de boot even goed neergelegd. Toen dat eenmaal was gedaan is Petra naar onze vriend de visboer gereden voor een portie kibbeling en een klein bakje tongkuit....zo lekker.






Tijdens het eten vloog een grote meeuw over die kennelijk erg nodig moest en zijn complete darminhoud loosde precies boven..... Luc... Wel gloeiende gloeiende ^%$#&*(&*#$, volgescheten met vogelschijt. Wel een geluk dat het niet over de kibbeling heen was gekomen want ik zat er voor.
Maar is het niet zo dat als je ondergepoept wordt door een voorbijvliegende vogel dit geluk betekent?
Wij wilden het wel graag geloven.
Na het lachen (Luc zuur en Petra voluit) en verzadigd zijn schoon schip gemaakt en daarna weer naar de motor gekeken. 

Kees was in de tussentijd met zijn boot in de box naast ons aangekomen en dacht met ons mee over het probleem. Ook maar even bedacht om de monteur, Joep jachtservice in Vollenhove, te bellen die de motor had ingebouwd en hem om advies te vragen. Hij gaf ons wat tips om na te lopen en uiteindelijk kwamen we er achter dat het de temperatuursensor moest zijn. Het alarm bleef namelijk afgaan maar toen wij op advies van Joep het draadje loshaalden, bleef het alarm weg; conclusie: sensor stuk.

Op zich eenvoudig op te lossen maar wat denk je... de sensor zit op zo'n onmundige plek dat je er niet bij kunt zonder ook het thermostaathuis te verwijderen. Dat wordt een klus voor volgende week dinsdag want de dag was alweer zowat om en we moesten ook nog boodschappen doen voor het avondeten. Via de supermarkt naar huis gereden en daar met een rood hoofd (van de zon) en wat vermoeid lekker onderuit gegaan met een fris 0% biertje.

Het heeft gestormd en niet zo zuinig ook...

Afgelopen maandag, dinsdag en woensdag heeft de wind aardig zijn best gedaan.
Een flinke noordwester met uitschieters naar 8....

Geen schade en parkeerterrein wordt weer zichtbaar....

Gister maar even langs de boot gegaan om te zien wat de schade was.
Aangekomen op de haven was het druk met hellen.
Deze een volgende week moet alles wat op de kant staat weer te water.
Ze zijn afgelopen maandag begonnen maar verder als de tuigsteiger kwamen de boten niet want men kon niet naar de boxen varen.....
De havenmeester sprak mij, Petra, al aan.
Hij had het afdekzeil er maar afgehaald voor het de lucht in zou vliegen.

Gelukkig het dekzeil is er nog...en in een dikke laag schuim

Eenmaal bij de boot was er verder geen schade.
Wel een dikke laag schuim. 
Nog wel even de luiken eraf gehaald om in het motorruim te kijken of daar veel water in lag wetende dat de loospijpen het vele water niet makkelijk kunnen lozen.
Het water viel reuze mee.
Aankomende dinsdag maar even weghalen.
Tevens is dan het plan naar de eigen box te varen en gezien het weer wat voorspeld wordt gaat dat wel lukken.

En we hebben het weer gefixt samen.

Vandaag weer een vrije dag en dan moeten we weer van alles...
Eerst maar even naar de kapper want dat is ook een klusje wat toch wel met grote regelmaat op de dinsdag moet.
Daarna gelijk door naar onze vriend de visboer want het was alweer etenstijd.
De tongkuit die we haalden was in de auto al op en de haring hebben we op een bolletje gelegd en aan boord opgegeten.

Toen was het weer zover... het moment van de waarheid, zal het alarm weer gaan piepen?
We hadden de motor nog niet gestart en hij piepte al.
Klinkt raar maar dat was alvast een opluchting.
Het moest aan de bedrading liggen. De motor was immers nog steenkoud.
We hadden al de tip gekregen (via het platbodemforum) om 'simpel' te beginnen met het zoeken naar de storing. De aansluiting van de thermostaat losgehaald, ingespoten en vastgezet.
Motor starten en %&*$* het gebeurde weer.
Kap van de zekeringen en bekabeling losgehaald maar daar zat alles nog goed vast en was geen roest of vocht te zien.
Motor starten en *&^*(* nog steeds...
Het bedienpaneel losgeschroefd en daar alle draden bekeken maar alles zat daar ook nog vast. Toch maar even extra aangedrukt.
Motor starten en *^%%$# grrrrrrrrr....
Toch nog een keer de stekker bij de thermostaat losgehaald en met geperste lucht schoongespoten en het metaal schoongemaakt.
Motor starten en *(&%#@^&@!)(&%$ weer het lampje met de ellendige pieptoon.

We hebben weer samen naar het blok gekeken, bedrading gevolgd en samen afgevinkt wat we tot nu toe hadden gedaan. Luc wilde al een hulplijn roepen maar Petra heeft nog 1 keer de stekker van de thermostaat gehaald  (is een vrouwenwerkje want je kan er zo lekker bij... niet dus...en als je de stekker laat vallen dan heb je een uitdaging om deze weer vast te pakken...)
Weer schoongemaakt, lucht eroverheen en wat verf van de aansluiting gehaald.
De motor voor de zoveelste keer gestart en..... we durfden het niet te zeggen tegen elkaar dat we niks hoorden... en na een half uur draaien nog steeds niks! En af en toe de toeren even flink opschroeven gaf nog steeds geen alarm.
Yes, we hebben het voor elkaar! Helemaal zelf de storing opgelost.
En dat het even duurde, ach, voor een stel a-techneuten best knap.

Volgende week gaan we weer naar onze eigen box maar niet voor we de motor lekker warm hebben laten draaien want je weet maar nooit, een storing heb je zomaar uit het niks.

Nog even verder want het is nog niet af.

Vandaag vanwege het weer (mist, koud) was het niet zo aantrekkelijk om naar de haven te gaan zoals gisteren het geval was. Vanmorgen eerst maar ons burgerrecht verzilverd door te gaan stemmen, toen boodschappen doen. Thuis eerst alles weer opgeruimd, bakkie koffie en toch maar weer het gereedschap gepakt en richting de boot.
Wel even via de watersportwinkel want we misten nog een brandstofretournippel voor op de brandstoftank.

Op de haven kwamen we eerst "buurman" Kees tegen. Dat is altijd goed voor een gezellig praatje maar daarna moesten we toch echt aan het werk. Eerst het dekzeil verwijderd, de giek omhoog gezet ivm werkruimte (niet weer 10x de kop stoten) en daarna aan de slag.

Leidingen waren vrij snel aangesloten, de tank met 10 verse liters diesel gevuld en daarna nog even de klepdekselpakking vernieuwd. De oude hadden we bewust voor de winter laten zitten want daar zaten al wat haarscheurtjes in en dus goed voor vervanging. Vervolgens de brandstofleiding ontlucht.

Daarna was het tijd voor het grote moment: het starten van de motor. Even 2x voorgloeien (is een tip bij een koude motor waardoor deze beter start) en toen sloeg de motor in een keer aan zonder zelfs te moeten choken. De motor moest daarna een tijdje draaien om te controleren of er niks lekte, zweette en of alle lucht wel uit de brandstofleiding was maar het motortje snorde er lustig op los.

Maar zoals altijd bij ons loopt het niet zoals we elke keer hopen want ineens ging het alarm van een te warme motor piepen. Motor uitgezet, alles nagelopen maar we konden niets vinden. Er zit nog voldoende koelvloeistof in, de koelslangen zaten goed, kortom niets te vinden of te zien. Wat nu...

De motor even laten afkoelen en toen weer gestart om te kijken of er misschien een elektronische bug in zat en het alarm weg zou blijven maar dat mocht niet zo zijn. Het boekje met dieselmotortechniek lag natuurlijk thuis dus daar kon ik ook niets mee, internet bood zo ook even snel geen oplossing dus we hebben alles maar opgeruimd (behalve in de boot want daar ligt nog van alles door elkaar), dekzeil er weer over en de volgende keer maar weer met frisse kennis naar de motor kijken. Mogelijk is de thermostaat in storing of is er een andere simpele oplossing. We gaan komende week eerst maar even studeren op het probleem. Echter zoals we elke keer weer bij ons zelf zien, even de schouders ophalen want ook dit probleem zal wel weer op te lossen zijn.

Evengoed met een goed gevoel weer naar huis gegaan. De tank is keurig ingebouwd, alle leidingen zijn aangesloten, dus missie voor vandaag voor het grootste deel geslaagd.
Alleen heel jammer dat het weer ons in de steek liet, dat koude noordoosten windje maakte het klussen lang niet zo leuk als gister.

Mooi weer dus weer aan de klus

Vandaag zou de nieuwe kunststof brandstoftank worden geleverd welke was besteld. (de vorige toch maar omgeruild want die ging niet zo passen als wij dachten).  De hele morgen zitten wachten maar geen telefoontje dat deze er was. Toen toch maar naar de boot gegaan om de huidige stalen brandstoftank leeg te maken en te kijken of we de kraantjes konden omgooien zodat de nieuwe tank er in kon.

Koffie en koek mee en onderweg gegaan. Uiteraard moesten we wel even stoppen bij onze vriend de visboer voor wat te smikkelen. Daarna door naar de boot en eerst even eten. Broodje haring, bokking en een bakje tongkuit zorgden weer voor de nodige energie om aan de slag te gaan.

Nadat de tank leeg was (brandstof met roestdeeltjes) en deze vervuilde brandstof verantwoord te hebben afgevoerd naar de milieustraat van de jachthaven, heeft Petra maar gebeld met de leverancier. Ze konden nog niet zeggen of de tank was aangekomen maar ze verwachtten mogelijk nog wel een 2e levering.
Vanwege onze "het loopt altijd anders dan gepland" maakten we al plannen om maar weer naar huis te gaan want we konden toch niet veel doen. Echter toen we begonnen met opruimen en afsluiten ging de telefoon: de tank was er!!!  Boot snel dicht gelegd en op naar Zaandam voor de tank en alle benodigdheden. Petra kwam nog een oud collega tegen die met zijn zeilboot bij de watersportwinkel annex werf lag dus het klussen liep de nodige vertraging op. Na 2 uren waren we pas weer terug bij onze boot.



De tank zag er wel heel groot uit dus zou die passen? Alles was 3x opgemeten dus het moest kunnen. Petra keek bedenkelijk terwijl ik de tank in de achterpiek manoeuvreerde. Ja hoor, precies pas en zoals opgemeten. Alleen het aftapkraantje moest gedraaid worden om het helemaal passend te maken. Vervolgens geprobeerd de kraan los te draaien en wat denk je? De stalen tank stond los.....

Tja wat doe je dan, je gaat proberen deze tank te verwijderen maar hoe we ook trokken, wrikten en probeerden, de tank kwam niet los. Met een lamp tussen de tank en de vulopening geschenen en we zagen dat deze aan elkaar zaten. Geen brandstoftslang er tussen dus wat nu? Losflexen kon niet; geen ruimte... Toen maar de brandstofvuldop losgeschroefd om te kijken of we hier wat konden. Ook niet, oh wacht, de vuldop kon wel eens geschroefd zitten. Na met een schroevendraaier een paar tikken te hebben gegeven om e.e.a. los te krijgen kon de vuldop er zo afgedraaid worden waarna de tank los kwam. Maar toen paste die niet tussen de deurtjes door. Deurtjes verwijderd en toen was het een peuleschilletje, de tank was er uit. Door de vulopening zagen we op de bodem een dikke laag drap liggen dus het was zeker niet overbodig.

Nu de vuldop toch verwijderd was hebben we de roest wat er onder zat maar verwijderd. Gelijk even de staaldikte van het achterdekje gemeten: 5mm dik, deze boot is voor de eeuwigheid gebouwd. Geen wonder dat het zo'n massa is (3 ton waterverplaatsing). Daarna een laag Owatrol. Waar de tank stond was het ook niet geheel roestvrij. Dit schoon gemaakt en ook daar lekker met het wondermiddeltje gesopt. Petra lag ondersteboven met haar hoofd in het achterpiekje en haar kennende zou ze wel weer meer Owatrol op haar zelf hebben gesmeerd dan op het staal. Het was inderdaad zoals ik al voorspeld had, armen, handen en kleding waren mooi rood. Peet heeft toen gelijk de hele achterpiek maar even meegenomen dus dat is dan ook weer gedaan.

Ondertussen had ik met alle onderdelen de nieuwe brandstoftank in elkaar geschroefd. Toen dat alles klaar was hebben we de boel opgeruimd. Tot slot nog even het nieuwe KNRM 2015 vlaggetje en een Texelvlaggetje in de mast gehesen waarna we vervolgens naar huis gingen. De tank wilden we eerst meenemen om deze morgen via de milieustraat van de gemeente af te voeren. De havenmeester gaf echter aan dat ze ook een oud ijzerbak hadden en dat de tank daar wel in mocht. Opgeruimd is netjes dus met een lege koffiekan en onder de Owatrol, roest en ander spul naar huis gereden.

Al met al een heel voldaan en tevreden gevoel. We hebben dit toch maar weer met z'n tweetjes gefixt en het weer was zo zalig dat het klussen gewoon weer genieten was!