Mooi weer dus weer aan de klus

Vandaag zou de nieuwe kunststof brandstoftank worden geleverd welke was besteld. (de vorige toch maar omgeruild want die ging niet zo passen als wij dachten).  De hele morgen zitten wachten maar geen telefoontje dat deze er was. Toen toch maar naar de boot gegaan om de huidige stalen brandstoftank leeg te maken en te kijken of we de kraantjes konden omgooien zodat de nieuwe tank er in kon.

Koffie en koek mee en onderweg gegaan. Uiteraard moesten we wel even stoppen bij onze vriend de visboer voor wat te smikkelen. Daarna door naar de boot en eerst even eten. Broodje haring, bokking en een bakje tongkuit zorgden weer voor de nodige energie om aan de slag te gaan.

Nadat de tank leeg was (brandstof met roestdeeltjes) en deze vervuilde brandstof verantwoord te hebben afgevoerd naar de milieustraat van de jachthaven, heeft Petra maar gebeld met de leverancier. Ze konden nog niet zeggen of de tank was aangekomen maar ze verwachtten mogelijk nog wel een 2e levering.
Vanwege onze "het loopt altijd anders dan gepland" maakten we al plannen om maar weer naar huis te gaan want we konden toch niet veel doen. Echter toen we begonnen met opruimen en afsluiten ging de telefoon: de tank was er!!!  Boot snel dicht gelegd en op naar Zaandam voor de tank en alle benodigdheden. Petra kwam nog een oud collega tegen die met zijn zeilboot bij de watersportwinkel annex werf lag dus het klussen liep de nodige vertraging op. Na 2 uren waren we pas weer terug bij onze boot.



De tank zag er wel heel groot uit dus zou die passen? Alles was 3x opgemeten dus het moest kunnen. Petra keek bedenkelijk terwijl ik de tank in de achterpiek manoeuvreerde. Ja hoor, precies pas en zoals opgemeten. Alleen het aftapkraantje moest gedraaid worden om het helemaal passend te maken. Vervolgens geprobeerd de kraan los te draaien en wat denk je? De stalen tank stond los.....

Tja wat doe je dan, je gaat proberen deze tank te verwijderen maar hoe we ook trokken, wrikten en probeerden, de tank kwam niet los. Met een lamp tussen de tank en de vulopening geschenen en we zagen dat deze aan elkaar zaten. Geen brandstoftslang er tussen dus wat nu? Losflexen kon niet; geen ruimte... Toen maar de brandstofvuldop losgeschroefd om te kijken of we hier wat konden. Ook niet, oh wacht, de vuldop kon wel eens geschroefd zitten. Na met een schroevendraaier een paar tikken te hebben gegeven om e.e.a. los te krijgen kon de vuldop er zo afgedraaid worden waarna de tank los kwam. Maar toen paste die niet tussen de deurtjes door. Deurtjes verwijderd en toen was het een peuleschilletje, de tank was er uit. Door de vulopening zagen we op de bodem een dikke laag drap liggen dus het was zeker niet overbodig.

Nu de vuldop toch verwijderd was hebben we de roest wat er onder zat maar verwijderd. Gelijk even de staaldikte van het achterdekje gemeten: 5mm dik, deze boot is voor de eeuwigheid gebouwd. Geen wonder dat het zo'n massa is (3 ton waterverplaatsing). Daarna een laag Owatrol. Waar de tank stond was het ook niet geheel roestvrij. Dit schoon gemaakt en ook daar lekker met het wondermiddeltje gesopt. Petra lag ondersteboven met haar hoofd in het achterpiekje en haar kennende zou ze wel weer meer Owatrol op haar zelf hebben gesmeerd dan op het staal. Het was inderdaad zoals ik al voorspeld had, armen, handen en kleding waren mooi rood. Peet heeft toen gelijk de hele achterpiek maar even meegenomen dus dat is dan ook weer gedaan.

Ondertussen had ik met alle onderdelen de nieuwe brandstoftank in elkaar geschroefd. Toen dat alles klaar was hebben we de boel opgeruimd. Tot slot nog even het nieuwe KNRM 2015 vlaggetje en een Texelvlaggetje in de mast gehesen waarna we vervolgens naar huis gingen. De tank wilden we eerst meenemen om deze morgen via de milieustraat van de gemeente af te voeren. De havenmeester gaf echter aan dat ze ook een oud ijzerbak hadden en dat de tank daar wel in mocht. Opgeruimd is netjes dus met een lege koffiekan en onder de Owatrol, roest en ander spul naar huis gereden.

Al met al een heel voldaan en tevreden gevoel. We hebben dit toch maar weer met z'n tweetjes gefixt en het weer was zo zalig dat het klussen gewoon weer genieten was!