En we hebben het weer gefixt samen.

Vandaag weer een vrije dag en dan moeten we weer van alles...
Eerst maar even naar de kapper want dat is ook een klusje wat toch wel met grote regelmaat op de dinsdag moet.
Daarna gelijk door naar onze vriend de visboer want het was alweer etenstijd.
De tongkuit die we haalden was in de auto al op en de haring hebben we op een bolletje gelegd en aan boord opgegeten.

Toen was het weer zover... het moment van de waarheid, zal het alarm weer gaan piepen?
We hadden de motor nog niet gestart en hij piepte al.
Klinkt raar maar dat was alvast een opluchting.
Het moest aan de bedrading liggen. De motor was immers nog steenkoud.
We hadden al de tip gekregen (via het platbodemforum) om 'simpel' te beginnen met het zoeken naar de storing. De aansluiting van de thermostaat losgehaald, ingespoten en vastgezet.
Motor starten en %&*$* het gebeurde weer.
Kap van de zekeringen en bekabeling losgehaald maar daar zat alles nog goed vast en was geen roest of vocht te zien.
Motor starten en *&^*(* nog steeds...
Het bedienpaneel losgeschroefd en daar alle draden bekeken maar alles zat daar ook nog vast. Toch maar even extra aangedrukt.
Motor starten en *^%%$# grrrrrrrrr....
Toch nog een keer de stekker bij de thermostaat losgehaald en met geperste lucht schoongespoten en het metaal schoongemaakt.
Motor starten en *(&%#@^&@!)(&%$ weer het lampje met de ellendige pieptoon.

We hebben weer samen naar het blok gekeken, bedrading gevolgd en samen afgevinkt wat we tot nu toe hadden gedaan. Luc wilde al een hulplijn roepen maar Petra heeft nog 1 keer de stekker van de thermostaat gehaald  (is een vrouwenwerkje want je kan er zo lekker bij... niet dus...en als je de stekker laat vallen dan heb je een uitdaging om deze weer vast te pakken...)
Weer schoongemaakt, lucht eroverheen en wat verf van de aansluiting gehaald.
De motor voor de zoveelste keer gestart en..... we durfden het niet te zeggen tegen elkaar dat we niks hoorden... en na een half uur draaien nog steeds niks! En af en toe de toeren even flink opschroeven gaf nog steeds geen alarm.
Yes, we hebben het voor elkaar! Helemaal zelf de storing opgelost.
En dat het even duurde, ach, voor een stel a-techneuten best knap.

Volgende week gaan we weer naar onze eigen box maar niet voor we de motor lekker warm hebben laten draaien want je weet maar nooit, een storing heb je zomaar uit het niks.

Nog even verder want het is nog niet af.

Vandaag vanwege het weer (mist, koud) was het niet zo aantrekkelijk om naar de haven te gaan zoals gisteren het geval was. Vanmorgen eerst maar ons burgerrecht verzilverd door te gaan stemmen, toen boodschappen doen. Thuis eerst alles weer opgeruimd, bakkie koffie en toch maar weer het gereedschap gepakt en richting de boot.
Wel even via de watersportwinkel want we misten nog een brandstofretournippel voor op de brandstoftank.

Op de haven kwamen we eerst "buurman" Kees tegen. Dat is altijd goed voor een gezellig praatje maar daarna moesten we toch echt aan het werk. Eerst het dekzeil verwijderd, de giek omhoog gezet ivm werkruimte (niet weer 10x de kop stoten) en daarna aan de slag.

Leidingen waren vrij snel aangesloten, de tank met 10 verse liters diesel gevuld en daarna nog even de klepdekselpakking vernieuwd. De oude hadden we bewust voor de winter laten zitten want daar zaten al wat haarscheurtjes in en dus goed voor vervanging. Vervolgens de brandstofleiding ontlucht.

Daarna was het tijd voor het grote moment: het starten van de motor. Even 2x voorgloeien (is een tip bij een koude motor waardoor deze beter start) en toen sloeg de motor in een keer aan zonder zelfs te moeten choken. De motor moest daarna een tijdje draaien om te controleren of er niks lekte, zweette en of alle lucht wel uit de brandstofleiding was maar het motortje snorde er lustig op los.

Maar zoals altijd bij ons loopt het niet zoals we elke keer hopen want ineens ging het alarm van een te warme motor piepen. Motor uitgezet, alles nagelopen maar we konden niets vinden. Er zit nog voldoende koelvloeistof in, de koelslangen zaten goed, kortom niets te vinden of te zien. Wat nu...

De motor even laten afkoelen en toen weer gestart om te kijken of er misschien een elektronische bug in zat en het alarm weg zou blijven maar dat mocht niet zo zijn. Het boekje met dieselmotortechniek lag natuurlijk thuis dus daar kon ik ook niets mee, internet bood zo ook even snel geen oplossing dus we hebben alles maar opgeruimd (behalve in de boot want daar ligt nog van alles door elkaar), dekzeil er weer over en de volgende keer maar weer met frisse kennis naar de motor kijken. Mogelijk is de thermostaat in storing of is er een andere simpele oplossing. We gaan komende week eerst maar even studeren op het probleem. Echter zoals we elke keer weer bij ons zelf zien, even de schouders ophalen want ook dit probleem zal wel weer op te lossen zijn.

Evengoed met een goed gevoel weer naar huis gegaan. De tank is keurig ingebouwd, alle leidingen zijn aangesloten, dus missie voor vandaag voor het grootste deel geslaagd.
Alleen heel jammer dat het weer ons in de steek liet, dat koude noordoosten windje maakte het klussen lang niet zo leuk als gister.

Mooi weer dus weer aan de klus

Vandaag zou de nieuwe kunststof brandstoftank worden geleverd welke was besteld. (de vorige toch maar omgeruild want die ging niet zo passen als wij dachten).  De hele morgen zitten wachten maar geen telefoontje dat deze er was. Toen toch maar naar de boot gegaan om de huidige stalen brandstoftank leeg te maken en te kijken of we de kraantjes konden omgooien zodat de nieuwe tank er in kon.

Koffie en koek mee en onderweg gegaan. Uiteraard moesten we wel even stoppen bij onze vriend de visboer voor wat te smikkelen. Daarna door naar de boot en eerst even eten. Broodje haring, bokking en een bakje tongkuit zorgden weer voor de nodige energie om aan de slag te gaan.

Nadat de tank leeg was (brandstof met roestdeeltjes) en deze vervuilde brandstof verantwoord te hebben afgevoerd naar de milieustraat van de jachthaven, heeft Petra maar gebeld met de leverancier. Ze konden nog niet zeggen of de tank was aangekomen maar ze verwachtten mogelijk nog wel een 2e levering.
Vanwege onze "het loopt altijd anders dan gepland" maakten we al plannen om maar weer naar huis te gaan want we konden toch niet veel doen. Echter toen we begonnen met opruimen en afsluiten ging de telefoon: de tank was er!!!  Boot snel dicht gelegd en op naar Zaandam voor de tank en alle benodigdheden. Petra kwam nog een oud collega tegen die met zijn zeilboot bij de watersportwinkel annex werf lag dus het klussen liep de nodige vertraging op. Na 2 uren waren we pas weer terug bij onze boot.



De tank zag er wel heel groot uit dus zou die passen? Alles was 3x opgemeten dus het moest kunnen. Petra keek bedenkelijk terwijl ik de tank in de achterpiek manoeuvreerde. Ja hoor, precies pas en zoals opgemeten. Alleen het aftapkraantje moest gedraaid worden om het helemaal passend te maken. Vervolgens geprobeerd de kraan los te draaien en wat denk je? De stalen tank stond los.....

Tja wat doe je dan, je gaat proberen deze tank te verwijderen maar hoe we ook trokken, wrikten en probeerden, de tank kwam niet los. Met een lamp tussen de tank en de vulopening geschenen en we zagen dat deze aan elkaar zaten. Geen brandstoftslang er tussen dus wat nu? Losflexen kon niet; geen ruimte... Toen maar de brandstofvuldop losgeschroefd om te kijken of we hier wat konden. Ook niet, oh wacht, de vuldop kon wel eens geschroefd zitten. Na met een schroevendraaier een paar tikken te hebben gegeven om e.e.a. los te krijgen kon de vuldop er zo afgedraaid worden waarna de tank los kwam. Maar toen paste die niet tussen de deurtjes door. Deurtjes verwijderd en toen was het een peuleschilletje, de tank was er uit. Door de vulopening zagen we op de bodem een dikke laag drap liggen dus het was zeker niet overbodig.

Nu de vuldop toch verwijderd was hebben we de roest wat er onder zat maar verwijderd. Gelijk even de staaldikte van het achterdekje gemeten: 5mm dik, deze boot is voor de eeuwigheid gebouwd. Geen wonder dat het zo'n massa is (3 ton waterverplaatsing). Daarna een laag Owatrol. Waar de tank stond was het ook niet geheel roestvrij. Dit schoon gemaakt en ook daar lekker met het wondermiddeltje gesopt. Petra lag ondersteboven met haar hoofd in het achterpiekje en haar kennende zou ze wel weer meer Owatrol op haar zelf hebben gesmeerd dan op het staal. Het was inderdaad zoals ik al voorspeld had, armen, handen en kleding waren mooi rood. Peet heeft toen gelijk de hele achterpiek maar even meegenomen dus dat is dan ook weer gedaan.

Ondertussen had ik met alle onderdelen de nieuwe brandstoftank in elkaar geschroefd. Toen dat alles klaar was hebben we de boel opgeruimd. Tot slot nog even het nieuwe KNRM 2015 vlaggetje en een Texelvlaggetje in de mast gehesen waarna we vervolgens naar huis gingen. De tank wilden we eerst meenemen om deze morgen via de milieustraat van de gemeente af te voeren. De havenmeester gaf echter aan dat ze ook een oud ijzerbak hadden en dat de tank daar wel in mocht. Opgeruimd is netjes dus met een lege koffiekan en onder de Owatrol, roest en ander spul naar huis gereden.

Al met al een heel voldaan en tevreden gevoel. We hebben dit toch maar weer met z'n tweetjes gefixt en het weer was zo zalig dat het klussen gewoon weer genieten was!