De laatste blog van 2014

Dit is alweer de laatste blog van het jaar 2014.
De feestdagen vangen bijna aan.
Vandaar dat we willen beginnen met iedereen die ons volgt fijne dagen te wensen:

En wat deze kaart al zegt, Dream on, misschien komen ze volgend jaar wel uit!

Met onze Jomanique gaat het goed.
Het oliefilter zit nu muurvast en kan de oliedruk aan en het vlak is weer schoon.

Inmiddels zijn we ook een paar stormpjes verder. Eén ervan zorgde ervoor dat we 70 cm water uit de haven misten maar onze dame hing prima in de lijntjes want daar hadden we nu wel rekening mee gehouden. Het dekzeil houdt ook prima en is verzwaard middels met water gevulde melkkannen welke we met tye-raps eraan hebben geknoopt.
Zo ongeveer elke vrije dinsdag proberen we even een blik te werpen en als het aan Luc ligt altijd rond het middaguur.... U weet wel, de viskraam in Monnickendam met de heerlijke kibbeling ;-)

Tot volgend jaar!

Het gaat weer eens anders

Vanmorgen bijtijds naar de haven want we hadden een afspraak om de motor te laten nakijken en een beurtje te geven. Olie, oliefilter en brandstoffilter hadden we al gehaald bij Klaas Mulder in Zaandam dus na de motor even warm gedraaid te hebben werd de oude olie afgetapt met een vacuumpomp.
Het motortje had achteraf toch wel langer al een kwartiertje mogen lopen want de olie was nog steeds behoorlijk stroperig maar het liep langzaam de pomp in.

Het benzinefilter was behoorlijk smerig, er zaten bladders in wat leek op roest. Verbaast ons niet maar geeft wel aan dat het toch wel nodig was ondanks dat we er niet veel draaiuren op hebben zitten.
De brandstoftank is van staal en wij kunnen er niet inkijken. We tappen elke keer voor we weggaan wel af en dan hoop je dat je het vuil in de aftap hebt zitten maar dat blijkt dus niet het geval.
We gaan erover nadenken om een kunststof tank erin te zetten. We verbruiken nauwelijks brandstof met dit motortje dus een kleine voldoet al. (en voor reserve altijd een Jerrycan mee...)
Voordeel van een kunststof tank dat je erin en erdoorheen kan kijken. Toch wel het behoud van ons nieuwe motortje.... en Luc ziet dat zitten om het zelf te doen. We hebben immers altijd hulplijnen lopen op de jachthaven als we een probleem hebben gecreëerd ;-)
Nadat de kleppen ook nog even zijn gesteld is er nieuwe olie ingegaan en het motortje kon weer draaien. (Er moet nog wel even een nieuwe ring voor tussen de kleppendeksel gehaald worden maar ook dat kunnen we zelf monteren)

De spullen werden ingepakt en Chris kon weer verder met zijn andere werk, tenminste dat dacht hij, en wij ook.... ;-(

Nadat het motortje een kwartiertje aan het draaien was en de deksel weer in de kuip lag hoorden we een raar geluid. Deksel er rap af en aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrccccccccccccccchhhhhhhh
olieeeeeeeeeeeeeeeee in het vlak. Als de sodemieter de motor uit........ en Chris weer geroepen...
Bleek dat het filter kennelijk niet goed vast zat en deze onder druk los kwam te zitten met als resultaat olie in het vlak en tegen de zijwand......
We moesten weer grinniken... bij ons kan ook niets normaal en na alles wat we al hebben meegemaakt met deze boot kan dit er ook nog wel bij.
Chris zou het vlak schoonmaken want wij hadden smiddags nog een afspraak...
Vrijdag gaan we nog even terug om in het bijzijn van Chris nog weer even te kijken en proef te draaien want dit kan en wil je niet midden op de Gouwzee of Markermeer hebben.

Al met al weer een ervaring rijker. En wij worden er niet door uit het veld geslagen...

En Petra heeft zich tijdens het wachten ook wel weer vermaakt met het uitproberen van haar nieuwe fototoestel...

Jomanique op haar overwinterplek gelegd

Vanmorgen mooi weer dus besloten om onze Jomanique te verhalen.
Toen we aankwamen zagen we dat de boot van buurman Kees al op de wal stond.
Het dekzeil lag er nog prima bij dus dat eerst van de boot gehaald.
Daarna de lijntjes los en de motor gestart. Deze startte makkelijk en na warm lopen zijn we om gevaren en haar netjes aan de kant gelegd.
Wel met losse lijnen zodat we niet gelijk die kant op hoeven als er wat wind wordt voorspeld.
Eenmaal goed aan de kant begonnen met het ophangen van de wintergordijnen, gasfles ontkoppeld, de hoezen van de kussens gehaald, alle etenswaren uit de kastjes en de lampjes ontdaan van batterijen. Een kar vol mee naar de auto.
Luc was ondertussen bezig om schoon schip te maken. Ze was behoorlijk vuil.
Daarna het dekzeil weer goed gespannen.
Voorlopig ligt ze er prima bij.

Na de storm

Vanmorgen maar bijtijds even gaan kijken hoe ze de eerste najaarsstorm heeft doorstaan. Tussen de buien door de haven over kunnen lopen.
Ze lag er keurig bij, behalve het dekzeil, dat was aan 1 kant toch omhoog gekomen met 4 liter water eraan. De harde wind is dus behoorlijk hard geweest.
Het dekzeil weer even op zijn plaats gebracht.
De waterstand was hetzelfde als gisterochtend maar we weten zeker dat deze de afgelopen nacht nog gezakt is tot totaal 70 cm lager dan de normale waterstand.

De jachthaven is overigens al behoorlijk leeg. Er wordt druk opgeheld en buurman Kees is kennelijk ook bijna aan de beurt want die heeft zijn verstaging al weggehaald en de mast platgelegd.

Herfststorm

De eerste herfststorm dient zich aan. Reden genoeg om even bij de boot te kijken. In de haven zagen we dat het water alweer flink gezakt was (en in de middag nog verder zou gaan zakken) dus moesten de lijntjes wat gevierd worden om ervoor te zorgen dat de boot met de spriet niet aan de steiger blijft hangen.

Daarna nog even naar de havenmeester om de bevestiging te krijgen dat we de boot voor de winter in een andere box mogen leggen, tegen de kant aan. Dat was geen probleem dus zullen we binnenkort onze dame even omvaren.
Gezien het weer zijn we daarna vlug weer huiswaarts gegaan. We hebben alle vertrouwen dat ons bootje ook deze storm goed zal doorkomen. Morgen gaan we weer even kijken.

Zeilen afgehaald en afgedekt

Afgelopen dinsdag een vrije dag en die maar besteed aan het afhalen van de zeilen en het plaatsen van het dekzeil.
Had nog niet gehoeven want het weer is nog prachtig en de temperatuur nog steeds zeer aangenaam overdag maar er moet ook weer gewerkt worden.
Zeilen waren er zo af en alles in de auto gepropt en mee naar huis genomen.
Het staat op zolder voor de grijp dus als we zin krijgen en het is mooi weer dan kunnen we zo weer tuigen om weg te gaan.
De roef is nog niet leeg gehaald maar dat doen we binnenkort.

Nog een dag nazomeren

Het septemberweer kan niet op.
Vandaag weer een prachtige dag en het kon niet uitblijven dat er weer een stukje gevaren moest gaan worden. Alleen Do en Robin waren thuis en zij wilden wel mee.
Rond een uur of 12 bij de boot en zij mochten toekijken hoe wij de boot tuigden en een half uurtje later mochten zij zich installeren op het voordek.
We wilden toch weer even de motor lekker warm laten draaien dus konden ze daar lekker blijven zitten om zo ook het mooiste uitzicht te hebben.
Net na het Hemmeland gevraagd waar ze het liefst naartoe wilden. Beiden waren nog nooit op Marken geweest. (Kennelijk is Do dat vergeten want moeders weet bijna zeker dat ze er geweest moet zijn...)

Na een uittocht van heel veel zeilboten waartussen wij voeren varen we rond half 2 de kleine haven in met pal op onze kont de Marken Express en die moest gelukkig stuurboord uit.
Er was nog plek zat en er werd vakkundig aangemeerd.
Natuurlijk werd door Petra de 'boerenkiel' gepakt en aan Luc gegeven. Zelf had zij een soort van schortje omgedaan. Oudhollandser kan niet..Ondertussen hadden Do en Robin wel wat schaamtegevoel. 'Peet je gaat niet zo mee met dat schortje aan over de haven'......
Maar wel met het schortje aan broodjes gesmeerd en thee ingeschonken.

Na het hapje het schortje aan de giek gehangen ... haha... leuk voor de toeristen... en een rondje haven en stukje dorp gedaan. Luc bleef aan boord met een boek en gekleed in zijn kiel met de Hollandse schipperspet op.
Bijzonder is het niet maar de sfeer is er heel gezellig. Vooral vandaag met een live band spelend in de haven.
Na een paar leuke foto's van Do en Robin te hebben gemaakt een rondje dorp gedaan en bij de plaatselijke snackbar ijs en milkshakes gekocht en deze aan boord opgegeten.



Omdat het wat druk werd in de haven zijn we rond half 4 weer vertrokken. Weer met een behoorlijke intocht richting Monnickendam. Do en Robin weer in hun jassen op het voordek en wij in onze shirts in de kuip. Het was een graad of 20 op het water dus echt niet koud!

Een uurtje later weer terug in onze haven alwaar onze 'nieuwe' buurman met zijn snelle motorboot nog steeds in zijn box lag. Toen we weg gingen was hij al voornemens weg te gaan....
Hij had wat pech en had er iemand bijgehaald om te sleutelen. De buurman gaf toe dat hij weinig nautische kennis heeft en dat dit zijn eerste SMB is dus....... dubbelcheck als we weer aan boord komen....

Toen we in de auto zaten grapte ik al dat het bijna melktijd was want ik had gezien dat de koeien in het weiland aan de overzijde van de weg stonden en ja hoor... de dames werden de weg overgebracht en wij in de file. Tuurlijk wordt de camera er weer bijgepakt.
Eenmaal thuis de BBQ aan. Vlees was al nagenoeg ontdooid en vanmorgen waren er al boodschappen gedaan. Heerlijk gegeten en tot 19.00 uur buiten gezeten. Rond 18.00 uur nog wel een vreemd geluid boven ons hoofd... een luchtballon..die zien we niet zo vaak omdat we in de aanvoerroute van Schiphol zitten.

Al met al weer genoten en mogen genieten van deze prachtige nazomerdag en dat eind september!

Nazomeren

Het is vandaag alweer 27 september en toch is het weer prachtig met een temperatuur van rond de 20 graden. Ongekend en dus weer even lekker varen. Het was alweer een tijdje geleden dus een uitgebreide check voor vertrek. Bij het starten van de motor had deze er een beetje moeite mee. Achteraf bedacht dat dit mogelijk wat vocht was want we hebben al even niet meer gevaren en er zijn toch weer ettelijke flinke buien naar beneden gekomen de afgelopen periode.

We hadden besloten om alleen op de motor te gaan varen om het motortje even te laten werken. De bestemming werd Volendam om daar een visje te scoren. De verleiding om het zeil te hijsen was best aanwezig omdat alle andere zeilboten om ons heen allemaal onder zeil voeren maar wij hielden vol en ons aan onze stelregel: plan je reis en reis je plan. Wel was het grootzeil en de fok gereed voor gebruik. Mocht je onderweg pech krijgen met de motor dan is het zeil zo gehesen en ben je niet gelijk stuurloos.
Na een uurtje op de motor te hebben gevaren voeren we de haven van Volendam binnen. Er was plaats genoeg dus we lagen al snel aan de kade vast. Daarna eerst maar even naar de visboer voor een portie kibbeling. Lekker meegenomen naar de boot en daar de vis opgesmikkeld. Ondertussen liepen geregeld toeristen langs die foto's maakten van ons mooie Grundeltje. Daar zijn we best trots op.

Petra ging even aan de andere kant van de haven een paar foto's maken van ons bootje. Vanuit de verte leek het wel een heel klein bootje aan die verder lege kade. Het zonnetje verdween wel steeds achter de wolken waardoor het wat grauw was. De kade bleef echter niet leeg en de ene na de andere boot maakte vast. Wel gezellig maar voor ons werd het weer tijd om los te maken en terug te varen naar onze eigen haven.





Toen we het havengat uitvoeren brak de zon weer door en werd het weer heel aangenaam. Teruggevaren op ons gemak want er was weer genoeg te zien op het water. Na een uurtje waren we weer terug in de box. Hier hebben we nog even lekker zitten lezen met wat te eten en te drinken er bij. Toen was het weer tijd om op te ruimen en naar huis te gaan. We hebben weer een heerlijke dag gehad. 

Eindelijk weer een dagje varen

De afgelopen maand zijn we druk geweest met werken maar de afgelopen week niet.
Het plan was om tijdens ons vrij weekje wel even weg te gaan.
Er werd gedacht over het buitenland maar mede vanwege de mooie weersvoorspelling werd het een last minute Texel.
Natuurlijk moest ook daar gevaren worden. Een tochtje met de TX10 en daarna twee zakken garnalen mee om te pellen (dit kostte ons 2 uren maar leverde wel 9 broodjes garnalen op ;-)
Verder genoten van de zonsondergang met uitzicht op het wad en 1 vanaf het strand bij de vuurtoren.
Zelfs nog twee middagen op het strand gelegen alwaar het heerlijk toeven was.
Het waren maar 4 dagen maar het gevoel was zeker veel meer!

Klik hier voor het zien van fotos van oa Texel

Gisteravond al even bij onze Jomanique wezen kijken nadat we Martijn in Amsterdam bij de kazerne hadden afgezet. 
Vandaag eerst schoon schip gemaakt want de spinnen hadden hun ontlasting overal achtergelaten en daarna weer heerlijk gevaren.
Het was nu een keer niet rustig op de Gouwzee. Dit lag niet aan het aantal boten. Dat waren er niet veel maar het was de kermis Volendam welke de rust verstoorde. Wat een heerlijke muziek galmde er over de Gouwzee met een NW windje. We hebben er de hele middag naar kunnen luisteren. Alleen op het Markermeer hadden we er geen last van.

Klik hier voor het filmpje van een heerlijke dag op het water

Inclusief vaarklaar maken en het opruimen zijn we toch weer een uur of 5 op het water geweest.
Aangenaam temperatuurtje en de wind was zo nu en dan een kracht 4 waardoor we een behoorlijk gangetje hadden.
Alleen met weinig snelheid wil onze Jomanique niet overstag met de kop door de wind. Luc noemde haar een -stom wijf- ;-)  Vrouwen zijn niet altijd volgzaam hahaha... maar dat wisten we al.

Eenmaal in de haven een boek gepakt en wat te eten gemaakt.
Luc had (hele) pittige noodles en ik mosterdsoep. Daarna nog wat ragout met een broodje.
Op tijd, omdat het wat fris werd, naar huis gegaan.

Een prachtige en heerlijke dag op het water

Gisterochtend naar de haven gegaan.
Toen we rond een uur of 10 arriveerden kwam net na ons buurman Kees ook aan.
Een praatje, boten klaarmaken en vlak achter elkaar de haven uitgevaren.
Buurman Kees bleef langer op de motor en haalde ons in want wij hadden het zeil al vrij vroeg (achteraf te vroeg) gehesen. De wind was anders dan we hadden verwacht en we moesten nagenoeg tegen wind op zeil maar het lukte en we hadden toch de hele dag voor ons.
Het was heerlijk, genieten van de stilte en van de bootjes om ons heen. Doordat de wind kracht 2 had was het niet hard werken en konden we in 1 keer, zonder overstag te moeten, de Gouwzee af het Markermeer op. Toen we net op het Markermeer zaten kwam de P95 langs en die heeft van ons, al zeilend, fotos gemaakt zodat we samen, met vol zeil, op de foto staan.
Toen ze naast ons lag was het verschil wel heel groot....

Ondertussen hadden we op de haven nog een collega gespot en die zou op vakantie gaan. Op de terugweg kwamen zij langs varen en we hebben foto's van elkaar gemaakt. Zijn we beide blij dat we varende foto's hebben. ;-)

Eenmaal de Gouwzee weer opgedraaid en nog voor de vaargeul dobberden zagen we een grote hotelboot, ongeveer 110 meter, weggaan vanuit de haven van Volendam. Omdat hij vanaf de geul kwam moest hij een flinke draai maken bij de scheidingston om bakboord uit te kunnen de Gouwzee af richting Amsterdam. Een sukkel in een zeilboot lag daarvoor flink in de weg midden in de geul (met zwemmende kids achter de boot) en kreeg een geluidssein van het schip.
Men deed niets.... wel werden de kinderen naar binnen gehaald maar verder.... nogmaals een geluidssein... weer niks... uiteindelijk bleef de hotelboot op de hoorn blazen maar de boot bleef liggen waar die lag....

We zagen dat de hotelboot flink moest sturen maar het lukte hem om eromheen te komen.
Toen zij erlangs voeren ging de stuurhut open en er werd flink geroepen naar de zeilboot. De woorden waren netjes maar de stemverheffing gaf aan dat men in het stuurhuis wel flink gevloekt had.... Stelletje prutsers, niet gehinderd door enige kennis, aan boord van de zeilboot...

Gezien de dreigende wolkenluchten om ons heen, en de wind die kop voor stond hadden, besloten we de fok binnen te halen. Op het grootzeil wilde ze ook niet dus de motor aangezet en ook het grootzeil weer vastgezet.
Rond 16.00 uur weer terug in de haven alwaar buurman Kees ook al was.

Na een bakkie, boekje, kletspraatje, ravioli gegeten, koekje bij de koffie, schoon schip gemaakt, watertank doorgespoeld en water gebunkerd waren we rond 21.00 uur weer thuis.

Een onwijs lekkere dag waarbij de wind zelfs ietsje meer mocht zijn, lekker uitgerust en klaar voor een nieuwe werkweek.

ken je het verhaal...

...van de 2 schippers die gingen zeilen? Ze gingen niet.

Vandaag wilden we weer eens een dagje weg met de boot. Uiteraard waren we ook nieuwsgierig hoe de boot de overdadige regenval had doorstaan. Aangekomen bij de boot was ze allereerst erg mooi schoon dus schoonschippen was niet nodig. Van binnen was ze ook kurkdroog, alleen een klein beetje water bij de motor doordat er kennelijk door de grote hoeveelheid regen de loospijpen het water niet konden afvoeren en er dus wat over de opstaande bestekrand was gesijpeld.

Vervolgens de motor, keerkoppeling en brandstof weer gecheckt, de huik verwijderd en de fok aangeslagen waarna de motor werd gestart. Na even te hebben warmgedraaid zijn we vertrokken. We waren nog niet halverwege de steiger in de geul toen ik (Luc) een vreemd geluid hoorde bij de motor. We zaten toen in de geul naar de havenmond toen ik besloot terug naar de box te gaan. Ik vertrouwde het niet om door te gaan, zeker omdat er best wel wat wind stond. Het geluid bleef aanhouden dus toen we in de box lagen is de motor gestopt en ging het luik open. Na even gezocht te hebben viel het me op dat de boutjes van de pakkingdrukker tegen de keerkoppeling zaten en dat het schroefdraad enigzins was afgesleten. Het gedeelte met de flens was naar voren geschoten. Tja wat nu? Kan je e.e.a. loshalen zonder dat de boot volloopt? Ik wist het niet dus een hulplijn ingeschakeld.

Chris (van de jachthaven) gevraagd of hij even wilde kijken. Hij zag het meteen. De flens was losgeschoten waardoor de pakkingdrukker met flens naar voren was gekomen en tegen de keerkoppeling was aangekomen. Chris verwijderde de slangenklemmen die om de flens zaten want die waren niet afdoende. Hij moest toch even naar de ijzerhandel en zou gelijk bredere meenemen die je met een boutje moet vastzetten. Even later was Chris terug en monteerde hij de nieuwe bredere slangenklemmen. Probleem opgelost maar helaas was de wind behoorlijk aangetrokken tot een 5 a 6 dus besloten we maar in de box te blijven en te genieten van het zonnetje, de wind en een bakje koffie met een koek.

Ondertussen was buurman Kees ook gekomen dus nog even gezellig zitten kletsen.
 De rest van de middag lekker zitten lezen, wat gedronken en gewoon wat om ons heen zitten kijken naar de andere bootjes(-mensen) en de beestjes in, op en rond het water..
We hadden nog wat hoop dat de wind tegen het einde van de middag zou afnemen maar dat was niet het geval dus de fok maar weer opgeruimd en de huik over het grootzeil gedaan.
Volgende keer beter... alleen door ons werk zal dat weer even duren.

Bootje overvol en varen maar...

We zijn weer volop aan het werk dus het varen is weer wat minder.
Natuurlijk gaan we elke week wel even kijken hoe ze erbij ligt en gister hebben we alvast even wat diesel gevuld en de boot vaarklaar gemaakt. Nog wel even genietend in de kuip van het mooie weer samen met buurman Kees want hij vond het te hard waaien om er alleen op uit te gaan.
Hij beloofde ons zijn reserve gaskacheltje want als het koud is dan maakt deze het snel warm.
Deze week gaan we die zeker niet nodig hebben want het is heet. Meer dan heet....maar zo een buurman is wel fijn want vandaag stond het kacheltje al in de kuip!

Omdat Johan en Gieneke een paar dagen in het westen verblijven besloten Luc en ik ze mee te nemen voor een vaartochtje. Plannen waren er maar de wind was veel te krachtig dus deze gooide roet in het eten.
Omdat de jongens ook mee waren was het wel een volle boot. En met zijn vijven in de kuip bleek wel wat teveel. Ze lag aardig achterover.... De jongens op het voordek en ik, Petra, ook maar voor om het tegengewicbt te leveren.

Het werd dus maar een kort tochtje. Halverwege de route naar Marken zijn we gekeerd. Een ruime 5 dus de fok ook niet gehesen en de motor aan laten staan.
De vlag hebben we niet gezet in het kader van de nationale rouwdag vanwege de vliegramp. Zo voeren er nog veel meer vandaag.... uit respect voor de vele slachtoffers....

Vervolgens weer aan de kant aangelegd om de 'ouwelui' op de vaste wal te zetten en een kop thee te maken. De jongens waren op de kop van de steiger al van de boot afgesprongen om af te koelen....
Daarna hebben Luc en ik de boot nog even op de vaste plaats neergelegd waarvoor we nog wel even aan het einde van de steiger moesten draaien want het invaren vanaf de walkant lukte niet wegens het verleieren door de straffe oostenwind.

Nadat ze weer keurig in haar box lag zijn we nog even naar Katwoude geweest om een ijsje te halen en vervolgens weer naar huis aan het koude bier.

Nog meer kleine klusjes

We waren al een paar dagen niet bij de boot geweest omdat we andere dingen te doen hadden maar vanmorgen toch weer die kant op.
Eenmaal op de haven wat kleine klusjes opgepakt.
Luc heeft de rode punt nog even onder handen genomen en de beschadiging aan de rand bijgewerkt (die van de steiger toen we net in het water lagen)
Tevens is de rode verf van het voordek afgehaald en is de blanke lak nog even gepakt voor het luik op het voordek en de roefdrempel en nieuwe latjes die we daar hebben gezet.

Ondertussen heb ik in de roef de opbergplankjes voorzien van wit vinyl en onder het kooktoestel en het aanrechtje voorzien van plakfolie waardoor alles er weer fris uitziet.

Daarna hebben we beide een boek gepakt en heerlijk zitten/liggen lezen.
De temperatuur was aangenaam, niet te warm en zeker niet te koud.
Als avondeten voorverpakte gegaarde hamburgers in de koekenpan en op een broodje gedaan met daarop zaanse ketchup en mayo .... 

Even weg in eigen haven....

Woensdag opgestaan en spullen gepakt. Weer veel spullen want de helft lag nog niet in de boot.
Het plan: richting Hoorn of Scharwoude vluchthaven.
Windkracht zou max 3 zijn en N cq NO.
Eenmaal op de Gouwzee bleek de wind iets krachtiger dan voorspeld en onder Volendam behoorlijk krachtiger. Schuimkopje en en golven vol op de kop dus toch zeker 4 met af en toe een 5.
En dan vindt Petra het niet zo heel leuk meer. Om nu met kracht 4 met de uitschieters naar Hoorn te gaan. Plan bijgesteld en 180 graden gedraaid. Terug naar de eigen haven om daar te overnachten.
Als een jekko met de wind op de kont naar Monnickendam maar om niet te snel terug te zijn besloten we toch nog even voor anker te gaan want ondertussen was de wind iets gaan liggen.

Als je voor anker ligt dan zie je wel veel meer... de marine heli vloog over en aalscholvers waren er ook genoeg. Nadat we krap twee uur in onze boeken hadden gelezen en het turen zat waren werd toch nog het zeil gehesen om nog wat slagen te gaan maken en rond etenstijd lagen we in onze box.

Het eten bestond uit simpel campingvoer. Magnetronrijst blijkt heel creatief klaargemaakt te kunnen worden in een pannetje. Heel kort de kook erover met een klein beetje water en het is al klaar. Vervolgens kiepten we er nog twee blikken ragout bij en ons maaltje was maagvullend.
(de tweede dag waren de knakworstjes met brood aan de beurt)
En bij de borrel toast met leverpastei.
Simpel zodat we geen koelbox nodig hadden.


Om het avondmaal te laten zakken zijn we nog een rondje op het natuurgebied naast de haven gaan lopen nadat we eerst een overheerlijke cappuccino hadden gehaald bij het restaurantje aan het strandje.
Petra was er nog nooit wezen wandelen en kent het alleen vanaf de kaart. Gewapend met haar fototoestel werd er niet doorgelopen maar moest er regelmatig gestopt worden om te klikken tot grote wanhoop van Luc want we zouden tenslotte een stukje wandelen...
Evengoed een lekker stukje de benen kunnen strekken.



Eenmaal terug op de boot werd de botterbitter tevoorschijn gehaald. We hoefden niet meer weg en hoopten hierop goed te kunnen slapen want het is en blijft aan de krappe kant en ongezellig alleen liggen. (Luc dwars in de voorpiek en Petra op de stuurboordbank).
De borrel smaakte prima maar was helaas te snel op en gelukkig met een goed boek genoten we van de rust en stilte.
Ondertussen zat Petra (weer eens) niet stil. Ze bleef klikken met haar camera bijna tot vervelens toe maar met weer mooi resultaat. Avondzon geeft warmte aan foto's en het blakke water geeft mooie spiegeleffecten.

Bekijk de foto's goed en zie wat bedoeld wordt met de effecten van het spiegelen in het water en wat bewerking (in dit geval alleen maar omdraaien) van foto's kan doen.

Het slapen ging redelijk en we waren zowaar pas rond 7 uur wakker om te zien dat het prachtig weer was en nog steeds windstil.
Eerst koffie gezet om goed wakker te worden.
Overheerlijke instantkoffie en daarna de thermoskan met heet water gevuld voor onderweg.
Plan voor deze nieuwe dag was om misschien even over te steken naar Lelystad maar aan de andere kant wisten we dat we geen risico moesten nemen. We moesten uiterlijk donderdagavond weer thuis zijn. Bovendien gaf het uurweerbericht op VHF 1 weerwaarschuwingen van windhozen en onweer. Achteraf (gelukkig voor ons) was dat op de Waddenzee en op het IJsselmeer dus niet bij ons.






De haven uitvaren was al een feest. Als eerste rond 9 uur het water op. De gehele Gouwzee was blak water. Zo adembenemend mooi. De spiegeling van de wolken. De geluiden van de vogels die ver dragen over het water. Ons motortje dat een mooi pruttelgeluidje maakt. Maar al snel moet van Luc het pruttelgeluidje uit. Gewoon niks horen, alleen maar de stilte... zeilen gehesen alleen geen wind alhoewel er een klein beetje was want we liepen wel vooruit. Maakte ons niet uit en anderen hebben ons misschien wel voor gek versleten. Gewoon het zeil gehesen en gewacht op de wind, hoe weinig ook.

een mooie stille ochtend op de Gouwzee klik en speelt vanzelf

Natuurlijk waren we al vrij snel niet meer alleen op het water. We werden achterna gezeten door enkele botters en een klipper. Blijft mooi als ze vol zeil varen.
Al koetelend halverwege trok de wind iets aan en we voeren mooi het Markermeer op.
De weerberichten waren zodanig dat we niet echt konden voorspellen wat het weer nog zou gaan doen. Donkere luchten zagen we hier en daar en voor Friesland en het IJsselmeer werden windhozen voorspeld. De wind was variabel en dat hebben we gemerkt.

Voor Edam gingen we terug. Maar de Gouwzee kwamen we slecht op..de wind was vervelend en inderdaad heel variabel en onze Jomanique snapte er ook niets meer van. Verleieren deden we wel dus moesten de motor kort bijzetten om niet op de dijk Volendam en in een stel visnetten terecht te komen. Kort daarna draaide de wind 180 graden dus gingen we helemaal voor de wind terug. Het leek bijna vliegen.

Ondertussen net de vaargeul overgestoken te hebben kwam de Marken Express weer langs en toen voeren wij mooi met grootzeil aan bakboord en fok op stuurboord. Snel nog even ons oerhollandse gordijntje opgehangen zodat we geheel in stijl ergens in de wereld in een fotoboek geplakt kunnen worden.

Bijtijds terug in de haven alwaar buurman Kees ook aanwezig was. Hij hielp met lijntje aanpakken en hebben nog even gedrie thee gedronken met een koekje van buur Kees.
Daarna is Luc bezig gegaan met vaste lijntjes achter die Petra gesplitst heeft en ook nog even het zonnedoek opgehangen want we zijn inmiddels bruin genoeg en wat nog spierwit is moeten we goed bedekken tegen de zon ;-) want het is zo verbrand. Het lijkt nl alsof we loopgips hebben, zo wit zijn de beentjes nog.
Na het uitgebreide avondeten, opruimen en afwassen weer huiswaarts gekeerd.

De komende dagen is de voorspellen niet optimaal dus we verwachten niet dat we nog weg kunnen maar plannen zijn er om aangepast te worden ....

Eindelijk onder zeil...

Vandaag was het eindelijk zover, we gingen varen. Eerst 's ochtends nog de laatste spullen bij elkaar gezocht en in de auto gelegd. Alles bij elkaar bleek het toch weer een hele bolderkar vol te zijn.

Bij de boot eerst het laatste houtwerk gemonteerd bij het roefdeurtje. Daarna de boot verder ingeruimd, de zeilen aangeslagen en de brandstof en motor nog maar een keer gecheckt. Tot slot heeft Petra onze boot een pre-doop gegeven door Gouwzeewater over de naamborden te gooien.
De doop wordt voltooid zodra Dominique, Petra's dochter en mede naamgever van de boot, haar definitieve doop geeft met bubbels.

Toen was eindelijk het grote moment daar. Motor gestart, lijntjes los en de box uit richting de Gouwzee. Het windje was NNO 3 dus op het gemakje en de motor de havengeul uit. Bij de scheidingston naar Marken de zeilen gehesen en de motor uit. Heerlijk, dat is weer eens genieten.

Filmpje (klikken en het opent vanzelf)


Het. nieuwe grootzeil doet het goed en "staat" mooi. De fok is nog even de oude, de nieuwe ligt nog bij de zeilmaker. Heerlijk onder zeil naar het einde van de Bukdijk Marken. Daar overstag gegaan, gekeerd en weer terug richting de thuishaven want vanuit Hoorn werd de lucht aardig donker. Dat was ook wel voorspeld maar alle wind- en weerappjes zeiden dat we zeker tot 16:00 uur geen problemen zouden krijgen. Halverwege werden we toch ingehaald door de realiteit en begon het grote druppels te regenen. Gelukkig valt het meeste er naast en gingen we ook lekker voor de wind.


Even later hield het alweer op maar begon het wel wat harder te waaien. Ons bootje liep echter heerlijk en we moesten helaas eerder de zeilen weer strijken dan we wilden omdat de havenmond alweer in zicht was.

Snel de motor gestart, kop in de wind, de zeilen gestreken en deze even snel opgebonden. Daarna koers gezet naar de box. Voorzichtig de boot weer tussen de palen gestuurd, vastgemaakt om daarna de zeilen netjes op te doeken. Vervolgens de boot opgeruimd, alle lijntjes opgeschoten, de huik bevestigd en toen besloten we om maar weer op huis aan te gaan.

Morgen weer...

Het kluseind in zicht

Zo langzamerhand is het kluseinde in zicht. Van wat laatste kleine klusjes die gewoon gedaan moeten worden van schoonmaken tot opnieuw inruimen en de victualien aan boord brengen om klaar te zijn voor vertrek. Ook de waterzak leegpompen om het water met schoonmaakmiddel te lozen en de tank opnieuw afvullen met schoon water om deze ook weer door te pompen.

Verder nog wat houtwerk netjes maken; wat stripjes aanbrengen om e.e.a af te werken. Verder gewoon even lekker in de kuip zitten, genieten en kijken naar onze boot. Bakkie koffie met een broodje er bij, helemaal goed.

Helaas wel wat regenbuitjes gehad dus op enig moment vonden we het genoeg. We zijn toen even over de haven gaan wandelen en zagen onze achterbuurman aan de tuigsteiger liggen. Even een praatje gemaakt over onze schepen en zijn boot uitgebreid bewonderd. Deze is aangemeld bij historische stamboekvaartuigen. Deze vereniging heeft dit weekend een gezellig samenzijn in onze jachthaven. Daarna nog even wat steigers afgelopen, gewoon om naar andere boten te kijken totdat we onze "buurman" tegen kwamen die naast ons stond tijdens de werfbeurt. Ook hij lag weer te water en was druk bezig zijn boot weer vaarklaar te krijgen. Na ook hier een praatje te hebben gemaakt, zijn we huiswaarts gegaan. Eerst nog een stapel boodschappen gedaan omdat alle kinderen dit weekend thuis zijn en we bezoek krijgen van mijn broer met zijn vrouw en dochtertje. Uiteraard gaan we onze trots we even laten zien aan hen.

Nog meer klusjes

Vanmorgen eerst rustig aan gedaan. Het weer was grauw, bewolkt en het miezerde. Petra had het inventaris eerst even schoongemaakt in de vaatwasser, ingepakt en klaar gezet om mee genomen te worden naar de boot. Ook de kussenhoezen en wat andere spullen wat we thuis hadden opgeborgen.

Eerst zijn we naar Volendam gereden om onze fok naar de zeilmakerij te brengen. Deze moest nog aangepast worden omdat die te groot was voor onze boot. Tegelijkertijd konden we daar de oude fok laten repareren zodat we die tijdelijk kunnen gebruiken. In de tijd dat we e.e.a hadden doorgesproken was de oude fok al klaar en konden we die meenemen. Ik had bij het lokale nieuws gelezen dat er vandaag ook een kantelproef van een nieuwe KNRM-boot zou plaatsvinden in de haven van de Marina Volendam dus daar naar toe gegaan. Helaas waren we net te laat want de boot lag alweer rechtop met de kantelzak opgeblazen. Nog even staan praten met een bekende maar toen door naar de haven.

Daar aangekomen hebben we het voorschip open gelegd en ons bezig gehouden met de drinkwaterzak en -leidingen. De zak (100ltr) zag er nagenoeg nieuw uit. De slangen naar de voetpomp en de kraan echter zagen er uit alsof ze bij de bouw in 1972 waren gemonteerd dus die waren hard toe aan vervanging. Eerst de boel gedemonteerd en daarna weer naar de watersportwinkel om slangen te kopen. Ook wilden we eigenlijk een nieuwe kraan maar die hadden ze niet. Daarom maar naar de caravanhandel en tot onze verbazing hadden ze alleen kranen die geschikt waren voor elektronische inbouw. Daarom maar besloten om de oude kraan schoon te maken en deze te hergebruiken. Wel nog even via de visboer terug gegaan. Petra grapte dat de vis wel uitverkocht zou zijn en de kar er niet meer zou staan en wat denk je... geen viskar meer; niet grappig. Dan maar naar de viswinkel en daar een portie kibbeling gehaald. Ook erg lekker.

Met nieuwe waterslangen zijn we weer terug gegaan naar de boot om daar alles weer in elkaar te zetten. De miezerregen was inmiddels over gegaan in serieuze regen, echt klusweer om binnen te rommelen. Aan boord alles weer in elkaar gezet en getest om daarna de waterzak gedeeltelijk te vullen samen met een schoonmaakmiddel voor drinkwatertanks. Dit moet 24 uur inwerken om daarna weer uitgepompt te worden. Morgen dus een leuk klusje omdat onze watervoorraad met een voetpompje de kraan uit gepompt moet worden. Leuk, als je bedenkt dat er ook nog 2x nagespoeld moet worden. Ik heb nu al lamme voeten ;-)

Petra heeft vervolgens de hoezen weer om de bootkussens gedaan en verder opgeruimd. De boot begint weer aardig bewoonbaar te lijken. Nog even en we kunnen weg. Nu alleen het weer laat ons in de steek.... staan we te klussen is het bloedverziekend heet en als we vrij hebben blijft de wind NW en buien... ;-(

Klusmoe?

Vanmorgen rustig aan gedaan en de blog van gisteren gemaakt.
Daarna met een thermoskan koffie naar de haven via de watersportwinkel want er moest nog 1 stagspanner worden gehaald. Eenmaal bij de boot aangekomen dat als eerste gedaan.
Er viel wat regen derhalve begonnen met het anker en daarna de nieuwe tweedehands fok gepast... waar we al bang voor waren...ook hier moet een klein stukje vanaf gehaald worden want deze is net iets te lang. Morgen maar weer even langs Schokker want we hadden vandaag de oude in de verkeerde auto liggen en geen zin om heen en weer te rijden.


Toen we dit hadden gedaan, kijkend naar de wind, besloten we eerst naar onze eigen box te varen want dat is tenslotte onze plek. Halverwege besloten om de jachthaven uit te varen, gewoon omdat het kon ;-)

Niet te ver want we hadden nog helemaal niets aan boord en dan wil je niet aan de goden overgeleverd zijn als je een probleem oploopt.
Na dit korte tochtje voeren we keurig de box in.
Toen was het grootzeil aan de beurt. Ook nieuw tweedehands en laten vermaken dus het moest passen maar waar was het lijntje voor de gaffel? Ja thuis natuurlijk....maar creatief met kurk een reservelijn gepakt en het grootzeil aan de gaffel geregen. (gaatjes tellen blijkt toch wel moeilijk na al dat harde werken van de afgelopen weken... gewoon een gat missen en dan kan je weer opnieuw beginnen grrrr)

Omdat de wind weer aan begon te trekken en wij de wind van achteren hadden was het niet handig om het grootzeil keurig omhoog te halen dus simpel vastgemaakt en onze nieuwe tweedehands huik eroverheen gespannen. Deze past mooi bij de rode bies en onze Jomanique is nu wel echt een plaatje om te zien.

Luc baalde ondertussen van de voetstappen op het creme dek en de rode verf op de punt is ook nog niet helemaal uitgehard dus nog een paar putsen water geschept en eroverheen gegooid.

Bekaf maar nog steeds apetrots zijn we naar huis gegaan. Als onze inventaris al in de boot had gestaan dan hadden we daar even een tukkie gedaan. We merken dat we gewoon moe zijn en dat onze 'puf' er een beetje uit is. Kennelijk zijn we 'klusmoe'.


In de file naar huis want iedereen wil vroeg thuis zijn voor het WK voetbal van vanavond.
Thuisgekomen nog wel even de verf- en klustroep opgeruimd (kliko of zolder) en alvast nadenken om de inventaris weer overal vandaan te halen om deze mee te nemen om de binnenkant weer in te richten.

Klusdag 21 Weer in het water

Het was een lange en spannende dag vandaag.

Vanmorgen rond 10.00 uur al op de haven.
Toen we aan kwamen rijden zagen we dat onze buren al aan de trekker stonden en naar de kraan werden gereden. Zij waren er al klaar voor en de haven medewerkers ook dus waarom wachten.
Wij hebben onze Jomanique nog even gepoetst, voorzien van DEEN vlaggetjes (welke eigenlijk voor het WK voetbal bestemd waren maar zo lekker hollands gekleurd zijn) en daarna was ze eigenlijk ook klaar om te water te gaan. Rond 11.30 uur werden wij aangepikt voor dit avontuurlijke feestje.


De tewaterlating deel 1 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

De tewaterlating deel 2 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

Omdat wij gestraald waren was het verstandig om nog even in de hijsbanden te blijven liggen omdat het ooit is voorgekomen dat het stralen schade aan de lasnaden had gemaakt waardoor water naar binnen kon komen. (Gelukkig was ons dit niet eerder verteld want dan hadden we zeker een slapeloze nacht gehad ;-)
Zo geschiedde en terwijl het havenpersoneel aan de middagpauze begon hebben wij de luiken open gelegd en het motorruim.
In de roef was het even een kleine schrik maar het bleek een plasje nog niet gedroogde owatrol te zijn. Verder is het daar droog gebleven.
Onder onze motor bleek wel wat vocht te liggen.
Ik, Petra, op mijn buik in de roef en Luc in de kuip om te kijken waar het dan vandaan kwam. We waren er wel al snel achter dat het niet van buitenaf kwam. Het vocht was iets vettig.
We hebben nieuwe bilgedoeken neergelegd en zien morgen wel weer. Mogelijk dat er een pakking lekt of dat er op het blok zelf wat vocht heeft gelegen. Een onderzoekspuntje voor morgen maar vooralsnog niet zorgelijk.

Na de etenspauze van het personeel mochten we weg en zijn we achteruit gevaren en daarna gelijk aan de tuigsteiger gaan liggen omdat we de vleugel op de mast wilden bevestigen, toplicht bekijken en daarna de mast op wilden zetten, zwaarden bevestigen en het grootzeil en fok willen aanslaan. We liggen daar gewoon aan een steiger zodat we makkelijk in en uit kunnen stappen.
Waar we wel van baalden was onze eerste lakschade. De steiger was anders gebouwd dan de onze en daardoor misten we een hoekijzer van de steigerpaal en hebben daar niet op tijd een stootwil tussen gehangen. Dat werken we wel weer bij.

De vleugel van 1 meter paste niet helemaal aan het vleugelhout maar dat hebben we provisorisch opgelost met dank aan Ineke voor het nylon draad. Elke draad apart goed vastgezet zodat dit wel een windkrachtje kan hebben.
Gelukkig kwam buurman Kees kijken (U weet wel, die van de gevleugelde uitspraak:  'zonder drank geen klank' .)
Wetende dat buurman Kees kleine elektrische storingen kan oplossen de vraag gesteld over het toplicht. Hij bood gelijk zijn hulp aan door de spanningszoeker te halen en lampje en zekeringen.
Na een speurtocht bleek dat de stekker door het dak naast de mast spanning heeft, nadat de zekering was vervangen, en dat daarna een probleem zit. Ten eerste aan de voet van de mast en mogelijk ook in de top. Omdat de mast voor dit seizoen niet van de boot afgehaald gaat worden zien we verder af van het maken van het toplicht. Mochten we voor anker gaan in het donker dan hijsen we aan de vlaggenlijn wel een witte rondschijnende lamp op batterijen....

Hierna kon de mast omhoog. Dit is niet eenvoudig. Eerst alle lijnen goed gelegd zodat deze niet verstrengeld zouden raken. Tevens ervoor gezorgd dat geen van de lijnen door de wind weg konden waaien of bovenin de mast uit de blokken konden raken.
Ook hierbij was buurman Kees weer een helpende hand. Achteraf heel prettig want anders had het wel wat langer geduurd.
Toen eenmaal de mast stond hebben we gelijk maar de vlaggenlijnen gevuld met onze favoriete vlaggen. KNRM 2014 aan stuurboord en aan bakboord de havenvlag en verzekeringsvlag.
Vrolijk wapperend samen met de vleugel is het een genot om naar te kijken.
 
Omdat er 1 verstagingslijn was vernieuwd en wij deze nieuwe hadden vastgezet met een D-sluiting bleek deze iets te ruim. Achteraf klopte dit ook want de D-sluiting zat er niet aan toen wij de oude verwijderden. Nu de D-sluiting weggehaald en aan de rand bevestigd. Bakboord mooi strak in de verstaging. Stuurboord wel een probleem want daar was een stagspanner die we niet aan konden draaien. WD40 en gereedschap hielpen niet. Kees had een oplossing. Verwarmen zodat het weer los zou komen. Dit lukte hem maar hij zag een kleine haarscheurtjes en door het verwarmen werd dat iets groter. Aan 1 zijde was zelfs een deel van het schroefdraad verdwenen. De spanner heeft dus behoorlijke krachten gehad. Dat betekent een nieuwe spanner wat wel een beetje jammer is want de oude spanners waren van koper en de nieuwe zijn RVS. Mogelijk later in het jaar maar tijdens de vele botterdagen speuren naar nostalgische spanners.

Rond 16.30 uur even naar huis. Eten gemaakt, bakkie gedronken en daarna de zwaarden ingeladen.
We wilden ze eraan hebben...gewoon omdat ze zo mooi zijn en bij onze boot horen.
Rond 18.30 uur weer vertrokken en onderweg Kees nog even gebeld om te vragen of we de spanner op konden halen. Hij vertelde wat hierboven staat. We zouden de spanner wel weer zien als hij in de buurt was maar ons was duidelijk dat we daar een vervangende voor moeten halen.


Op de haven de zwaarden uitgeladen en zien we Kees aankomen.
Hij wilde de spanner laten zien en er uitleg bij geven. Tevens had hij het voorgevoel dat wij wel weer een 'derde handje' konden gebruiken.
Dat was weer heel fijn want die loodzware (letterlijk met lood verzwaard) zwaarden monteren is gewoon zwaar. (Achteraf had het ook op de bok gekund hoorden we vanmiddag van de havenmedewerkers)
Met Kees erbij was het bakboord zo gepiept en het omhalen van de boot en daarna de stuurboordzijde voorzien van zwaard ook.

Inmiddels was het tegen 21.00 uur en tijd om naar huis te gaan met het end in de bek.
Aan de andere kant raakten we niet uitgekeken.... en zijn we apetrots op het resultaat.
Voor een stelletje amateurs hebben we niet ondergedaan voor profs.................

We hebben nog klusjes genoeg maar deze GROTE KLUS IS GEKLAARD!

Klusdag 20

De 20e klusdag alweer. Een mooie dag om het roer weer aan te hangen. Eerst het zware geval in de auto tillen, alle andere benodigdheden er bij en dan op weg naar de haven. We konden niet wachten om het roer weer aan de boot te zien hangen.


Eerst maar de auto uitgepakt want het roer lag onderop. Toen eindelijk was daar het grote moment. Het roer zat weer op z'n plaats. Geweldig om te zien. Daarna de helmstok bevestigen. Om de borgpin weer door het gaatje te krijgen had wat voeten in de aarde. Het leek wel of het nu niet paste. De metalen plaatjes waar de pin op moest rusten waren net even te dik leek wel. Na wat hannessen voorzichtig de pin er door geslagen om daarna de plaatjes er onder te tikken. Schroefjes vast en klaar! Even de tijd genomen om ons werk te bewonderen. Dat is genieten.


Daarna alle lijnen weer door de blokken gevoerd. Bij het verwijderen in het najaar hadden we elke lijn een kleurencode gegeven en deze opgeschreven in ons boordboekje. Zodoende was het eenvoudig om de juiste lijn door het juiste blok te halen. Het begon allemaal weer op een zeilboot te lijken. Daarna de verstaging weer vast gezet. Of dat handig was... niet helemaal want om de in de kuip te klimmen moesten we steeds diep bukken om onder de verstaging te klimmen. Nou ja, dat mocht de pret niet drukken.

Nadat alles weer op z'n plek zat was het tijd voor koffie. Na de koffie wilde Petra het vlak in de roef met owatrol insmeren maar waar was het potje???? Alle verfkratten 3x nagezocht, in de bakskisten gekeken, nog een keer in de verfkratten, de boot, de auto.... geen potje owatrol en dit moest er toch echt zijn en vandaag in het vlak gesmeerd worden. Uiteindelijk ben ik maar in de auto gestapt om thuis te gaan zoeken. In eerste instantie daar ook niet totdat ik nog even in een verfkrat keek die al boven stond. Ja hoor, daar stond het verdwenen potje. Gauw weer in de auto en terug naar de haven waar Petra in de tussentijd in de kuip had gelakt en de watergoot had voorzien van zwarte verf.

Daarna kon Peet aan de slag in de roef. Ik heb toen een hogere keukentrap geleend en ben toen eerst de licht beschadigde plekjes op het roer weer gaan lakken en daarna de trommelstok en het vleugelhoutje een nieuw zwart verfje gaan geven. Daarna de stalen banden een likje witte verf en daarna klaar. Peet was ondertussen ook klaar met de owatrol. Precies genoeg want het potje was schoon op en het hele vlak gedaan. Vloerdelen weer terug geplaatst want het droogt ook wel met de vloer er overheen en het loopt wat makkelijker in het roefje. Toen nog even met de stofzuiger de roef zorgvuldig gestofzuigd en zoveel mogelijk opgeruimd. Dat ziet er alweer heel anders uit.

Tot slot de schroefas voorzien van schroefasvet zodat we dat dinsdag niet meer hoeven te doen. Luiken dicht, troep opruimen en daarna weer lekker naar huis.

Klusdag 19

Gisteravond hebben we eerst onze vakantie ingedronken. Dat was eigenlijk niet zo'n goed idee omdat we naar de haven reden in een redelijk brakke staat. Om op te starten was eigenlijk veel koffie en tijd nodig om het gevoel kwijt te raken maar eenmaal op de haven aangekomen was het toch snel over.

Op de haven eerst maar weer water gehaald om het dek en de roef schoon te maken. Tenslotte moest dit nog een keer in de lak en anti-slip. Ook hebben we de verstaging nagelopen en een bijna doorgebroken staaldraad vervangen. Hiervoor moest ik even naar de watersportwinkel om een nieuwe te laten maken. In de tussentijd heeft Petra de luiken en de mast gelakt.

Even later kwam ik met een nieuwe staaldraad en 2 snelsluitingen voor de vlaggenlijnen terug en kon de nieuwe verstaging gemonteerd worden. Daarna de vlaggenlijntje bevestigd en de snelsluitingen gemonteerd. Tevens ritueel de oude vleugel verwijderd.
Omdat Petra nog de lakkwast in de handen had heb ik gelijk de achtkant boven in de mast opnieuw in de lak gezet. Ik stond tenslotte op het trappetje en met mijn lengte kon ik er net even makkelijker bij.



Na de koffie waren de roef, het roefdak, het voordek en de gangboorden aan de beurt.
Ik paste er maar netaan tussen. Onze 'buren' staan echt onwijs krap naast ons.
Petra ging binnen aan de slag en wilde stofzuigen en de kastjes opnieuw inrichten. Ook ging ze even de huiddoorvoer van de wasbak controleren en besloot ook om even de vloerplaten te lichten. De huiddoorvoer zag er netjes uit, wel willen we de waterslangen vervangen, gewoon omdat deze er wat scharrig uit zien. De waterzak moeten we ook nog even checken maar dat komt binnenkort nog. Gaat op het "to do" lijstje.

We kregen eigenlijk een doodschrik want er stond water in het vlak en dat was stilstaand en onwijs smerig... Waar kwam dat vandaan??? Oh wacht, dat moet zijn ingewaterd via de doorgeroeste roefwand in de kuip. Die is nu dicht ge-epoxyd en gekit dus daar kan geen water meer door. We snappen nu ook waarom het in de roef zo vochtig was en geloven niet dat dit van een keer met 6Bft lagerwal over het Ketelmeer te varen. Het heeft tijdens regenbuien langere tijd ingewaterd met een inpandig smerig stinkend pierebadje als gevolg.



Peet ging aan de slag met spons en emmer en wist zo anderhalve emmer (ong. 15 liter) water uit het vlak te halen met een spons. Daarna de krabber er bij gepakt en de losse roest verwijderd. De roestduivel had gelukkig niet echt toegeslagen want het vlak zat nog redelijk in een menie of andere verf. De rommel was dus al snel weggehaald. Daarna met een sopje het vlak even schoongemaakt. Toen dat klaar was hebben we de vloerplaten maar los laten staan want dan kan de boel lekker drogen. Morgen kunnen we dan het vlak in de owatrol zetten zodat het evt verder roesten wordt tegengegaan. De vloerplaten gaan we ook nog vervangen maar dat wordt waarschijnlijk in het najaar of komende winter.

Vandaag ook bij het havenkantoor afspraak gemaakt om ons bootje weer te water te laten. Dit gaat a.s. dinsdag om 14:00 uur gebeuren. (en onze naaste buren gaan voor ons te water) We maken er gelijk een feestelijke gebeurtenis van want ze moet ook nog officieel gedoopt worden. Wel blijven we nog een middag of dag aan de tuigsteiger liggen omdat we de trommelstok, de banden en het vleugelhoutje nog even willen verven en we er dan veel beter bij kunnen. Bovendien moet er ook nog een nieuwe rode vleugel bevestigd worden. (blauw is voor de commerciële vaart)
Tot slot de accu even op de lader aangesloten want nu hebben we onbeperkt stroom terwijl bij de steiger wij een muntje moeten doneren in de stroompaal, op zich is dat niet zo erg maar halverwege het laden valt de stroom dan weer vanzelf uit...

Thuis eerst maar weer even bijgekomen want al met al zijn we toch weer langer bezig geweest dan gepland, zeker omdat we vanmorgen zo brak en (te) vroeg begonnen zijn. Even wat gedronken, fris gedoucht om daarna een simpele maar lekkere zelfgemaakte soep met brood te eten.

Morgen proberen we eerst wat uit te slapen omdat we morgen alleen het vlak willen verven en de 2e accu aan de acculader te hangen zodat ook die helemaal vol geladen kan worden. Zo is dan alles weer gereed voor de tewaterlating. Dit zijn vooralsnog de plannen voor morgen maar we weten inmiddels dat het zomaar weer anders kan lopen en we toch weer langer bezig zijn....
De roef moet nog verder schoongemaakt worden... en mogelijk worden we weer onaangenaam verrast. We houden de moed erin... nog even dan dobbert ze weer.