Temperatuursensor vervangen en onderhoud

Afgelopen week weer veel gedaan. In het weekend hebben we nieuwe vloerplaten op  maat gemaakt en deze voorzien van (plak-)laminaat en isolatie. Hiervoor hebben we de oude (zware) platen als mal gebruikt dus het paste precies. Wel verdeeld in andere, kleinere, delen.

Ook is er afgelopen week een nieuwe temperatuursensor besteld welke we vandaag konden ophalen bij onze Vetus dealer Klaas Mulder uit Zaandam. We hadden gelijktijdig ook een nieuwe pakking besteld voor het thermostaathuis want ook deze moest gedemonteerd worden om bij de sensor te kunnen. Echter toen wij de spullen gingen ophalen bleek dat de leverancier de pakking was vergeten mee te sturen. Zonder pakking maar met nieuwe (dure) sensor gingen we toch maar naar de boot maar niet voordat we weer langs de viskar zijn gereden.... ;-)




Inmiddels was de zon lekker gaan schijnen en werd het een stuk aangenamer van temperatuur dus het grote knutselen kon beginnen nadat we eerst weer lekker hadden gesmikkeld. En natuurlijk weer een praatje met buurman Kees. Hij was aan de poets en ondertussen als hulplijn fungeren. Buurman zijn tips waren, net als vorige keer, heel welkom.

Aangezien we de hele operatie van tevoren hadden doorgenomen, ging het demonteren vrij gemakkelijk. Eerst de sensorstekker los en met een stukje tape op het blok geplakt, daarna de  expansieslang losgekoppeld en omhoog tegen de kuipbank geplakt. Toen bleek dat we de spannerbeugel van de V-snaar moesten verwijderen omdat we anders het thermostaathuis niet konden loshalen waarna het thermostaathuis werd verwijderd. De thermostaat kreeg een badje in de schoonmaakazijn (tip van onze hulplijn naast ons) en de overtollige koelvloeistof werd afgepompt om overlopen te voorkomen.

Hierna kon ik gemakkelijk bij de sensor die met een steeksleutel 19 werd verwijderd. Daarna alles schoongemaakt. Toen kwam het vraagstuk: hoe komen we aan een nieuwe pakking. Ik ben toen naar Chris (van de jachthaven) gegaan en heb hem gevraagd of hij een oplossing wist. Dat wist hij want hij had nog pakkingpapier en een bolhamertje liggen. Zo kon ik een nieuwe pakking maken. Het was onze eerste keer en we hadden 2x nodig om een mooie en goede pakking te fabriceren. De eerste keer sloeg ik iets te hard waardoor het pakkingpapier werd stuk geslagen. De tweede keer met meer beleid en dus een mooi resultaat (al zeggen we het zelf). Chris gaf ook nog een tip voor als er onderweg een pakking moet worden vervangen. Pak een (oude) waterkaart en maak daar provisorisch een pakking van. Waterkaarten zijn vaak waterafstotend en stevig en voldoen goed om zowiezo "thuis" te komen en daar weer een goede pakking te monteren. Aldus opgeslagen op de harde schijf!

Daarna was het tijd om alles in tegenovergestelde volgorde weer in elkaar te zetten maar niet alvorens we de koelvloeistof hadden aangevuld. Ook konden we de V-snaar gelijk weer even mooi op spanning brengen want het spul was natuurlijk helemaal los geweest.  Binnen de kortste keren zat alles weer gemonteerd, werd er nog een laatste beetje koelvloeistof bij gegooid en kon er worden proef gedraaid.
Met de vingers gekruist werd de motor gestart. En ja hoor, alles werkte weer naar behoren en we konden ook geen lekkage ontdekken. Na een half uur de motor gestopt en even gewacht. Toen alles nog een keer nagelopen en vervolgens de motor nog een kwartier laten draaien. Daarna weer gestopt en wij waren meer dan tevreden. We zijn benieuwd wat de motor gaat doen als we weer een stukje gaan varen. Maar wij weten nu wel zeker dat we dan niet gelijk in paniek gaan raken. Een tijdelijke oplossing is al gegeven en dat durven wij zeker aan.

Na nog even genoten te hebben van een kopje koffie samen met buur Kees, hebben we alles weer opgeruimd en zijn we super tevreden naar huis gegaan. De volgende keer checken we nog een keer de koelvloeistof en vullen zo nodig nog wat bij. Daarna zijn we in ieder geval klaar om uit te varen ondanks dat er nog een paar onvermijdelijke schuur- en lakklusjes liggen te wachten.

Binnendoor naar huis rijdend zien we hoe groen het gras alweer is en dat de koeien alweer buiten staan. Wat is het voorjaar toch een mooie tijd. We proberen er volop van te genieten zolang en zo vaak als we kunnen.

Boot in de box

Van de week hadden we een mailtje gehad van de havenmeester of we de boot wilden verhalen naar onze eigen box want waar we lagen was inmiddels verhuurd aan een nieuwe booteigenaar. En of we dat voor woensdag wilden doen. Natuurlijk hadden we al het idee om dit vandaag te doen dus goed geluimd naar de haven alwaar we al om 10:00 uur waren. De dag begon erg mistig en fris maar wind was er nagenoeg niet. Later op de dag scheen het zonnetje en trok de wind aan.

Allereerst, toen we de haven op liepen, kwamen we onze buurman tegen, Kees, wiens boot vandaag ook weer te water ging. We zouden hem later die dag weer naast ons verwelkomen.

Bij ons bootje aangekomen eerst maar eens alles nagelopen. Algehele staat, motor, schroefas, brandstof, kortom het gebruikelijke. Vervolgens de motor gestart. Gelukkig bleef het koelwateralarm weg en we lieten eerst de motor rustig warm draaien. Ondertussen alles klaar gemaakt om haar om te varen. Omdat we ook even een stukje buiten de haven wilden varen hebben we voor de zekerheid ook maar het anker gebruiksklaar neergelegd want mocht het alarm terugkomen of er zou wat anders loos zijn dan konden we in ieder geval de spijker er onder gooien. Toen Petra het anker wilde bevestigen liet ze de katrol te water vallen waarover de ankerlijn loopt. Compleet in de lach geschoten want het was, ondanks heel dom, ook weer heel grappig... Een magneet zou ons niet helpen aangezien het een plastic katrolletje was met aluminium beugeltje. Nou ja, als dat weer alles is, en door...

Vervolgens zijn we even omgevaren richting de gemeentehaven, daar gekeerd en weer terug naar de box. Even genieten van het varen met onze eigen boot, weer een heerlijk gevoel.
Toen we weer terug kwamen hebben we de boot in de box afgemeerd. Toen we lagen en de motor in neutraal werd gezet kwam ineens weer het alarm terug. Wel #$@$^%%&%$^&^&U*$##%$^$#@!
Motor gestopt, balen...

Eerst maar even de motor laten afkoelen en er dan maar weer naar kijken. In de tussentijd hebben we de grijplijnen weer in de box bevestigd en de boot even goed neergelegd. Toen dat eenmaal was gedaan is Petra naar onze vriend de visboer gereden voor een portie kibbeling en een klein bakje tongkuit....zo lekker.






Tijdens het eten vloog een grote meeuw over die kennelijk erg nodig moest en zijn complete darminhoud loosde precies boven..... Luc... Wel gloeiende gloeiende ^%$#&*(&*#$, volgescheten met vogelschijt. Wel een geluk dat het niet over de kibbeling heen was gekomen want ik zat er voor.
Maar is het niet zo dat als je ondergepoept wordt door een voorbijvliegende vogel dit geluk betekent?
Wij wilden het wel graag geloven.
Na het lachen (Luc zuur en Petra voluit) en verzadigd zijn schoon schip gemaakt en daarna weer naar de motor gekeken. 

Kees was in de tussentijd met zijn boot in de box naast ons aangekomen en dacht met ons mee over het probleem. Ook maar even bedacht om de monteur, Joep jachtservice in Vollenhove, te bellen die de motor had ingebouwd en hem om advies te vragen. Hij gaf ons wat tips om na te lopen en uiteindelijk kwamen we er achter dat het de temperatuursensor moest zijn. Het alarm bleef namelijk afgaan maar toen wij op advies van Joep het draadje loshaalden, bleef het alarm weg; conclusie: sensor stuk.

Op zich eenvoudig op te lossen maar wat denk je... de sensor zit op zo'n onmundige plek dat je er niet bij kunt zonder ook het thermostaathuis te verwijderen. Dat wordt een klus voor volgende week dinsdag want de dag was alweer zowat om en we moesten ook nog boodschappen doen voor het avondeten. Via de supermarkt naar huis gereden en daar met een rood hoofd (van de zon) en wat vermoeid lekker onderuit gegaan met een fris 0% biertje.

Het heeft gestormd en niet zo zuinig ook...

Afgelopen maandag, dinsdag en woensdag heeft de wind aardig zijn best gedaan.
Een flinke noordwester met uitschieters naar 8....

Geen schade en parkeerterrein wordt weer zichtbaar....

Gister maar even langs de boot gegaan om te zien wat de schade was.
Aangekomen op de haven was het druk met hellen.
Deze een volgende week moet alles wat op de kant staat weer te water.
Ze zijn afgelopen maandag begonnen maar verder als de tuigsteiger kwamen de boten niet want men kon niet naar de boxen varen.....
De havenmeester sprak mij, Petra, al aan.
Hij had het afdekzeil er maar afgehaald voor het de lucht in zou vliegen.

Gelukkig het dekzeil is er nog...en in een dikke laag schuim

Eenmaal bij de boot was er verder geen schade.
Wel een dikke laag schuim. 
Nog wel even de luiken eraf gehaald om in het motorruim te kijken of daar veel water in lag wetende dat de loospijpen het vele water niet makkelijk kunnen lozen.
Het water viel reuze mee.
Aankomende dinsdag maar even weghalen.
Tevens is dan het plan naar de eigen box te varen en gezien het weer wat voorspeld wordt gaat dat wel lukken.

En we hebben het weer gefixt samen.

Vandaag weer een vrije dag en dan moeten we weer van alles...
Eerst maar even naar de kapper want dat is ook een klusje wat toch wel met grote regelmaat op de dinsdag moet.
Daarna gelijk door naar onze vriend de visboer want het was alweer etenstijd.
De tongkuit die we haalden was in de auto al op en de haring hebben we op een bolletje gelegd en aan boord opgegeten.

Toen was het weer zover... het moment van de waarheid, zal het alarm weer gaan piepen?
We hadden de motor nog niet gestart en hij piepte al.
Klinkt raar maar dat was alvast een opluchting.
Het moest aan de bedrading liggen. De motor was immers nog steenkoud.
We hadden al de tip gekregen (via het platbodemforum) om 'simpel' te beginnen met het zoeken naar de storing. De aansluiting van de thermostaat losgehaald, ingespoten en vastgezet.
Motor starten en %&*$* het gebeurde weer.
Kap van de zekeringen en bekabeling losgehaald maar daar zat alles nog goed vast en was geen roest of vocht te zien.
Motor starten en *&^*(* nog steeds...
Het bedienpaneel losgeschroefd en daar alle draden bekeken maar alles zat daar ook nog vast. Toch maar even extra aangedrukt.
Motor starten en *^%%$# grrrrrrrrr....
Toch nog een keer de stekker bij de thermostaat losgehaald en met geperste lucht schoongespoten en het metaal schoongemaakt.
Motor starten en *(&%#@^&@!)(&%$ weer het lampje met de ellendige pieptoon.

We hebben weer samen naar het blok gekeken, bedrading gevolgd en samen afgevinkt wat we tot nu toe hadden gedaan. Luc wilde al een hulplijn roepen maar Petra heeft nog 1 keer de stekker van de thermostaat gehaald  (is een vrouwenwerkje want je kan er zo lekker bij... niet dus...en als je de stekker laat vallen dan heb je een uitdaging om deze weer vast te pakken...)
Weer schoongemaakt, lucht eroverheen en wat verf van de aansluiting gehaald.
De motor voor de zoveelste keer gestart en..... we durfden het niet te zeggen tegen elkaar dat we niks hoorden... en na een half uur draaien nog steeds niks! En af en toe de toeren even flink opschroeven gaf nog steeds geen alarm.
Yes, we hebben het voor elkaar! Helemaal zelf de storing opgelost.
En dat het even duurde, ach, voor een stel a-techneuten best knap.

Volgende week gaan we weer naar onze eigen box maar niet voor we de motor lekker warm hebben laten draaien want je weet maar nooit, een storing heb je zomaar uit het niks.

Nog even verder want het is nog niet af.

Vandaag vanwege het weer (mist, koud) was het niet zo aantrekkelijk om naar de haven te gaan zoals gisteren het geval was. Vanmorgen eerst maar ons burgerrecht verzilverd door te gaan stemmen, toen boodschappen doen. Thuis eerst alles weer opgeruimd, bakkie koffie en toch maar weer het gereedschap gepakt en richting de boot.
Wel even via de watersportwinkel want we misten nog een brandstofretournippel voor op de brandstoftank.

Op de haven kwamen we eerst "buurman" Kees tegen. Dat is altijd goed voor een gezellig praatje maar daarna moesten we toch echt aan het werk. Eerst het dekzeil verwijderd, de giek omhoog gezet ivm werkruimte (niet weer 10x de kop stoten) en daarna aan de slag.

Leidingen waren vrij snel aangesloten, de tank met 10 verse liters diesel gevuld en daarna nog even de klepdekselpakking vernieuwd. De oude hadden we bewust voor de winter laten zitten want daar zaten al wat haarscheurtjes in en dus goed voor vervanging. Vervolgens de brandstofleiding ontlucht.

Daarna was het tijd voor het grote moment: het starten van de motor. Even 2x voorgloeien (is een tip bij een koude motor waardoor deze beter start) en toen sloeg de motor in een keer aan zonder zelfs te moeten choken. De motor moest daarna een tijdje draaien om te controleren of er niks lekte, zweette en of alle lucht wel uit de brandstofleiding was maar het motortje snorde er lustig op los.

Maar zoals altijd bij ons loopt het niet zoals we elke keer hopen want ineens ging het alarm van een te warme motor piepen. Motor uitgezet, alles nagelopen maar we konden niets vinden. Er zit nog voldoende koelvloeistof in, de koelslangen zaten goed, kortom niets te vinden of te zien. Wat nu...

De motor even laten afkoelen en toen weer gestart om te kijken of er misschien een elektronische bug in zat en het alarm weg zou blijven maar dat mocht niet zo zijn. Het boekje met dieselmotortechniek lag natuurlijk thuis dus daar kon ik ook niets mee, internet bood zo ook even snel geen oplossing dus we hebben alles maar opgeruimd (behalve in de boot want daar ligt nog van alles door elkaar), dekzeil er weer over en de volgende keer maar weer met frisse kennis naar de motor kijken. Mogelijk is de thermostaat in storing of is er een andere simpele oplossing. We gaan komende week eerst maar even studeren op het probleem. Echter zoals we elke keer weer bij ons zelf zien, even de schouders ophalen want ook dit probleem zal wel weer op te lossen zijn.

Evengoed met een goed gevoel weer naar huis gegaan. De tank is keurig ingebouwd, alle leidingen zijn aangesloten, dus missie voor vandaag voor het grootste deel geslaagd.
Alleen heel jammer dat het weer ons in de steek liet, dat koude noordoosten windje maakte het klussen lang niet zo leuk als gister.

Mooi weer dus weer aan de klus

Vandaag zou de nieuwe kunststof brandstoftank worden geleverd welke was besteld. (de vorige toch maar omgeruild want die ging niet zo passen als wij dachten).  De hele morgen zitten wachten maar geen telefoontje dat deze er was. Toen toch maar naar de boot gegaan om de huidige stalen brandstoftank leeg te maken en te kijken of we de kraantjes konden omgooien zodat de nieuwe tank er in kon.

Koffie en koek mee en onderweg gegaan. Uiteraard moesten we wel even stoppen bij onze vriend de visboer voor wat te smikkelen. Daarna door naar de boot en eerst even eten. Broodje haring, bokking en een bakje tongkuit zorgden weer voor de nodige energie om aan de slag te gaan.

Nadat de tank leeg was (brandstof met roestdeeltjes) en deze vervuilde brandstof verantwoord te hebben afgevoerd naar de milieustraat van de jachthaven, heeft Petra maar gebeld met de leverancier. Ze konden nog niet zeggen of de tank was aangekomen maar ze verwachtten mogelijk nog wel een 2e levering.
Vanwege onze "het loopt altijd anders dan gepland" maakten we al plannen om maar weer naar huis te gaan want we konden toch niet veel doen. Echter toen we begonnen met opruimen en afsluiten ging de telefoon: de tank was er!!!  Boot snel dicht gelegd en op naar Zaandam voor de tank en alle benodigdheden. Petra kwam nog een oud collega tegen die met zijn zeilboot bij de watersportwinkel annex werf lag dus het klussen liep de nodige vertraging op. Na 2 uren waren we pas weer terug bij onze boot.



De tank zag er wel heel groot uit dus zou die passen? Alles was 3x opgemeten dus het moest kunnen. Petra keek bedenkelijk terwijl ik de tank in de achterpiek manoeuvreerde. Ja hoor, precies pas en zoals opgemeten. Alleen het aftapkraantje moest gedraaid worden om het helemaal passend te maken. Vervolgens geprobeerd de kraan los te draaien en wat denk je? De stalen tank stond los.....

Tja wat doe je dan, je gaat proberen deze tank te verwijderen maar hoe we ook trokken, wrikten en probeerden, de tank kwam niet los. Met een lamp tussen de tank en de vulopening geschenen en we zagen dat deze aan elkaar zaten. Geen brandstoftslang er tussen dus wat nu? Losflexen kon niet; geen ruimte... Toen maar de brandstofvuldop losgeschroefd om te kijken of we hier wat konden. Ook niet, oh wacht, de vuldop kon wel eens geschroefd zitten. Na met een schroevendraaier een paar tikken te hebben gegeven om e.e.a. los te krijgen kon de vuldop er zo afgedraaid worden waarna de tank los kwam. Maar toen paste die niet tussen de deurtjes door. Deurtjes verwijderd en toen was het een peuleschilletje, de tank was er uit. Door de vulopening zagen we op de bodem een dikke laag drap liggen dus het was zeker niet overbodig.

Nu de vuldop toch verwijderd was hebben we de roest wat er onder zat maar verwijderd. Gelijk even de staaldikte van het achterdekje gemeten: 5mm dik, deze boot is voor de eeuwigheid gebouwd. Geen wonder dat het zo'n massa is (3 ton waterverplaatsing). Daarna een laag Owatrol. Waar de tank stond was het ook niet geheel roestvrij. Dit schoon gemaakt en ook daar lekker met het wondermiddeltje gesopt. Petra lag ondersteboven met haar hoofd in het achterpiekje en haar kennende zou ze wel weer meer Owatrol op haar zelf hebben gesmeerd dan op het staal. Het was inderdaad zoals ik al voorspeld had, armen, handen en kleding waren mooi rood. Peet heeft toen gelijk de hele achterpiek maar even meegenomen dus dat is dan ook weer gedaan.

Ondertussen had ik met alle onderdelen de nieuwe brandstoftank in elkaar geschroefd. Toen dat alles klaar was hebben we de boel opgeruimd. Tot slot nog even het nieuwe KNRM 2015 vlaggetje en een Texelvlaggetje in de mast gehesen waarna we vervolgens naar huis gingen. De tank wilden we eerst meenemen om deze morgen via de milieustraat van de gemeente af te voeren. De havenmeester gaf echter aan dat ze ook een oud ijzerbak hadden en dat de tank daar wel in mocht. Opgeruimd is netjes dus met een lege koffiekan en onder de Owatrol, roest en ander spul naar huis gereden.

Al met al een heel voldaan en tevreden gevoel. We hebben dit toch maar weer met z'n tweetjes gefixt en het weer was zo zalig dat het klussen gewoon weer genieten was!

Beetje stil op de blog....

Het is een beetje stil op de blog maar dat betekent niet dat we niet met onze Jomanique bezig zijn.
We gaan bijna elke week wel even kijken hoe ze erbij ligt.
 (En naar de viskar want er is weer tongkuit!)
Tot nu toe hebben we geen klagen. Ze blijft prima liggen nadat we een lijntje wat losser hebben neergelegd en heeft nu alle ruimte in haar box ongeacht van welke kant de wind komt en hoe hoog het water staat. Het water staat inmiddels goed hoog en dat voor winterpeil...

We hebben een plastic dieseltank gekocht en deze ligt klaar om ingebouwd te worden.
Dit omdat de filters zo smerig waren en wij het niet voor elkaar gaan krijgen om de ingebouwde tank grondig schoon te krijgen.
En natuurlijk de mast is aan de beurt om weer flink in de lak gezet te gaan worden.
Een voorjaarsklus... nog even geduld hebben.

We zijn nu druk met werken en de voorbereiding van onze laatste motorbeurs als vrijwilligers voor de motorclub en aansluitend een paar dagen uitwaaien op Texel.
Onze kinderen vinden het niet erg dat we weer een paar dagen opgehoepeld zijn... maar dezelfde kinderen worden groot. Twee van de drie zijn zich druk aan het oriënteren op een huis... en de jongste die gaat de grote vaart op..en heeft een halve wereldreis voor de boeg.