Even weg in eigen haven....

Woensdag opgestaan en spullen gepakt. Weer veel spullen want de helft lag nog niet in de boot.
Het plan: richting Hoorn of Scharwoude vluchthaven.
Windkracht zou max 3 zijn en N cq NO.
Eenmaal op de Gouwzee bleek de wind iets krachtiger dan voorspeld en onder Volendam behoorlijk krachtiger. Schuimkopje en en golven vol op de kop dus toch zeker 4 met af en toe een 5.
En dan vindt Petra het niet zo heel leuk meer. Om nu met kracht 4 met de uitschieters naar Hoorn te gaan. Plan bijgesteld en 180 graden gedraaid. Terug naar de eigen haven om daar te overnachten.
Als een jekko met de wind op de kont naar Monnickendam maar om niet te snel terug te zijn besloten we toch nog even voor anker te gaan want ondertussen was de wind iets gaan liggen.

Als je voor anker ligt dan zie je wel veel meer... de marine heli vloog over en aalscholvers waren er ook genoeg. Nadat we krap twee uur in onze boeken hadden gelezen en het turen zat waren werd toch nog het zeil gehesen om nog wat slagen te gaan maken en rond etenstijd lagen we in onze box.

Het eten bestond uit simpel campingvoer. Magnetronrijst blijkt heel creatief klaargemaakt te kunnen worden in een pannetje. Heel kort de kook erover met een klein beetje water en het is al klaar. Vervolgens kiepten we er nog twee blikken ragout bij en ons maaltje was maagvullend.
(de tweede dag waren de knakworstjes met brood aan de beurt)
En bij de borrel toast met leverpastei.
Simpel zodat we geen koelbox nodig hadden.


Om het avondmaal te laten zakken zijn we nog een rondje op het natuurgebied naast de haven gaan lopen nadat we eerst een overheerlijke cappuccino hadden gehaald bij het restaurantje aan het strandje.
Petra was er nog nooit wezen wandelen en kent het alleen vanaf de kaart. Gewapend met haar fototoestel werd er niet doorgelopen maar moest er regelmatig gestopt worden om te klikken tot grote wanhoop van Luc want we zouden tenslotte een stukje wandelen...
Evengoed een lekker stukje de benen kunnen strekken.



Eenmaal terug op de boot werd de botterbitter tevoorschijn gehaald. We hoefden niet meer weg en hoopten hierop goed te kunnen slapen want het is en blijft aan de krappe kant en ongezellig alleen liggen. (Luc dwars in de voorpiek en Petra op de stuurboordbank).
De borrel smaakte prima maar was helaas te snel op en gelukkig met een goed boek genoten we van de rust en stilte.
Ondertussen zat Petra (weer eens) niet stil. Ze bleef klikken met haar camera bijna tot vervelens toe maar met weer mooi resultaat. Avondzon geeft warmte aan foto's en het blakke water geeft mooie spiegeleffecten.

Bekijk de foto's goed en zie wat bedoeld wordt met de effecten van het spiegelen in het water en wat bewerking (in dit geval alleen maar omdraaien) van foto's kan doen.

Het slapen ging redelijk en we waren zowaar pas rond 7 uur wakker om te zien dat het prachtig weer was en nog steeds windstil.
Eerst koffie gezet om goed wakker te worden.
Overheerlijke instantkoffie en daarna de thermoskan met heet water gevuld voor onderweg.
Plan voor deze nieuwe dag was om misschien even over te steken naar Lelystad maar aan de andere kant wisten we dat we geen risico moesten nemen. We moesten uiterlijk donderdagavond weer thuis zijn. Bovendien gaf het uurweerbericht op VHF 1 weerwaarschuwingen van windhozen en onweer. Achteraf (gelukkig voor ons) was dat op de Waddenzee en op het IJsselmeer dus niet bij ons.






De haven uitvaren was al een feest. Als eerste rond 9 uur het water op. De gehele Gouwzee was blak water. Zo adembenemend mooi. De spiegeling van de wolken. De geluiden van de vogels die ver dragen over het water. Ons motortje dat een mooi pruttelgeluidje maakt. Maar al snel moet van Luc het pruttelgeluidje uit. Gewoon niks horen, alleen maar de stilte... zeilen gehesen alleen geen wind alhoewel er een klein beetje was want we liepen wel vooruit. Maakte ons niet uit en anderen hebben ons misschien wel voor gek versleten. Gewoon het zeil gehesen en gewacht op de wind, hoe weinig ook.

een mooie stille ochtend op de Gouwzee klik en speelt vanzelf

Natuurlijk waren we al vrij snel niet meer alleen op het water. We werden achterna gezeten door enkele botters en een klipper. Blijft mooi als ze vol zeil varen.
Al koetelend halverwege trok de wind iets aan en we voeren mooi het Markermeer op.
De weerberichten waren zodanig dat we niet echt konden voorspellen wat het weer nog zou gaan doen. Donkere luchten zagen we hier en daar en voor Friesland en het IJsselmeer werden windhozen voorspeld. De wind was variabel en dat hebben we gemerkt.

Voor Edam gingen we terug. Maar de Gouwzee kwamen we slecht op..de wind was vervelend en inderdaad heel variabel en onze Jomanique snapte er ook niets meer van. Verleieren deden we wel dus moesten de motor kort bijzetten om niet op de dijk Volendam en in een stel visnetten terecht te komen. Kort daarna draaide de wind 180 graden dus gingen we helemaal voor de wind terug. Het leek bijna vliegen.

Ondertussen net de vaargeul overgestoken te hebben kwam de Marken Express weer langs en toen voeren wij mooi met grootzeil aan bakboord en fok op stuurboord. Snel nog even ons oerhollandse gordijntje opgehangen zodat we geheel in stijl ergens in de wereld in een fotoboek geplakt kunnen worden.

Bijtijds terug in de haven alwaar buurman Kees ook aanwezig was. Hij hielp met lijntje aanpakken en hebben nog even gedrie thee gedronken met een koekje van buur Kees.
Daarna is Luc bezig gegaan met vaste lijntjes achter die Petra gesplitst heeft en ook nog even het zonnedoek opgehangen want we zijn inmiddels bruin genoeg en wat nog spierwit is moeten we goed bedekken tegen de zon ;-) want het is zo verbrand. Het lijkt nl alsof we loopgips hebben, zo wit zijn de beentjes nog.
Na het uitgebreide avondeten, opruimen en afwassen weer huiswaarts gekeerd.

De komende dagen is de voorspellen niet optimaal dus we verwachten niet dat we nog weg kunnen maar plannen zijn er om aangepast te worden ....

Eindelijk onder zeil...

Vandaag was het eindelijk zover, we gingen varen. Eerst 's ochtends nog de laatste spullen bij elkaar gezocht en in de auto gelegd. Alles bij elkaar bleek het toch weer een hele bolderkar vol te zijn.

Bij de boot eerst het laatste houtwerk gemonteerd bij het roefdeurtje. Daarna de boot verder ingeruimd, de zeilen aangeslagen en de brandstof en motor nog maar een keer gecheckt. Tot slot heeft Petra onze boot een pre-doop gegeven door Gouwzeewater over de naamborden te gooien.
De doop wordt voltooid zodra Dominique, Petra's dochter en mede naamgever van de boot, haar definitieve doop geeft met bubbels.

Toen was eindelijk het grote moment daar. Motor gestart, lijntjes los en de box uit richting de Gouwzee. Het windje was NNO 3 dus op het gemakje en de motor de havengeul uit. Bij de scheidingston naar Marken de zeilen gehesen en de motor uit. Heerlijk, dat is weer eens genieten.

Filmpje (klikken en het opent vanzelf)


Het. nieuwe grootzeil doet het goed en "staat" mooi. De fok is nog even de oude, de nieuwe ligt nog bij de zeilmaker. Heerlijk onder zeil naar het einde van de Bukdijk Marken. Daar overstag gegaan, gekeerd en weer terug richting de thuishaven want vanuit Hoorn werd de lucht aardig donker. Dat was ook wel voorspeld maar alle wind- en weerappjes zeiden dat we zeker tot 16:00 uur geen problemen zouden krijgen. Halverwege werden we toch ingehaald door de realiteit en begon het grote druppels te regenen. Gelukkig valt het meeste er naast en gingen we ook lekker voor de wind.


Even later hield het alweer op maar begon het wel wat harder te waaien. Ons bootje liep echter heerlijk en we moesten helaas eerder de zeilen weer strijken dan we wilden omdat de havenmond alweer in zicht was.

Snel de motor gestart, kop in de wind, de zeilen gestreken en deze even snel opgebonden. Daarna koers gezet naar de box. Voorzichtig de boot weer tussen de palen gestuurd, vastgemaakt om daarna de zeilen netjes op te doeken. Vervolgens de boot opgeruimd, alle lijntjes opgeschoten, de huik bevestigd en toen besloten we om maar weer op huis aan te gaan.

Morgen weer...

Het kluseind in zicht

Zo langzamerhand is het kluseinde in zicht. Van wat laatste kleine klusjes die gewoon gedaan moeten worden van schoonmaken tot opnieuw inruimen en de victualien aan boord brengen om klaar te zijn voor vertrek. Ook de waterzak leegpompen om het water met schoonmaakmiddel te lozen en de tank opnieuw afvullen met schoon water om deze ook weer door te pompen.

Verder nog wat houtwerk netjes maken; wat stripjes aanbrengen om e.e.a af te werken. Verder gewoon even lekker in de kuip zitten, genieten en kijken naar onze boot. Bakkie koffie met een broodje er bij, helemaal goed.

Helaas wel wat regenbuitjes gehad dus op enig moment vonden we het genoeg. We zijn toen even over de haven gaan wandelen en zagen onze achterbuurman aan de tuigsteiger liggen. Even een praatje gemaakt over onze schepen en zijn boot uitgebreid bewonderd. Deze is aangemeld bij historische stamboekvaartuigen. Deze vereniging heeft dit weekend een gezellig samenzijn in onze jachthaven. Daarna nog even wat steigers afgelopen, gewoon om naar andere boten te kijken totdat we onze "buurman" tegen kwamen die naast ons stond tijdens de werfbeurt. Ook hij lag weer te water en was druk bezig zijn boot weer vaarklaar te krijgen. Na ook hier een praatje te hebben gemaakt, zijn we huiswaarts gegaan. Eerst nog een stapel boodschappen gedaan omdat alle kinderen dit weekend thuis zijn en we bezoek krijgen van mijn broer met zijn vrouw en dochtertje. Uiteraard gaan we onze trots we even laten zien aan hen.

Nog meer klusjes

Vanmorgen eerst rustig aan gedaan. Het weer was grauw, bewolkt en het miezerde. Petra had het inventaris eerst even schoongemaakt in de vaatwasser, ingepakt en klaar gezet om mee genomen te worden naar de boot. Ook de kussenhoezen en wat andere spullen wat we thuis hadden opgeborgen.

Eerst zijn we naar Volendam gereden om onze fok naar de zeilmakerij te brengen. Deze moest nog aangepast worden omdat die te groot was voor onze boot. Tegelijkertijd konden we daar de oude fok laten repareren zodat we die tijdelijk kunnen gebruiken. In de tijd dat we e.e.a hadden doorgesproken was de oude fok al klaar en konden we die meenemen. Ik had bij het lokale nieuws gelezen dat er vandaag ook een kantelproef van een nieuwe KNRM-boot zou plaatsvinden in de haven van de Marina Volendam dus daar naar toe gegaan. Helaas waren we net te laat want de boot lag alweer rechtop met de kantelzak opgeblazen. Nog even staan praten met een bekende maar toen door naar de haven.

Daar aangekomen hebben we het voorschip open gelegd en ons bezig gehouden met de drinkwaterzak en -leidingen. De zak (100ltr) zag er nagenoeg nieuw uit. De slangen naar de voetpomp en de kraan echter zagen er uit alsof ze bij de bouw in 1972 waren gemonteerd dus die waren hard toe aan vervanging. Eerst de boel gedemonteerd en daarna weer naar de watersportwinkel om slangen te kopen. Ook wilden we eigenlijk een nieuwe kraan maar die hadden ze niet. Daarom maar naar de caravanhandel en tot onze verbazing hadden ze alleen kranen die geschikt waren voor elektronische inbouw. Daarom maar besloten om de oude kraan schoon te maken en deze te hergebruiken. Wel nog even via de visboer terug gegaan. Petra grapte dat de vis wel uitverkocht zou zijn en de kar er niet meer zou staan en wat denk je... geen viskar meer; niet grappig. Dan maar naar de viswinkel en daar een portie kibbeling gehaald. Ook erg lekker.

Met nieuwe waterslangen zijn we weer terug gegaan naar de boot om daar alles weer in elkaar te zetten. De miezerregen was inmiddels over gegaan in serieuze regen, echt klusweer om binnen te rommelen. Aan boord alles weer in elkaar gezet en getest om daarna de waterzak gedeeltelijk te vullen samen met een schoonmaakmiddel voor drinkwatertanks. Dit moet 24 uur inwerken om daarna weer uitgepompt te worden. Morgen dus een leuk klusje omdat onze watervoorraad met een voetpompje de kraan uit gepompt moet worden. Leuk, als je bedenkt dat er ook nog 2x nagespoeld moet worden. Ik heb nu al lamme voeten ;-)

Petra heeft vervolgens de hoezen weer om de bootkussens gedaan en verder opgeruimd. De boot begint weer aardig bewoonbaar te lijken. Nog even en we kunnen weg. Nu alleen het weer laat ons in de steek.... staan we te klussen is het bloedverziekend heet en als we vrij hebben blijft de wind NW en buien... ;-(

Klusmoe?

Vanmorgen rustig aan gedaan en de blog van gisteren gemaakt.
Daarna met een thermoskan koffie naar de haven via de watersportwinkel want er moest nog 1 stagspanner worden gehaald. Eenmaal bij de boot aangekomen dat als eerste gedaan.
Er viel wat regen derhalve begonnen met het anker en daarna de nieuwe tweedehands fok gepast... waar we al bang voor waren...ook hier moet een klein stukje vanaf gehaald worden want deze is net iets te lang. Morgen maar weer even langs Schokker want we hadden vandaag de oude in de verkeerde auto liggen en geen zin om heen en weer te rijden.


Toen we dit hadden gedaan, kijkend naar de wind, besloten we eerst naar onze eigen box te varen want dat is tenslotte onze plek. Halverwege besloten om de jachthaven uit te varen, gewoon omdat het kon ;-)

Niet te ver want we hadden nog helemaal niets aan boord en dan wil je niet aan de goden overgeleverd zijn als je een probleem oploopt.
Na dit korte tochtje voeren we keurig de box in.
Toen was het grootzeil aan de beurt. Ook nieuw tweedehands en laten vermaken dus het moest passen maar waar was het lijntje voor de gaffel? Ja thuis natuurlijk....maar creatief met kurk een reservelijn gepakt en het grootzeil aan de gaffel geregen. (gaatjes tellen blijkt toch wel moeilijk na al dat harde werken van de afgelopen weken... gewoon een gat missen en dan kan je weer opnieuw beginnen grrrr)

Omdat de wind weer aan begon te trekken en wij de wind van achteren hadden was het niet handig om het grootzeil keurig omhoog te halen dus simpel vastgemaakt en onze nieuwe tweedehands huik eroverheen gespannen. Deze past mooi bij de rode bies en onze Jomanique is nu wel echt een plaatje om te zien.

Luc baalde ondertussen van de voetstappen op het creme dek en de rode verf op de punt is ook nog niet helemaal uitgehard dus nog een paar putsen water geschept en eroverheen gegooid.

Bekaf maar nog steeds apetrots zijn we naar huis gegaan. Als onze inventaris al in de boot had gestaan dan hadden we daar even een tukkie gedaan. We merken dat we gewoon moe zijn en dat onze 'puf' er een beetje uit is. Kennelijk zijn we 'klusmoe'.


In de file naar huis want iedereen wil vroeg thuis zijn voor het WK voetbal van vanavond.
Thuisgekomen nog wel even de verf- en klustroep opgeruimd (kliko of zolder) en alvast nadenken om de inventaris weer overal vandaan te halen om deze mee te nemen om de binnenkant weer in te richten.

Klusdag 21 Weer in het water

Het was een lange en spannende dag vandaag.

Vanmorgen rond 10.00 uur al op de haven.
Toen we aan kwamen rijden zagen we dat onze buren al aan de trekker stonden en naar de kraan werden gereden. Zij waren er al klaar voor en de haven medewerkers ook dus waarom wachten.
Wij hebben onze Jomanique nog even gepoetst, voorzien van DEEN vlaggetjes (welke eigenlijk voor het WK voetbal bestemd waren maar zo lekker hollands gekleurd zijn) en daarna was ze eigenlijk ook klaar om te water te gaan. Rond 11.30 uur werden wij aangepikt voor dit avontuurlijke feestje.


De tewaterlating deel 1 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

De tewaterlating deel 2 filmpje (klikken en hij speelt automatisch)

Omdat wij gestraald waren was het verstandig om nog even in de hijsbanden te blijven liggen omdat het ooit is voorgekomen dat het stralen schade aan de lasnaden had gemaakt waardoor water naar binnen kon komen. (Gelukkig was ons dit niet eerder verteld want dan hadden we zeker een slapeloze nacht gehad ;-)
Zo geschiedde en terwijl het havenpersoneel aan de middagpauze begon hebben wij de luiken open gelegd en het motorruim.
In de roef was het even een kleine schrik maar het bleek een plasje nog niet gedroogde owatrol te zijn. Verder is het daar droog gebleven.
Onder onze motor bleek wel wat vocht te liggen.
Ik, Petra, op mijn buik in de roef en Luc in de kuip om te kijken waar het dan vandaan kwam. We waren er wel al snel achter dat het niet van buitenaf kwam. Het vocht was iets vettig.
We hebben nieuwe bilgedoeken neergelegd en zien morgen wel weer. Mogelijk dat er een pakking lekt of dat er op het blok zelf wat vocht heeft gelegen. Een onderzoekspuntje voor morgen maar vooralsnog niet zorgelijk.

Na de etenspauze van het personeel mochten we weg en zijn we achteruit gevaren en daarna gelijk aan de tuigsteiger gaan liggen omdat we de vleugel op de mast wilden bevestigen, toplicht bekijken en daarna de mast op wilden zetten, zwaarden bevestigen en het grootzeil en fok willen aanslaan. We liggen daar gewoon aan een steiger zodat we makkelijk in en uit kunnen stappen.
Waar we wel van baalden was onze eerste lakschade. De steiger was anders gebouwd dan de onze en daardoor misten we een hoekijzer van de steigerpaal en hebben daar niet op tijd een stootwil tussen gehangen. Dat werken we wel weer bij.

De vleugel van 1 meter paste niet helemaal aan het vleugelhout maar dat hebben we provisorisch opgelost met dank aan Ineke voor het nylon draad. Elke draad apart goed vastgezet zodat dit wel een windkrachtje kan hebben.
Gelukkig kwam buurman Kees kijken (U weet wel, die van de gevleugelde uitspraak:  'zonder drank geen klank' .)
Wetende dat buurman Kees kleine elektrische storingen kan oplossen de vraag gesteld over het toplicht. Hij bood gelijk zijn hulp aan door de spanningszoeker te halen en lampje en zekeringen.
Na een speurtocht bleek dat de stekker door het dak naast de mast spanning heeft, nadat de zekering was vervangen, en dat daarna een probleem zit. Ten eerste aan de voet van de mast en mogelijk ook in de top. Omdat de mast voor dit seizoen niet van de boot afgehaald gaat worden zien we verder af van het maken van het toplicht. Mochten we voor anker gaan in het donker dan hijsen we aan de vlaggenlijn wel een witte rondschijnende lamp op batterijen....

Hierna kon de mast omhoog. Dit is niet eenvoudig. Eerst alle lijnen goed gelegd zodat deze niet verstrengeld zouden raken. Tevens ervoor gezorgd dat geen van de lijnen door de wind weg konden waaien of bovenin de mast uit de blokken konden raken.
Ook hierbij was buurman Kees weer een helpende hand. Achteraf heel prettig want anders had het wel wat langer geduurd.
Toen eenmaal de mast stond hebben we gelijk maar de vlaggenlijnen gevuld met onze favoriete vlaggen. KNRM 2014 aan stuurboord en aan bakboord de havenvlag en verzekeringsvlag.
Vrolijk wapperend samen met de vleugel is het een genot om naar te kijken.
 
Omdat er 1 verstagingslijn was vernieuwd en wij deze nieuwe hadden vastgezet met een D-sluiting bleek deze iets te ruim. Achteraf klopte dit ook want de D-sluiting zat er niet aan toen wij de oude verwijderden. Nu de D-sluiting weggehaald en aan de rand bevestigd. Bakboord mooi strak in de verstaging. Stuurboord wel een probleem want daar was een stagspanner die we niet aan konden draaien. WD40 en gereedschap hielpen niet. Kees had een oplossing. Verwarmen zodat het weer los zou komen. Dit lukte hem maar hij zag een kleine haarscheurtjes en door het verwarmen werd dat iets groter. Aan 1 zijde was zelfs een deel van het schroefdraad verdwenen. De spanner heeft dus behoorlijke krachten gehad. Dat betekent een nieuwe spanner wat wel een beetje jammer is want de oude spanners waren van koper en de nieuwe zijn RVS. Mogelijk later in het jaar maar tijdens de vele botterdagen speuren naar nostalgische spanners.

Rond 16.30 uur even naar huis. Eten gemaakt, bakkie gedronken en daarna de zwaarden ingeladen.
We wilden ze eraan hebben...gewoon omdat ze zo mooi zijn en bij onze boot horen.
Rond 18.30 uur weer vertrokken en onderweg Kees nog even gebeld om te vragen of we de spanner op konden halen. Hij vertelde wat hierboven staat. We zouden de spanner wel weer zien als hij in de buurt was maar ons was duidelijk dat we daar een vervangende voor moeten halen.


Op de haven de zwaarden uitgeladen en zien we Kees aankomen.
Hij wilde de spanner laten zien en er uitleg bij geven. Tevens had hij het voorgevoel dat wij wel weer een 'derde handje' konden gebruiken.
Dat was weer heel fijn want die loodzware (letterlijk met lood verzwaard) zwaarden monteren is gewoon zwaar. (Achteraf had het ook op de bok gekund hoorden we vanmiddag van de havenmedewerkers)
Met Kees erbij was het bakboord zo gepiept en het omhalen van de boot en daarna de stuurboordzijde voorzien van zwaard ook.

Inmiddels was het tegen 21.00 uur en tijd om naar huis te gaan met het end in de bek.
Aan de andere kant raakten we niet uitgekeken.... en zijn we apetrots op het resultaat.
Voor een stelletje amateurs hebben we niet ondergedaan voor profs.................

We hebben nog klusjes genoeg maar deze GROTE KLUS IS GEKLAARD!

Klusdag 20

De 20e klusdag alweer. Een mooie dag om het roer weer aan te hangen. Eerst het zware geval in de auto tillen, alle andere benodigdheden er bij en dan op weg naar de haven. We konden niet wachten om het roer weer aan de boot te zien hangen.


Eerst maar de auto uitgepakt want het roer lag onderop. Toen eindelijk was daar het grote moment. Het roer zat weer op z'n plaats. Geweldig om te zien. Daarna de helmstok bevestigen. Om de borgpin weer door het gaatje te krijgen had wat voeten in de aarde. Het leek wel of het nu niet paste. De metalen plaatjes waar de pin op moest rusten waren net even te dik leek wel. Na wat hannessen voorzichtig de pin er door geslagen om daarna de plaatjes er onder te tikken. Schroefjes vast en klaar! Even de tijd genomen om ons werk te bewonderen. Dat is genieten.


Daarna alle lijnen weer door de blokken gevoerd. Bij het verwijderen in het najaar hadden we elke lijn een kleurencode gegeven en deze opgeschreven in ons boordboekje. Zodoende was het eenvoudig om de juiste lijn door het juiste blok te halen. Het begon allemaal weer op een zeilboot te lijken. Daarna de verstaging weer vast gezet. Of dat handig was... niet helemaal want om de in de kuip te klimmen moesten we steeds diep bukken om onder de verstaging te klimmen. Nou ja, dat mocht de pret niet drukken.

Nadat alles weer op z'n plek zat was het tijd voor koffie. Na de koffie wilde Petra het vlak in de roef met owatrol insmeren maar waar was het potje???? Alle verfkratten 3x nagezocht, in de bakskisten gekeken, nog een keer in de verfkratten, de boot, de auto.... geen potje owatrol en dit moest er toch echt zijn en vandaag in het vlak gesmeerd worden. Uiteindelijk ben ik maar in de auto gestapt om thuis te gaan zoeken. In eerste instantie daar ook niet totdat ik nog even in een verfkrat keek die al boven stond. Ja hoor, daar stond het verdwenen potje. Gauw weer in de auto en terug naar de haven waar Petra in de tussentijd in de kuip had gelakt en de watergoot had voorzien van zwarte verf.

Daarna kon Peet aan de slag in de roef. Ik heb toen een hogere keukentrap geleend en ben toen eerst de licht beschadigde plekjes op het roer weer gaan lakken en daarna de trommelstok en het vleugelhoutje een nieuw zwart verfje gaan geven. Daarna de stalen banden een likje witte verf en daarna klaar. Peet was ondertussen ook klaar met de owatrol. Precies genoeg want het potje was schoon op en het hele vlak gedaan. Vloerdelen weer terug geplaatst want het droogt ook wel met de vloer er overheen en het loopt wat makkelijker in het roefje. Toen nog even met de stofzuiger de roef zorgvuldig gestofzuigd en zoveel mogelijk opgeruimd. Dat ziet er alweer heel anders uit.

Tot slot de schroefas voorzien van schroefasvet zodat we dat dinsdag niet meer hoeven te doen. Luiken dicht, troep opruimen en daarna weer lekker naar huis.