Het "derdehandje" is weer netjes geverfd. Na driftig schuren en ontvetten is deze nu netjes wit geworden en tevens beschermd tegen roest.
Vandaag hebben we ons bootje overgevaren van de "winterbox" naar haar eigen box. Goed voorbereid naar de haven gegaan door o.a. een accubooster mee te nemen voor als de motor niet zou willen starten vanwege een te lage accuspanning. Eerst even de motor gecheckt en de schroefas van nieuw vet voorzien. Meteen na 2x voorgloeien (= tip bij koude motor; deze start daarna een stuk makkelijker) startte de motor onmiddellijk. Niet verkeerd. Daarna eerst de motor laten warmdraaien om vervolgens los te gooien.
Maar wij hebben natuurlijk altijd wat dus zo ook nu. Er stond een behoorlijke wind die op het achterschip stond en daarbij lagen wij in de laatste box tegen de wal aan. Omdat de mast plat ligt en er een drenkelingen trapje en een reddingsboei-box op de wal stonden konden we eigenlijk de draai niet maken om vooruit weg te varen nadat we de box uit waren. Dus het hele stuk maar achteruit tot de hoofdvaart en daar kop voor nemen. Zonder zwaarden (en dus zonder "kiel") was het ietwat lastig ivm het flinke verlijeren maar uiteindelijk kwam het allemaal weer goed.
Vervolgens de eigen box weer ingevaren met enige moeite vanwege de wind. De kop draaide steeds weg maar uiteindelijk op een achtertouwtje de boot netjes in de box gekregen.
Daarna alles weer netjes opgeruimd, het dekzeil weer over de kuip gespannen en de lijntjes nog even nagelopen. Ons bootje ligt er weer netjes bij. Tot slot nog even op het havenkantoor gemeld dat we weer in onze eigen box liggen (dat moet nl voor 01 april) waarna we uiteindelijk tevreden naar huis zijn gereden.
dinsdag 18 maart 2014
maandag 10 maart 2014
Derde handje
Het is alweer 10 maart en het is prachtig weer. Mooier dan mooi al een ruime week en temperatuur in de middag rond de 15 graden!
Regelmatig gaan we naar onze Jomanique en ze ligt er nog steeds prima bij.
De handen jeuken steeds meer, nog 2 maanden... morgen 8 weken en dan gaat het eindelijk gebeuren.
Eerst die tijd nog doorbijten op ons werk alwaar ons nog wat spannend werk te wachten staat.
De ontspanning daar kijken we nu al naar uit. Dat het ons spierpijnen, zere knieƫn, zere rug, kapotte nagels en allerlei andere lichamelijke ongemakken gaat opleveren dat weerhoud ons toch niet.
Omdat Petra vandaag een vrije dag had en graag buiten wilde zijn moest er natuurlijk wat gebeuren, ze gaat op 'zoek' naar werk en besloot, al kijkend in de schuur, dat het 'derde handje' wel geschuurd kon worden. (niet zo heel handig want ze had eerst de schuurdeur en achterdeur vroeg in de ochtend al geschilderd.......)
Na gebruik van 2 meter schuurpapier is het resultaat niet onaardig. Ze zijn aardig kaal maar het kan nog kaler dus de volgende keer nog iets beter schuren, goed vetvrij maken en in de hammerite zetten. We moeten nog even zien of we het gaan spuiten (wel zo makkelijk en snel) of gaan kwasten.
Regelmatig gaan we naar onze Jomanique en ze ligt er nog steeds prima bij.
De handen jeuken steeds meer, nog 2 maanden... morgen 8 weken en dan gaat het eindelijk gebeuren.
Eerst die tijd nog doorbijten op ons werk alwaar ons nog wat spannend werk te wachten staat.
De ontspanning daar kijken we nu al naar uit. Dat het ons spierpijnen, zere knieƫn, zere rug, kapotte nagels en allerlei andere lichamelijke ongemakken gaat opleveren dat weerhoud ons toch niet.
Omdat Petra vandaag een vrije dag had en graag buiten wilde zijn moest er natuurlijk wat gebeuren, ze gaat op 'zoek' naar werk en besloot, al kijkend in de schuur, dat het 'derde handje' wel geschuurd kon worden. (niet zo heel handig want ze had eerst de schuurdeur en achterdeur vroeg in de ochtend al geschilderd.......)
Na gebruik van 2 meter schuurpapier is het resultaat niet onaardig. Ze zijn aardig kaal maar het kan nog kaler dus de volgende keer nog iets beter schuren, goed vetvrij maken en in de hammerite zetten. We moeten nog even zien of we het gaan spuiten (wel zo makkelijk en snel) of gaan kwasten.
woensdag 25 december 2013
2013 bijna voorbij
Vandaag, 1e kerstdag, een vrije dag zonder kinderen thuis en gezien de 3e storm afgelopen maandag met een kracht 9 over de Gouwzee heeft geraasd toch maar even langs onze Jomanique.
Ze heeft het goed doorstaan en zelfs het afdekzeil lag nog prima.
Volgend jaar hebben we pas weer tijd om bij haar te kijken.
Middels de onderstaande kaart wensen we al onze volgers/lezers fijne feestdagen en tot volgend jaar!
Ze heeft het goed doorstaan en zelfs het afdekzeil lag nog prima.
Volgend jaar hebben we pas weer tijd om bij haar te kijken.
Middels de onderstaande kaart wensen we al onze volgers/lezers fijne feestdagen en tot volgend jaar!
vrijdag 15 november 2013
Mooi weer dus weer even kijken
Het was vandaag weer prachtig weer dus een ritje naar de boot is dan (bijna) vanzelfsprekend.
We wisten al dat we bilge moesten gaan pompen want het regenwater of condens sijpelt het motorruim in.
Met ons handpompje ging het redelijk alleen het is wel een kunst om de slang in het water te houden zodat er een vacuum ontstaat. Met zijn twee, de een de slang in het water en de pomp vasthouden en de ander pompen. Het is gelukt en een volle jerrycan van 10 liter eruit weten te halen. Het ruim is nu weer nagenoeg droog. (tot de volgende serie plensbuien....)
Omdat we het gedoe toch wel een beetje zat waren even langs de watersportwinkel in het dorp gereden.... en ja, daar hadden ze een 12volts pompje voor weinig. We hadden op de heenweg al een Jumpstarter gekocht bij de Gamma dus de volgende keer pompen wordt een makkie!
Kijkende naar ons roer... het gaat achteruit en de handen jeuken (nu het weer een dag onwijs mooi weer is).
Nadat we alle bladeren van het dek hebben geveegd en er flink wat water overheen hebben gegooid het dekzeil weer vakkundig over de kuip vastgemaakt. Het, nu oosten windje van vandaag, kan er lekker doorheen blazen. De Zuidwesten wind ook want dat is het meestal.
Terug naar de auto lopende onder en tussen de opgebokte schepen. Nog even en dan is het voorjaar en dan mogen wij...
We wisten al dat we bilge moesten gaan pompen want het regenwater of condens sijpelt het motorruim in.
Met ons handpompje ging het redelijk alleen het is wel een kunst om de slang in het water te houden zodat er een vacuum ontstaat. Met zijn twee, de een de slang in het water en de pomp vasthouden en de ander pompen. Het is gelukt en een volle jerrycan van 10 liter eruit weten te halen. Het ruim is nu weer nagenoeg droog. (tot de volgende serie plensbuien....)
Omdat we het gedoe toch wel een beetje zat waren even langs de watersportwinkel in het dorp gereden.... en ja, daar hadden ze een 12volts pompje voor weinig. We hadden op de heenweg al een Jumpstarter gekocht bij de Gamma dus de volgende keer pompen wordt een makkie!
Kijkende naar ons roer... het gaat achteruit en de handen jeuken (nu het weer een dag onwijs mooi weer is).
Nadat we alle bladeren van het dek hebben geveegd en er flink wat water overheen hebben gegooid het dekzeil weer vakkundig over de kuip vastgemaakt. Het, nu oosten windje van vandaag, kan er lekker doorheen blazen. De Zuidwesten wind ook want dat is het meestal.
Terug naar de auto lopende onder en tussen de opgebokte schepen. Nog even en dan is het voorjaar en dan mogen wij...
dinsdag 5 november 2013
Boot verhalen
Vanmorgen hebben we met de jachthaven gebeld of we onze boot gedurende de winter konden verhalen naar een lege box welke aan de kant ligt. Dat was mogelijk en dus hebben we vanmiddag onze boot verhaald.
De reden was omdat de steiger erg glad is bij regen en de boot wat verder van de steiger moet liggen ivm harde wind, storm en weglopend water. De stap wordt dan dermate groot dat de kans om uit te glijden en in het water te vallen erg groot is. Daarom een stukje zekerheid en veiligheid ingebouwd.
Eerst het dekzeil verwijderd en de motor gestart. Deze startte in 1x. Even laten warm draaien en in de tussentijd de grijplijnen tussen de palen en de steiger weggehaald. Toen de boot verhaald. Dat was een klein kunstje en even later gleden we de andere box in aan de andere kant van waar we eerst lagen.
Boot vastgemaakt, het dekzeil opnieuw er overheen gelegd en toen even gemeld bij het havenkantoor dat we verhaald zijn. Gelijktijdig maar aangegeven dat we graag op de voorkeurslijst willen voor een plekje aan een T-steiger of aan de walzijde.
Teruglopend naar onze auto weer vol verbazing gekeken naar de hoeveelheid droogstaande schepen. Alle drie de parkeerterreinen staan al nagenoeg vol en ze zijn nog steeds aan het ophellen. Leuk om te zien want het is tenslotte onze eerste winter op een grote jachthaven.
Daarna weer snel naar huis want tijdens het verhalen regende het constant dus thuis opdrogen met een lekker bakkie koffie er bij.
De reden was omdat de steiger erg glad is bij regen en de boot wat verder van de steiger moet liggen ivm harde wind, storm en weglopend water. De stap wordt dan dermate groot dat de kans om uit te glijden en in het water te vallen erg groot is. Daarom een stukje zekerheid en veiligheid ingebouwd.
Eerst het dekzeil verwijderd en de motor gestart. Deze startte in 1x. Even laten warm draaien en in de tussentijd de grijplijnen tussen de palen en de steiger weggehaald. Toen de boot verhaald. Dat was een klein kunstje en even later gleden we de andere box in aan de andere kant van waar we eerst lagen.
Boot vastgemaakt, het dekzeil opnieuw er overheen gelegd en toen even gemeld bij het havenkantoor dat we verhaald zijn. Gelijktijdig maar aangegeven dat we graag op de voorkeurslijst willen voor een plekje aan een T-steiger of aan de walzijde.
Teruglopend naar onze auto weer vol verbazing gekeken naar de hoeveelheid droogstaande schepen. Alle drie de parkeerterreinen staan al nagenoeg vol en ze zijn nog steeds aan het ophellen. Leuk om te zien want het is tenslotte onze eerste winter op een grote jachthaven.
Daarna weer snel naar huis want tijdens het verhalen regende het constant dus thuis opdrogen met een lekker bakkie koffie er bij.
dinsdag 29 oktober 2013
Na de storm...
Vandaag naar de boot om te kijken hoe ze er het van af heeft gebracht na de zuidwesterstorm.
Petra zat toch wel met wat buikpijn in de auto maar ik had zoiets van: als er iets gebeurt was zouden we wel gebeld zijn.
Op de haven zagen we al gauw dat ze er netjes bij lag. Het dekzeil was weliswaar niet meer helemaal over de boot maar zat nog netjes vast zonder scheuren of andere schade. Alleen, hoe kom ik nu aan boord? De boot lag wel erg ver weg van de steiger.
Met een grote stap toch aan boord weten te komen (een voordeel van het hebben van lange benen..). Vervolgens het dekzeil losmaken en naar de kuip gelopen. Hee, voetstappen op het achterdek die niet van mij zijn... Nou ja, dat verklaart waarschijnlijk waarom ze zover naar achteren ligt. Straks maar even vragen.
Lijntjes weer losgemaakt en verlegd zodat ook Petra aan boord kon stappen en toen gauw de roef gecontroleerd. Alles droog dus dat is al prima. Ook het motorluik even open gehad. Er lag wel iets meer water in de bilge maar niet verontrustend. Dat halen we later wel weg.
Alles weer op z'n plek gelegd, het dekzeil er weer over gespannen en toen nog even naar de botenkraan gelopen. Er werd net een groot zeiljacht op de kant gehesen dus even kijken hoe het gaat. Tenslotte moet de onze er volgend jaar ook uit. Binnen een mum van tijd stond het zeiljacht op de kant en op een bok. Dat zag er professioneel uit.
De havenmeester stond er ook bij en daar even een praatje mee gemaakt. Bleek dat door de wind al het water uit de haven was geblazen. Er was een niveauverschil van maar liefst 1,40 meter minder water waardoor vele boten en jachten op de grond kwamen te staan en/of met een mast of boeg op de steiger lag te kojangen. Ze hadden het erg druk gehad met lijntjes verleggen en zelfs hebben ze hier en daar lijntjes moeten kappen.
Na de havenmeester te hebben bedankt voor de goede zorgen zijn wij, gerustgesteld. weer naar huis gegaan maar niet voordat we weer even een lekkere portie kibbeling bij de visboer hadden gehaald.
Petra zat toch wel met wat buikpijn in de auto maar ik had zoiets van: als er iets gebeurt was zouden we wel gebeld zijn.
Op de haven zagen we al gauw dat ze er netjes bij lag. Het dekzeil was weliswaar niet meer helemaal over de boot maar zat nog netjes vast zonder scheuren of andere schade. Alleen, hoe kom ik nu aan boord? De boot lag wel erg ver weg van de steiger.Met een grote stap toch aan boord weten te komen (een voordeel van het hebben van lange benen..). Vervolgens het dekzeil losmaken en naar de kuip gelopen. Hee, voetstappen op het achterdek die niet van mij zijn... Nou ja, dat verklaart waarschijnlijk waarom ze zover naar achteren ligt. Straks maar even vragen.
Lijntjes weer losgemaakt en verlegd zodat ook Petra aan boord kon stappen en toen gauw de roef gecontroleerd. Alles droog dus dat is al prima. Ook het motorluik even open gehad. Er lag wel iets meer water in de bilge maar niet verontrustend. Dat halen we later wel weg.
Alles weer op z'n plek gelegd, het dekzeil er weer over gespannen en toen nog even naar de botenkraan gelopen. Er werd net een groot zeiljacht op de kant gehesen dus even kijken hoe het gaat. Tenslotte moet de onze er volgend jaar ook uit. Binnen een mum van tijd stond het zeiljacht op de kant en op een bok. Dat zag er professioneel uit.
De havenmeester stond er ook bij en daar even een praatje mee gemaakt. Bleek dat door de wind al het water uit de haven was geblazen. Er was een niveauverschil van maar liefst 1,40 meter minder water waardoor vele boten en jachten op de grond kwamen te staan en/of met een mast of boeg op de steiger lag te kojangen. Ze hadden het erg druk gehad met lijntjes verleggen en zelfs hebben ze hier en daar lijntjes moeten kappen.
Na de havenmeester te hebben bedankt voor de goede zorgen zijn wij, gerustgesteld. weer naar huis gegaan maar niet voordat we weer even een lekkere portie kibbeling bij de visboer hadden gehaald.
zaterdag 26 oktober 2013
Mast strijken
Omdat de weersvoorspellingen van een zuidwesterstorm spreken, hebben we vandaag de mast gestreken. Ook hebben we gelijk alle touwwerk uit de mast weggehaald zodat dit niet kan slijten of stukgaan tijdens de wintermaanden.Tussendoor nog even de motor en het motorruim nagekeken. Dit was allemaal in orde.
Elk touw is voorzien van een gekleurde tie rib zodat we volgend jaar weten welk touw door welk blok heen moet. Ook de vlaggenlijnen verwijderd en nog de laatste spulletjes uit de boot gehaald om dit thuis op te bergen. Het touwwerk hebben we in de roef opgeborgen.
De mast strijken is eigenlijk een fluitje van een cent. Eerst het "derdehandje" opgebouwd en bevestigd om daarna de borging te verwijderen. Daarna geleidelijk de mast laten zakken totdat deze op de schaar rust.
Daarna de verstaging rond de mast gewikkeld en deze vast gezet. Toen het "derdehandje" weer opgeruimd.
Uiteraard is de mast ook aan een inspectie onderworpen en deze zag er nog prima uit. Geen scheuren, nog goed in de lak dus deze komt de winter wel door.

Het dekzeil hebben we nog voorzien van extra gewichten om het beter op de plaats te houden. Nadat we alles klaar hadden en de boot hebben afgesloten, ging het dekzeil er weer op. Doordat de mast nu plat ligt kon het dekzeil iets beter bevestigd worden. Een ander voordeel is dat de boot ook minder wind vangt.
Na een kleine twee uurtjes waren we al klaar. Alsof we dit al jaren doen terwijl het onze eerste winter is met onze grundel. We zijn best trots op onszelf! En we kijken nog steeds heel erg uit naar het voorjaar om 'de banaan' Ocean Blue (international) te maken. Ze is dan echt 'eigen'.
Dinsdag, dan zijn we weer vrij en is de eerste herfststorm voorbij, gaan we weer even een inspectierondje maken.
De zwaarden zijn inmiddels aan beide kanten gelakt en liggen in de tuin onder een afdekzeil. Natuurlijk niet helemaal ingepakt zodat de wind er wel langs kan blazen. In het voorjaar doen we ze nog 1 keer schuren en een laag blanke lak eroverheen.
En nog iets kleins... hadden we al een nieuwe BLAUWEvleugel gekocht voor als ze straks in de lak zit maar wat blijkt... De blauwe hoort er niet op, deze is voor beroepsmatig varen van een platbodem... we moeten dus weer een rode hebben... jammer.. dan de blauwe maar op Marktplaats zetten en er een rode zien te scoren.
Ook is Petra aan het kijken naar gevlochten stootwillen. Het lijkt haar heel leuk om ze zelf te maken dus zo nu en dan ligt er touw op tafel en is ze bezig met scooby-doo rage van een paar jaar geleden.
Aldoende gaat het haar misschien lukken om een stootwil te knopen. Het zijn tot nu toe mini dingetjes van 5 cm... wordt vervolgd...
Elk touw is voorzien van een gekleurde tie rib zodat we volgend jaar weten welk touw door welk blok heen moet. Ook de vlaggenlijnen verwijderd en nog de laatste spulletjes uit de boot gehaald om dit thuis op te bergen. Het touwwerk hebben we in de roef opgeborgen.
De mast strijken is eigenlijk een fluitje van een cent. Eerst het "derdehandje" opgebouwd en bevestigd om daarna de borging te verwijderen. Daarna geleidelijk de mast laten zakken totdat deze op de schaar rust.
Daarna de verstaging rond de mast gewikkeld en deze vast gezet. Toen het "derdehandje" weer opgeruimd.Uiteraard is de mast ook aan een inspectie onderworpen en deze zag er nog prima uit. Geen scheuren, nog goed in de lak dus deze komt de winter wel door.

Het dekzeil hebben we nog voorzien van extra gewichten om het beter op de plaats te houden. Nadat we alles klaar hadden en de boot hebben afgesloten, ging het dekzeil er weer op. Doordat de mast nu plat ligt kon het dekzeil iets beter bevestigd worden. Een ander voordeel is dat de boot ook minder wind vangt.
Na een kleine twee uurtjes waren we al klaar. Alsof we dit al jaren doen terwijl het onze eerste winter is met onze grundel. We zijn best trots op onszelf! En we kijken nog steeds heel erg uit naar het voorjaar om 'de banaan' Ocean Blue (international) te maken. Ze is dan echt 'eigen'.
Dinsdag, dan zijn we weer vrij en is de eerste herfststorm voorbij, gaan we weer even een inspectierondje maken.
De zwaarden zijn inmiddels aan beide kanten gelakt en liggen in de tuin onder een afdekzeil. Natuurlijk niet helemaal ingepakt zodat de wind er wel langs kan blazen. In het voorjaar doen we ze nog 1 keer schuren en een laag blanke lak eroverheen.
En nog iets kleins... hadden we al een nieuwe BLAUWEvleugel gekocht voor als ze straks in de lak zit maar wat blijkt... De blauwe hoort er niet op, deze is voor beroepsmatig varen van een platbodem... we moeten dus weer een rode hebben... jammer.. dan de blauwe maar op Marktplaats zetten en er een rode zien te scoren.
Ook is Petra aan het kijken naar gevlochten stootwillen. Het lijkt haar heel leuk om ze zelf te maken dus zo nu en dan ligt er touw op tafel en is ze bezig met scooby-doo rage van een paar jaar geleden.
Aldoende gaat het haar misschien lukken om een stootwil te knopen. Het zijn tot nu toe mini dingetjes van 5 cm... wordt vervolgd...
Abonneren op:
Posts (Atom)









