2013 bijna voorbij

Vandaag, 1e kerstdag, een vrije dag zonder kinderen thuis en gezien de 3e storm afgelopen maandag met een kracht 9 over de Gouwzee heeft geraasd toch maar even langs onze Jomanique.
Ze heeft het goed doorstaan en zelfs het afdekzeil lag nog prima.
Volgend jaar hebben we pas weer tijd om bij haar te kijken.

Middels de onderstaande kaart wensen we al onze volgers/lezers fijne feestdagen en tot volgend jaar!

Mooi weer dus weer even kijken

Het was vandaag weer prachtig weer dus een ritje naar de boot is dan (bijna) vanzelfsprekend.
We wisten al dat we bilge moesten gaan pompen want het regenwater of condens sijpelt het motorruim in.
Met ons handpompje ging het redelijk alleen het is wel een kunst om de slang in het water te houden zodat er een vacuum ontstaat. Met zijn twee, de een de slang in het water en de pomp vasthouden en de ander pompen. Het is gelukt en een volle jerrycan van 10 liter eruit weten te halen. Het ruim is nu weer nagenoeg droog. (tot de volgende serie plensbuien....)
Omdat we het gedoe toch wel een beetje zat waren even langs de watersportwinkel in het dorp gereden.... en ja, daar hadden ze een 12volts pompje voor weinig. We hadden op de heenweg al een Jumpstarter gekocht bij de Gamma dus de volgende keer pompen wordt een makkie!

Kijkende naar ons roer... het gaat achteruit en de handen jeuken (nu het weer een dag onwijs mooi weer is).
Nadat we alle bladeren van het dek hebben geveegd en er flink wat water overheen hebben gegooid het dekzeil weer vakkundig over de kuip vastgemaakt. Het, nu oosten windje van vandaag, kan er lekker doorheen blazen. De Zuidwesten wind ook want dat is het meestal.

Terug naar de auto lopende onder en tussen de opgebokte schepen. Nog even en dan is het voorjaar en dan mogen wij...

Boot verhalen

Vanmorgen hebben we met de jachthaven gebeld of we onze boot gedurende de winter konden verhalen naar een lege box welke aan de kant ligt. Dat was mogelijk en dus hebben we vanmiddag onze boot verhaald.
De reden was omdat de steiger erg glad is bij regen en de boot wat verder van de steiger moet liggen ivm harde wind, storm en weglopend water. De stap wordt dan dermate groot dat de kans om uit te glijden en in het water te vallen erg groot is. Daarom een stukje zekerheid en veiligheid ingebouwd.
Eerst het dekzeil verwijderd en de motor gestart. Deze startte in 1x. Even laten warm draaien en in de tussentijd de grijplijnen tussen de palen en de steiger weggehaald. Toen de boot verhaald. Dat was een klein kunstje en even later gleden we de andere box in aan de andere kant van waar we eerst lagen.

Boot vastgemaakt, het dekzeil opnieuw er overheen gelegd en toen even gemeld bij het havenkantoor dat we verhaald zijn. Gelijktijdig maar aangegeven dat we graag op de voorkeurslijst willen voor een plekje aan een T-steiger of aan de walzijde.

Teruglopend naar onze auto weer vol verbazing gekeken naar de hoeveelheid droogstaande schepen. Alle drie de parkeerterreinen staan al nagenoeg vol en ze zijn nog steeds aan het ophellen.  Leuk om te zien want het is tenslotte onze eerste winter op een grote jachthaven.

Daarna weer snel naar huis want tijdens het verhalen regende het constant dus thuis opdrogen met een lekker bakkie koffie er bij.

Na de storm...

Vandaag naar de boot om te kijken hoe ze er het van af heeft gebracht na de zuidwesterstorm.
Petra zat toch wel met wat buikpijn in de auto maar ik had zoiets van: als er iets gebeurt was zouden we wel gebeld zijn.

Op de haven zagen we al gauw dat ze er netjes bij lag. Het dekzeil was weliswaar niet meer helemaal over de boot maar zat nog netjes vast zonder scheuren of andere schade. Alleen, hoe kom ik nu aan boord? De boot lag wel erg ver weg van de steiger.

Met een grote stap toch aan boord weten te komen (een voordeel van het hebben van lange benen..). Vervolgens het dekzeil losmaken en naar de kuip gelopen. Hee, voetstappen op het achterdek die niet van mij zijn... Nou ja, dat verklaart waarschijnlijk waarom ze zover naar achteren ligt. Straks maar even vragen.

Lijntjes weer losgemaakt en verlegd zodat ook Petra aan boord kon stappen en toen gauw de roef gecontroleerd. Alles droog dus dat is al prima. Ook het motorluik even open gehad. Er lag wel iets meer water in de bilge maar niet verontrustend. Dat halen we later wel weg.

Alles weer op z'n plek gelegd, het dekzeil er weer over gespannen en toen nog even naar de botenkraan gelopen. Er werd net een groot zeiljacht op de kant gehesen dus even kijken hoe het gaat. Tenslotte moet de onze er volgend jaar ook uit. Binnen een mum van tijd stond het zeiljacht op de kant en op een bok. Dat zag er professioneel uit.

De havenmeester stond er ook bij en daar even een praatje mee gemaakt. Bleek dat door de wind al het water uit de haven was geblazen. Er was een niveauverschil van maar liefst 1,40 meter minder water waardoor vele boten en jachten op de grond kwamen te staan en/of met een mast of boeg op de steiger lag te kojangen. Ze hadden het erg druk gehad met lijntjes verleggen en zelfs hebben ze hier en daar lijntjes moeten kappen.




Na de havenmeester te hebben bedankt voor de goede zorgen zijn wij, gerustgesteld. weer naar huis gegaan maar niet voordat we weer even een lekkere portie kibbeling bij de visboer hadden gehaald.

Mast strijken

Omdat de weersvoorspellingen van een zuidwesterstorm spreken, hebben we vandaag de mast gestreken. Ook hebben we gelijk alle touwwerk uit de mast weggehaald zodat dit niet kan slijten of stukgaan tijdens de wintermaanden.Tussendoor nog even de motor en het motorruim nagekeken. Dit was allemaal in orde.

Elk touw is voorzien van een gekleurde tie rib zodat we volgend jaar weten welk touw door welk blok heen moet. Ook de vlaggenlijnen verwijderd en nog de laatste spulletjes uit de boot gehaald om dit thuis op te bergen. Het touwwerk hebben we in de roef opgeborgen.



De mast strijken is eigenlijk een fluitje van een cent. Eerst het "derdehandje" opgebouwd en bevestigd om daarna de borging te verwijderen. Daarna geleidelijk de mast laten zakken totdat deze op de schaar rust.

Daarna de verstaging rond de mast gewikkeld en deze vast gezet. Toen het "derdehandje" weer opgeruimd.
Uiteraard is de mast ook aan een inspectie onderworpen en deze zag er nog prima uit. Geen scheuren, nog goed in de lak dus deze komt de winter wel door.

Het dekzeil hebben we nog voorzien van extra gewichten om het beter op de plaats te houden. Nadat we alles klaar hadden en de boot hebben afgesloten, ging het dekzeil er weer op. Doordat de mast nu plat ligt kon het dekzeil iets beter bevestigd worden. Een ander voordeel is dat de boot ook minder wind vangt.

Na een kleine twee uurtjes waren we al klaar. Alsof we dit al jaren doen terwijl het onze eerste winter is met onze grundel. We zijn best trots op onszelf! En we kijken nog steeds heel erg uit naar het voorjaar om 'de banaan'  Ocean Blue (international) te maken. Ze is dan echt 'eigen'.

Dinsdag, dan zijn we weer vrij en is de eerste herfststorm voorbij, gaan we weer even een inspectierondje maken.

De zwaarden zijn inmiddels aan beide kanten gelakt en liggen in de tuin onder een afdekzeil. Natuurlijk niet helemaal ingepakt zodat de wind er wel langs kan blazen. In het voorjaar doen we ze nog 1 keer schuren en een laag blanke lak eroverheen.

En nog iets kleins... hadden we al een nieuwe BLAUWEvleugel gekocht voor als ze straks in de lak zit maar wat blijkt... De blauwe hoort er niet op, deze is voor beroepsmatig varen van een platbodem... we moeten dus weer een rode hebben... jammer.. dan de blauwe maar op Marktplaats zetten en er een rode zien te scoren.
Ook is Petra aan het kijken naar gevlochten stootwillen. Het lijkt haar heel leuk om ze zelf te maken dus zo nu en dan ligt er touw op tafel en is ze bezig met scooby-doo rage van een paar jaar geleden.
Aldoende gaat het haar misschien lukken om een stootwil te knopen. Het zijn tot nu toe mini dingetjes van 5 cm...  wordt vervolgd...

Boot opruimen en zwaarden schuren en lakken

Vanmorgen al vroeg in de auto naar de jachthaven gegaan. Even met een omweg langs de winkel om toevoegingen voor de diesel te kopen die bacteriegroei tegengaan en de diesel goed houden in de winter.

Aangekomen op de haven zagen we dat het dekzeil goed heeft gehouden met de harde oostenwind. Alles zat nog keurig op z'n plaats. Nadat we het dekzeil hadden verwijderd zijn we begonnen met het verder leeghalen van de boot. Wat heeft een mens toch gauw alweer veel spullen verzameld. 3 grote boodschappentassen vol, wat touw om schoon te maken, een jerrycan met een restje diesel en nog wat andere dingetjes stonden al gauw in de auto.

De dieseltank was door ons al helemaal opgetopt en de inhoud voorzien van de gekochte additieven. Hier kan niets meer mee gebeuren. Ook is de grootschoot verwijderd want het is jammer als het touw door winterweer verweerd en/of stuk gaat. De portapotti leeggegooid en schoongemaakt, de gasfles losgekoppeld en meegenomen en de wintergordijntjes opgehangen.

Toen we eenmaal klaar waren hebben we het afdekzeil weer over de boot aangebracht. Inmiddels was het alweer 12:00 uur en de buikjes rammelden al. Terug naar huis even bij de viskar in Monnickendam gestopt voor een portie kibbeling. Deze onderweg naar huis opgegeten. Mmmmmmm, zo lekker....

Thuis eerst nog even een bakkie koffie en toen begonnen met schuren van de zwaarden. Eerst maar de gezichtszijde. Beide zwaarden uitgebreid geschuurd en ontvet. Daarna het schuurgereedschap opgeruimd en alles nog eens goed stof- en vetvrij gemaakt.

Toen was het tijd voor de eerste laklaag. We zagen het hout al snel opknappen en wat wordt het mooi. En dit is nog maar de eerste laag. De kopversiering voorzien van een mooie blauwe kleur. Deze kleur komt ook op de romp dus dat zal prachtig bij elkaar staan.

Nadat we klaar waren hebben we alles weer opgeruimd. De lak moet eerst goed drogen om daarna weer eerst even licht opgeschuurd te worden. De volgende laklaag zal daardoor beter houden. Petra zei elke keer dat ze zo'n zin heeft om met de boot te beginnen op te knappen waarop ik zei dat we daar inmiddels al aan waren begonnen ;-). Niet alles tegelijk willen doen. Alles komt op z'n eigen tijd. Maar dat we er zin in hebben is wel duidelijk!

Zwaarden opknappen

Vandaag maar eens begonnen met het opknappen van de zwaarden. Alle rotte hout hadden we er uit gebikt en laten drogen. Vandaag begonnen met epoxyhars. Aangezien we allebei voor het eerst hiermee werkten was het even uitproberen.

De 2 componenten gemengd en begonnen met het aansmeren van de scheurtjes en kieren van de zwaarden. Na een uur begon het nog niet uit te harden terwijl we hadden gelezen dat het na gemiddeld 10 tot 20 minuten zou gaan reageren. Een paar keer de zaak ingesmeerd maar het bleef zo vloeibaar als dunne honing.

Het opvullen lukte daarom al helemaal niet. Toen maar een bakkie koffie en wat te eten gemaakt. Tijdens het eten nog even buiten gekeken en de epoxy was nog steeds vloeibaar.

Na het eten nog maar een keer gekeken. Wel verd...... het was inmiddels uitgehard en niet meer te verwerken. De epoxy was bovendien loei heet. We waren nu gewoon 3 uur verder. We konden dus de hele kolerezooi weggooien. Dat was een duur leermomentje...

Volgende keer dan maar er bovenop blijven zitten....