Een dag niet gelakt... is een dag genieten

Gister een dag niet gelakt omdat we te verjaren moesten en daarna even door zijn gereden naar Friesland om nog even te kijken bij de nieuwe jachthaven.
De nieuwe jachthaven is een ruim uurtje rijden maar als je op de afsluitdijk de bruggen voor je neus dicht ziet gaan en net na Sneek de 3e brug hetzelfde ziet doen dan duurt de rit iets langer. Natuurlijk niet minder mooi want wij genieten ook als we er zelf niet doorheen varen.
Op de jachthaven aangekomen hebben we ons even gemeld maar dat hoefde niet. We werden herkend en de papierwinkel dat komt wel als we er liggen.
Vlak voor de kantine is een soort tuigsteiger en daar lag 'de groene', diezelfde als die van buurman Kees. Er bleek een dame aan boord te zijn die haar spullen aan het verplaatsen was en vermoedelijk, net als wij, het weer op dezelfde plek terug legt want er is en blijft een ruimtegebrek in een boot (of die nou groot of klein is dat maakt niet uit.
Haar over buurman Kees verteld en alvast, voorbarig, een emailadres gevraagd en deze via de mail naar Kees verstuurd. We weten zeker dat Kees haar heel veel wijzer kan maken omtrent de herkomst en het gebruik ervan.


Toen maar even kijken naar onze toekomstige plek. In een hoek.... eeehhh... palen?  Er stond een harde oosten wind dus dat wordt tegen de palen! Achteruit insteken werd de uiteindelijke beslissing van Schipper Luc. Je moet geen flater slaan als je aan komt varen en de haven druk is!
We leggen haar met de kop naar de vingersteiger (voor de volgers, zo heet deze echt!) en zo kunnen we dan, na de voorzijde te hebben afgeduwd, vooruit wegvaren.
Het zal gaan blijken of we deze theorie vast kunnen houden.



Nog even in de kantine een bak koffie gehaald met de Marrekrite vlag en een havenvlag en een boekje over Sneek.
We moeten wel weten wanneer er festiviteiten zijn die we willen bijwonen. Luc is namelijk gek op smartlappenfestivals (not). Hahahaha


Rond een uur of 4 weer vertrokken om in Stavoren wat te eten en via de IJsselmeerdijk weer terug naar de Afsluitdijk. Onderweg langs de dijk konden we het niet laten en is Luc Postbode Siemen na gaan doen. (Uit de serie Zaai), We hadden een mooi hek uitgezocht. Het weer was er ook prima voor, ruim 20 graden, harde wind en een strakblauwe lucht.




De volgende dag moest er door Luc weer gewerkt worden en Petra was vrij dus die is maar even heen en weer gegaan om de mast en giek te lakken.
Er stond een stevig briesje maar in de mastenloods waaide het weer heerlijk door. Jammer genoeg besloot een vlieg met behoorlijke vleugels uit te gaan rusten op de natte lak... en daar word je niet vrolijk van...! Morgen weer een dag aan de klus want vandaag in de zon is het te warm om iets te doen.

Mast er af

Vandaag was het een prachtige dag. Volgens het nieuws was het in Nederland zelfs warmer dan in Griekenland en Turkije. Dus wat ga je dan doen? Naar het strand? Naar het bos? Stukje fietsen? Van een koud biertje genieten in de tuin? Nee natuurlijk niet want wij gaan dan klussen.... Gek? Ja hartstikke gek want wie gaat er nu hard werken op zo'n mooie dag? Wij dus.....

's Ochtends broodjes gesmeerd, koffie in de thermoskan, zonnebrand P20, een paar sixpacks met frisdrank en alcoholvrij bier, koekjes, gereedschap, kwasten en lak mee en toen naar de jachthaven. Daar aangekomen bleek het al heel druk. Vele bootjesbezitters waren op hetzelfde idee gekomen, of zouden die allemaal lekker gaan varen? Tja, de ene na de andere boot verliet de haven en wij bleven achter met een doel die wij onszelf hadden gesteld: de mast moest er af, geschuurd en een eerste laag lak er op.

Vol goede moed begonnen met het doorspreken van de volgorde van klussen. Eerst maar alle lijnen uit de blokken gehaald nadat deze waren voorzien van een kleurencode zodat we straks weten welke lijn waar moet komen. Toen was het eerst tijd voor een bakkie koffie. Heerlijk op het bankje naast de boot zitten genieten van ons welverdiende bakkie troost. Daarna was het tijd om de giek te verwijderen. Dat was een makkelijk klusje want deze was er zo af.
Stap 2: de verstagingen voorzien van een kleurencode want deze moet er ook af. Uiteraard wel notities gemaakt welke kleur straks weer waar moet komen (ja we zijn wel gek maar niet dom....)
Vervolgens de mast gereed gemaakt om te strijken. Het derdehandje (=een takelset bestaande uit 2 wartelblokken en touw) aangebracht samen met de geleidingsstang (na druk zoeken naar de bout met moeren welke deze stang moet borgen, die lag niet daar waar het hoorde.....maar toch gevonden) en toen de voorstag los, bevestigd om de stang en de mast langzaam laten zakken.

Toen deze plat lag hebben we de hoofdmoer losgemaakt. Tja dat wilden we maar deze zat in eerste instantie muurvast. Nog maar een lading WD40 er overheen gespoten, even gewacht en toen opnieuw geprobeerd. Met z'n tweeën zitten scheuren aan de moer, even het idee om op te geven maar daarna met verkrachte eenden nog maar een keer kracht gezet en.....daar ging de moer langzaam los. Daarna de bout uit de mast getikt waarna we de mast naar voren hebben geschoven want dan konden we beter bij de top om daar nog de vlaggenlijnen uit de blokjes te halen en een paar harpsluitingen met blokken te verwijderen.

Om de mast van de boot te tillen bedachten we dat het zwaarste stuk, de voet van de mast, eerst op de steiger zouden leggen waarna we de top van de boot af zouden tillen. Dat ging gemakkelijker dan gedacht. De mast, 6 meter lang, viel wat betreft gewicht toch best wel mee. We hebben toen de mast naar de mastenloods getild en daar op een paar schragen gelegd. Ook de giek werd daar neergelegd. Heerlijk uit de zon en in de schaduw met een fris windjes die door de loods woei konden we gaan beginnen met het handmatig schuren. De een begon aan de onderzijde, de ander aan de bovenzijde en zo naar elkaar toegewerkt. Daarna het schuurstof verwijderd, de mast vetvrij gemaakt om daarna een eerste laklaag aan te brengen. Je zag de mast opknappen.

In de tussentijd kregen we nog even bezoek. Een collega en vriend van Luc was op de fiets "even" een stukje aan het toeren en kwam vanuit Loosdrecht naar Monnickendam om de boot te bewonderen. Gewoon om een doel te hebben en omdat het kan ;-) . Het werk moest toen maar even wachten en we hebben even gezellig zitten kletsen, genietend van het mooie weer en een lekker fris drankje. Na een tijdje was het weer tijd om terug te fietsen en konden wij verder met onze klus.


Toen we daarmee klaar waren, waren we er dan ook echt wel klaar mee. Spullen opgeruimd en met het end in de bek, bezweet, onder het schuurstof en Petra ook nog onder de lak (ja want als zij verft doet ze dat met het hele lichaam ook al probeert ze alleen de kwast te gebruiken) gingen we naar huis. Geen zin om te koken dus langs de chinees. Na het eten een verfrissende douche en een heerlijke kop koffie onder de ventilator binnen en het blogje tikkende merken we beide dat ons lijf alweer stram aanvoelt......en dat Petra (alweer) wat plekjes was vergeten in te smeren met zonnebrand......................Misschien toch een idee om de volgende keer te gaan verven met zonnebrand want dan slaat ze geen enkel plekje over ;-) ;-) ;-)

Jomanique eindelijk uit haar winterslaap gehaald

Vandaag kwam Petra uit haar nachtdiensten en Luc was vrij en knap weer. Wat ga je dan doen? Je boot uit haar winterslaap halen want ze was er wel aan toe en wij ook na het klussen in zoonlief zijn eerste eigen huis.

Gereedschap, volle accu, koffie, koek en goede moed ingepakt en naar Monnickendam gegaan. Eerst de jassen uit want de temperatuur was erg aangenaam. Toen begonnen met het verwijderen van de dekkleden. Daaronder kwam een vieze boot tevoorschijn, onder gescheten door eenden die een droog plekje hadden gezocht onder het dekkleed, blaadjes, groene aanslag en ander vuil.

Voordat we dat gingen schoonmaken hebben we eerst de roef en het motorruim geïnspecteerd. Alles was droog. Daarna de motor uitgebreid nagekeken, het brandstoffilter afgetapt (evt. water aftappen om te voorkomen dat de motor anders stilvalt), olie gepeild, V-snaar gecheckt, keerkoppeling, koelvloeistof, schroefassmering, brandstoftank, alles werd nagekeken. Vervolgens werd met het opvoerpompje verse brandstof opgepompt naar het filter. Daarna was het tijd om de accu weer aan te sluiten. Toen dat eenmaal allemaal was gedaan was het tijd voor het grote moment....zou de motor in een keer starten?

Voorgegloeid (2x want dan start de motor beter) en vervolgens de sleutel omgedraaid........zonder ook maar te hoeven choken sloeg de motor gelijk aan en snorde tevreden in de rondte. De motor een tijdje laten draaien om te voorkomen dat er misschien toch nog ergens een kinkje in de kabel zou komen maar ze bleef rustig rondsnorren. Na een tijdje gedraaid te hebben en een paar keer de motor in de gaten te hebben gehouden, de motor in het werk gezet, zowel vooruit als achteruit. De schroefas pakte alles weer netjes op en de boot trok aan haar touwtjes om weg te kunnen. Ook dat was dus geslaagd. Na nog even te hebben gedraaid hebben we de motor weer uitgezet en kon het motorruim weer dichtgelegd worden. Daarna nog even de brandstoftank voorzien van 10 liter verse diesel en het motorgedeelte is weer klaar voor gebruik.

Daarna hebben we de boot van het ergste vuil ontdaan. Lekker met de puts tekeer gegaan en met de schrobber het dek staan boenen. Je zag haar opknappen.
Tussendoor natuurlijk ook even de tijd genomen om een bakkie koffie te drinken en met buurmannen Kees en Cor te praten. Het was verder ook weer lekker druk op de jachthaven...ja mooi weer doet een hoop.

Uiteindelijk hadden we het wel weer even gezien en hebben we de boot weer afgesloten. Ook weer de zomerhoezen over de luiken bevestigd en de bouten en moeren met WD40 ingespoten voor als we de mast gaan verwijderen voor groot onderhoud.

Binnenkort maar even een reisje Friesland om daar de laatste zaken op orde te brengen en de nieuwe ligplaats officieel te verkrijgen maar dat komt wel weer in een volgende blog.

Alweer eind maart!

En zo is het alweer eind maart.
De temperatuur wordt weer wat aangenamer.
De Texel teleurstelling heeft ons meer geraakt dan we dachten maar we moeten verder en zijn inmiddels alweer 2 keer op het eiland geweest.
Gewoon omdat het kon, we ervan genieten, en het zo lekker dichtbij is.

Met regelmaat ook even op de haven geweest om te kijken hoe onze dame erbij ligt.
Twee weken terug zelfs op de fiets naar Monnickendam geweest.
Het was fraai weer en we waren samen vrij op een donderdag.
Donderdag staat de viskar er ook altijd en daarmee kon Petra  Luc overhalen tot dit sportieve avontuur.
Rond 14.00 uur eerst naar de kar maar aangekomen op de Bernhardlaan stond hij er niet.
Daar hadden we wel flink de pest over in... kibbeling en tongkuit had er wel ingegaan!
Teleurgesteld doorgefietst naar de haven om natuurlijk weer niets bijzonders te kunnen ontdekken want het zeil lang nog net zo als een week tevoren.
Wel de afspraak gemaakt om de boot weer droog te zetten.

Na een korte pauze via Overleek en Ilpendam teruggereden. Onderweg nog even een doosje verse eieren langs de weg meegenomen en lammetjes heerlijk zien springen in de wei.
Genietend fietsend bij Ilpendam ziet Petra dat haar batterij het niet gaat redden.... en ja hoor, op het Oudelandsdijkje tegen wind -plop uit-... En dan is de snelheid er ook gelijk uit.
Zware ^&*((^%$ fiets!
Maar natuurlijk de laatste 2 kilometers blijven fietsen en voldaan thuis gearriveerd.

Nog even... weer lekker met verf en lak aan de gang en onze Jomanique vaarklaar te maken voor de grote oversteek. We hebben er veel zin in. 

Onze droom binnen handbereik maar....

De spannende tijden zijn over.... een droom was zo dichtbij dat we alleen nog maar JA hoefden te zeggen maar....de realiteit deed ons inzien dat het niet haalbaar was.
Luc was aangenomen bij de TESO en ze wilden hem graag hebben maar daarvoor is wel de eis om op het eiland te wonen. De boot vertrekt vanaf het eiland en stopt daar ook weer.
Petra zou daarvoor haar baan op moeten geven maar dat had ze er graag voor over. Seizoenswerk is er altijd alleen een vaste baan daar is geen uitzicht op.
Woonruimte was ook een dingetje.. eigen huis verkopen en daar een huis kopen maar de prijzen zijn daar net zo hoog als in de randstad.
Realistisch rekenend, motor 1 auto en onze Jomanique weg,  gaan we het met 1 salaris niet redden dus moesten we met pijn in ons hart de beslissing nemen dat Luc zijn baan daar niet doorgaat.
We zijn nu best moe van de spanning die het heeft gegeven.
We wilden zo graag dat het zou gaan slagen. Het was onze droom om ons op het eiland te vestigen en daar de komende 20 jaar van ons werkzame leven door te brengen. Hij is uit elkaar gespat....

We gaan wel vol frisse moed het nieuwe jaar in. Er komen vast wel weer nieuwe kansen!

Onze Jomanique gaat dit jaar lekker naar Friesland en daar kijken we ook naar uit.  En voordat ze gaat mag ze ook nog even droog om hier en daar een likje verf te krijgen.



Voor alle volgers, een gelukkig nieuwjaar en een behouden en veilige vaart gewenst.

Fijne feestdagen

Voor ons een spannende tijd aangebroken met beslissingen die ons hele leven overhoop kunnen gaan gooien maar dat hangt af van een arbeidsvoorwaarden gesprek van aanstaande dinsdag. We houden jullie op de hoogte!

Voor nu, fijne feestdagen gewenst. 

Winterjas in een heerlijk zonnetje

Natuurlijk hebben we tussentijds ook even gekeken hoe ze erbij lag maar het was elke keer regenachtig en stormachtig als we er waren.

Op de haven aangekomen eerst een praatje gemaakt met de havenmeester en daarna kwam Chris ook nog even klussen aan een lantaarnpaal welke bij onze steiger staat dus ook daar nog even mee gesproken. Buurman Kees staat droog (eeeeehhh zijn zeilboot ;-) en zijn auto was nergens te zien dus die was kennelijk thuis.

Vandaag  (ja een 'verkeerde' dag want de visboer stond er niet) een heerlijk zonnetje bij een temperatuur van ruim 10 graden dus nu maar even de laatste dingen gedaan die we al een maand of 2 moesten doen.
Begonnen met bladvrij maken want de eikenblaadjes dwarrelen nog steeds van de bomen. 

De kastjes zijn nu leeg, alle proviand en waterflesjes eruit.
De accu losgekoppeld en de wintergordijnen opgehangen.
Nog even de waterzak leeggepompt, motorruim bekeken of er water in lag en een inspectie onder de vloerplaten maar geen water meer dus er kan niets bevriezen.

Daarna stormvast afgedekt en weer vol trots staan kijken naar onze fraaie grundel.
Wat zijn we blij met dit mooie scheepje en kunnen niet wachten tot ze droog gaat en we haar weer een paar likken lak kunnen geven om haar vervolgens over te varen naar Friesland.
(ondertussen zijn we nog wel ergens mee bezig waardoor we heel misschien, als het ons lukt, alle plannen moeten wijzigen en drastische beslissingen moeten nemen maar zover is het nog niet...) ........ wordt vervolgd.......