Even tussendoor naar huis

Vandaag zijn we voor een paar dagen weer even naar huis gegaan. Er moet gewassen worden, onze kat mist ons en wij hebben allebei rugpijn van het kleine maar oh zo knusse onderkomen. Bovendien zijn de weersvoorspellingen de komende dagen niet dusdanig dat wij nog lekker een paar Marrekrietjes willen pakken.

Gisteravond al diverse tassen ingepakt en alvast in de auto gezet. Zo staat dat niet meer in de weg. Vanmorgen werden we wakker met....jawel.... regen. Het regende gestaag redelijk hard door dus onze beslissing om even naar huis te gaan werd alleen maar versterkt. Al snel hadden we de laatste dingen bij elkaar gepakt en wilden we de auto instappen om, via Sneek, te vertrekken.





De ouders van de jachthaveneigenaren hebben een Luxe Motor (klein binnenvaartschip) naast de jachthaven liggen. Toen wij hierover in gesprek raakten bleek deze al 3 generaties in de familie te zijn. Wij werden uitgenodigd om het schip te komen bekijken en dat was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd. Via de stuurhut, welke zoveel mogelijk nostalgisch is gehouden en gemaakt, gingen we de woning in. Onze stoutste verwachtingen werden enorm overtroffen. Alsof je in begin vorige eeuw was terechtgekomen. Alles was nog in originele staat of zoveel mogelijk weer er in terug gebracht. Er stond een klein potkacheltje, er was een bedstee, een eettafel met een oud dik geweven kleed, "snuitjes" (koperen olielampjes) enz enz, en alles was alsof je zo in een museum stond. We hadden er maar 1 woord voor: GEWELDIG!

De ouders vertelden dat ze elk jaar een paar weken nog met dit schip gingen varen. De laadruimte was omgebouwd tot een woning en ook daar waren we van harte welkom om te kijken. In de woning keek je zo tegen de geklonken scheepshuid aan, er was een badkamer, een slaapkamer en een keuken ingebouwd maar zodanig dat alles nog steeds een nostalgische uitstraling heeft. Super mooi en leuk om te mogen bekijken. De enige concessies die men had gedaan was een hydraulisch stuurwerk (welke in het oude stuurwerk was gebouwd zodat het nog steeds de oude uitstraling heeft) en een kopschroef.
De (nagenoeg) originele matrozenwoning voorop hebben we ook nog even gezien. Dat was meer een soort voorpiek met daarin 2 bedstedes ingebouwd. Hierin sliepen 2 matrozen. Gezien de grootte van de bedstedes moesten het vroeger wel een soort kabouters zijn geweest ;-)

Daarna besloten we -we hadden toch de tijd aan ons zelf- om nog even een bakkie te doen in het havenrestaurantje alwaar we nog even napraatten.
Inmiddels was het droog geworden en zagen we Arie (de jachthaven eigenaar) bezig met zijn nieuwe project, een trekkershut op een vlot, te gaan verhalen naar de ligplaats. Dit was uniek dus toch maar even gebleven om te kijken en een klein handje te helpen. Het omvaren ging prima en dat met maar een 4pk buitenboordmotortje en even later lag de drijvende trekkershut op zijn plekje. Een nieuw onderkomen voor bezoekers of ligplaatshouders die daar kunnen blijven slapen als hun boot een onderhoudsbeurt krijgt.

Uiteindelijk zijn we vertrokken en eerst naar Sneek gegaan om daar even in de stad te kijken.
Aangezien het lunch tijd was nog even een lekker broodje gegeten, en daarna diverse winkels van binnen bekeken om toch weer een paar aankopen te doen want kleding was in de uitverkoop en Luc was alweer een tijdje op zoek naar nieuwe Jezus-Nikes (sandalen) en hij slaagde ook nog eens door tegen een paar mooie Ecco's aan te lopen. Ook Petra leefde zich weer uit in diverse damesmodewinkels. Gelukkig was daar een tafeltje neergezet met een paar stoelen voor de heren. Er zat daar al een andere echtgenoot waar Luc al snel mee aan de praat raakte. Ook zijn vrouw was bezig met van alles te passen en Luc kon het niet laten om de goede raad te geven om op alles te zeggen dat het geweldig stond. Het werd een hilarisch bezoekje en zelfs de kassière had de grootste lol.

Toen was de parkeertijd op en zijn we vertrokken naar ons eigenste huisje alwaar onze kat zat te wachten. Nog even snel via de oude jachthaven gereden want daar stond nog een "gebakje" van een autootje te wachten. (sorry Robin)  Die hebben we gelijk maar opgehaald en de toegangspas weer ingeleverd tegen de borg. Natuurlijk ook nog even Rick, de havenmeester, van onze avonturen verteld en toen afscheid genomen. Thuis heerlijk gedoucht en toen lekker onderuit op bank en in de stoel. Toch wel lekker, zoveel ruimte om te leven en heerlijk te kunnen zitten.