Een prachtige en heerlijke dag op het water

Gisterochtend naar de haven gegaan.
Toen we rond een uur of 10 arriveerden kwam net na ons buurman Kees ook aan.
Een praatje, boten klaarmaken en vlak achter elkaar de haven uitgevaren.
Buurman Kees bleef langer op de motor en haalde ons in want wij hadden het zeil al vrij vroeg (achteraf te vroeg) gehesen. De wind was anders dan we hadden verwacht en we moesten nagenoeg tegen wind op zeil maar het lukte en we hadden toch de hele dag voor ons.
Het was heerlijk, genieten van de stilte en van de bootjes om ons heen. Doordat de wind kracht 2 had was het niet hard werken en konden we in 1 keer, zonder overstag te moeten, de Gouwzee af het Markermeer op. Toen we net op het Markermeer zaten kwam de P95 langs en die heeft van ons, al zeilend, fotos gemaakt zodat we samen, met vol zeil, op de foto staan.
Toen ze naast ons lag was het verschil wel heel groot....

Ondertussen hadden we op de haven nog een collega gespot en die zou op vakantie gaan. Op de terugweg kwamen zij langs varen en we hebben foto's van elkaar gemaakt. Zijn we beide blij dat we varende foto's hebben. ;-)

Eenmaal de Gouwzee weer opgedraaid en nog voor de vaargeul dobberden zagen we een grote hotelboot, ongeveer 110 meter, weggaan vanuit de haven van Volendam. Omdat hij vanaf de geul kwam moest hij een flinke draai maken bij de scheidingston om bakboord uit te kunnen de Gouwzee af richting Amsterdam. Een sukkel in een zeilboot lag daarvoor flink in de weg midden in de geul (met zwemmende kids achter de boot) en kreeg een geluidssein van het schip.
Men deed niets.... wel werden de kinderen naar binnen gehaald maar verder.... nogmaals een geluidssein... weer niks... uiteindelijk bleef de hotelboot op de hoorn blazen maar de boot bleef liggen waar die lag....

We zagen dat de hotelboot flink moest sturen maar het lukte hem om eromheen te komen.
Toen zij erlangs voeren ging de stuurhut open en er werd flink geroepen naar de zeilboot. De woorden waren netjes maar de stemverheffing gaf aan dat men in het stuurhuis wel flink gevloekt had.... Stelletje prutsers, niet gehinderd door enige kennis, aan boord van de zeilboot...

Gezien de dreigende wolkenluchten om ons heen, en de wind die kop voor stond hadden, besloten we de fok binnen te halen. Op het grootzeil wilde ze ook niet dus de motor aangezet en ook het grootzeil weer vastgezet.
Rond 16.00 uur weer terug in de haven alwaar buurman Kees ook al was.

Na een bakkie, boekje, kletspraatje, ravioli gegeten, koekje bij de koffie, schoon schip gemaakt, watertank doorgespoeld en water gebunkerd waren we rond 21.00 uur weer thuis.

Een onwijs lekkere dag waarbij de wind zelfs ietsje meer mocht zijn, lekker uitgerust en klaar voor een nieuwe werkweek.

ken je het verhaal...

...van de 2 schippers die gingen zeilen? Ze gingen niet.

Vandaag wilden we weer eens een dagje weg met de boot. Uiteraard waren we ook nieuwsgierig hoe de boot de overdadige regenval had doorstaan. Aangekomen bij de boot was ze allereerst erg mooi schoon dus schoonschippen was niet nodig. Van binnen was ze ook kurkdroog, alleen een klein beetje water bij de motor doordat er kennelijk door de grote hoeveelheid regen de loospijpen het water niet konden afvoeren en er dus wat over de opstaande bestekrand was gesijpeld.

Vervolgens de motor, keerkoppeling en brandstof weer gecheckt, de huik verwijderd en de fok aangeslagen waarna de motor werd gestart. Na even te hebben warmgedraaid zijn we vertrokken. We waren nog niet halverwege de steiger in de geul toen ik (Luc) een vreemd geluid hoorde bij de motor. We zaten toen in de geul naar de havenmond toen ik besloot terug naar de box te gaan. Ik vertrouwde het niet om door te gaan, zeker omdat er best wel wat wind stond. Het geluid bleef aanhouden dus toen we in de box lagen is de motor gestopt en ging het luik open. Na even gezocht te hebben viel het me op dat de boutjes van de pakkingdrukker tegen de keerkoppeling zaten en dat het schroefdraad enigzins was afgesleten. Het gedeelte met de flens was naar voren geschoten. Tja wat nu? Kan je e.e.a. loshalen zonder dat de boot volloopt? Ik wist het niet dus een hulplijn ingeschakeld.

Chris (van de jachthaven) gevraagd of hij even wilde kijken. Hij zag het meteen. De flens was losgeschoten waardoor de pakkingdrukker met flens naar voren was gekomen en tegen de keerkoppeling was aangekomen. Chris verwijderde de slangenklemmen die om de flens zaten want die waren niet afdoende. Hij moest toch even naar de ijzerhandel en zou gelijk bredere meenemen die je met een boutje moet vastzetten. Even later was Chris terug en monteerde hij de nieuwe bredere slangenklemmen. Probleem opgelost maar helaas was de wind behoorlijk aangetrokken tot een 5 a 6 dus besloten we maar in de box te blijven en te genieten van het zonnetje, de wind en een bakje koffie met een koek.

Ondertussen was buurman Kees ook gekomen dus nog even gezellig zitten kletsen.
 De rest van de middag lekker zitten lezen, wat gedronken en gewoon wat om ons heen zitten kijken naar de andere bootjes(-mensen) en de beestjes in, op en rond het water..
We hadden nog wat hoop dat de wind tegen het einde van de middag zou afnemen maar dat was niet het geval dus de fok maar weer opgeruimd en de huik over het grootzeil gedaan.
Volgende keer beter... alleen door ons werk zal dat weer even duren.

Bootje overvol en varen maar...

We zijn weer volop aan het werk dus het varen is weer wat minder.
Natuurlijk gaan we elke week wel even kijken hoe ze erbij ligt en gister hebben we alvast even wat diesel gevuld en de boot vaarklaar gemaakt. Nog wel even genietend in de kuip van het mooie weer samen met buurman Kees want hij vond het te hard waaien om er alleen op uit te gaan.
Hij beloofde ons zijn reserve gaskacheltje want als het koud is dan maakt deze het snel warm.
Deze week gaan we die zeker niet nodig hebben want het is heet. Meer dan heet....maar zo een buurman is wel fijn want vandaag stond het kacheltje al in de kuip!

Omdat Johan en Gieneke een paar dagen in het westen verblijven besloten Luc en ik ze mee te nemen voor een vaartochtje. Plannen waren er maar de wind was veel te krachtig dus deze gooide roet in het eten.
Omdat de jongens ook mee waren was het wel een volle boot. En met zijn vijven in de kuip bleek wel wat teveel. Ze lag aardig achterover.... De jongens op het voordek en ik, Petra, ook maar voor om het tegengewicbt te leveren.

Het werd dus maar een kort tochtje. Halverwege de route naar Marken zijn we gekeerd. Een ruime 5 dus de fok ook niet gehesen en de motor aan laten staan.
De vlag hebben we niet gezet in het kader van de nationale rouwdag vanwege de vliegramp. Zo voeren er nog veel meer vandaag.... uit respect voor de vele slachtoffers....

Vervolgens weer aan de kant aangelegd om de 'ouwelui' op de vaste wal te zetten en een kop thee te maken. De jongens waren op de kop van de steiger al van de boot afgesprongen om af te koelen....
Daarna hebben Luc en ik de boot nog even op de vaste plaats neergelegd waarvoor we nog wel even aan het einde van de steiger moesten draaien want het invaren vanaf de walkant lukte niet wegens het verleieren door de straffe oostenwind.

Nadat ze weer keurig in haar box lag zijn we nog even naar Katwoude geweest om een ijsje te halen en vervolgens weer naar huis aan het koude bier.

Nog meer kleine klusjes

We waren al een paar dagen niet bij de boot geweest omdat we andere dingen te doen hadden maar vanmorgen toch weer die kant op.
Eenmaal op de haven wat kleine klusjes opgepakt.
Luc heeft de rode punt nog even onder handen genomen en de beschadiging aan de rand bijgewerkt (die van de steiger toen we net in het water lagen)
Tevens is de rode verf van het voordek afgehaald en is de blanke lak nog even gepakt voor het luik op het voordek en de roefdrempel en nieuwe latjes die we daar hebben gezet.

Ondertussen heb ik in de roef de opbergplankjes voorzien van wit vinyl en onder het kooktoestel en het aanrechtje voorzien van plakfolie waardoor alles er weer fris uitziet.

Daarna hebben we beide een boek gepakt en heerlijk zitten/liggen lezen.
De temperatuur was aangenaam, niet te warm en zeker niet te koud.
Als avondeten voorverpakte gegaarde hamburgers in de koekenpan en op een broodje gedaan met daarop zaanse ketchup en mayo .... 

Even weg in eigen haven....

Woensdag opgestaan en spullen gepakt. Weer veel spullen want de helft lag nog niet in de boot.
Het plan: richting Hoorn of Scharwoude vluchthaven.
Windkracht zou max 3 zijn en N cq NO.
Eenmaal op de Gouwzee bleek de wind iets krachtiger dan voorspeld en onder Volendam behoorlijk krachtiger. Schuimkopje en en golven vol op de kop dus toch zeker 4 met af en toe een 5.
En dan vindt Petra het niet zo heel leuk meer. Om nu met kracht 4 met de uitschieters naar Hoorn te gaan. Plan bijgesteld en 180 graden gedraaid. Terug naar de eigen haven om daar te overnachten.
Als een jekko met de wind op de kont naar Monnickendam maar om niet te snel terug te zijn besloten we toch nog even voor anker te gaan want ondertussen was de wind iets gaan liggen.

Als je voor anker ligt dan zie je wel veel meer... de marine heli vloog over en aalscholvers waren er ook genoeg. Nadat we krap twee uur in onze boeken hadden gelezen en het turen zat waren werd toch nog het zeil gehesen om nog wat slagen te gaan maken en rond etenstijd lagen we in onze box.

Het eten bestond uit simpel campingvoer. Magnetronrijst blijkt heel creatief klaargemaakt te kunnen worden in een pannetje. Heel kort de kook erover met een klein beetje water en het is al klaar. Vervolgens kiepten we er nog twee blikken ragout bij en ons maaltje was maagvullend.
(de tweede dag waren de knakworstjes met brood aan de beurt)
En bij de borrel toast met leverpastei.
Simpel zodat we geen koelbox nodig hadden.


Om het avondmaal te laten zakken zijn we nog een rondje op het natuurgebied naast de haven gaan lopen nadat we eerst een overheerlijke cappuccino hadden gehaald bij het restaurantje aan het strandje.
Petra was er nog nooit wezen wandelen en kent het alleen vanaf de kaart. Gewapend met haar fototoestel werd er niet doorgelopen maar moest er regelmatig gestopt worden om te klikken tot grote wanhoop van Luc want we zouden tenslotte een stukje wandelen...
Evengoed een lekker stukje de benen kunnen strekken.



Eenmaal terug op de boot werd de botterbitter tevoorschijn gehaald. We hoefden niet meer weg en hoopten hierop goed te kunnen slapen want het is en blijft aan de krappe kant en ongezellig alleen liggen. (Luc dwars in de voorpiek en Petra op de stuurboordbank).
De borrel smaakte prima maar was helaas te snel op en gelukkig met een goed boek genoten we van de rust en stilte.
Ondertussen zat Petra (weer eens) niet stil. Ze bleef klikken met haar camera bijna tot vervelens toe maar met weer mooi resultaat. Avondzon geeft warmte aan foto's en het blakke water geeft mooie spiegeleffecten.

Bekijk de foto's goed en zie wat bedoeld wordt met de effecten van het spiegelen in het water en wat bewerking (in dit geval alleen maar omdraaien) van foto's kan doen.

Het slapen ging redelijk en we waren zowaar pas rond 7 uur wakker om te zien dat het prachtig weer was en nog steeds windstil.
Eerst koffie gezet om goed wakker te worden.
Overheerlijke instantkoffie en daarna de thermoskan met heet water gevuld voor onderweg.
Plan voor deze nieuwe dag was om misschien even over te steken naar Lelystad maar aan de andere kant wisten we dat we geen risico moesten nemen. We moesten uiterlijk donderdagavond weer thuis zijn. Bovendien gaf het uurweerbericht op VHF 1 weerwaarschuwingen van windhozen en onweer. Achteraf (gelukkig voor ons) was dat op de Waddenzee en op het IJsselmeer dus niet bij ons.






De haven uitvaren was al een feest. Als eerste rond 9 uur het water op. De gehele Gouwzee was blak water. Zo adembenemend mooi. De spiegeling van de wolken. De geluiden van de vogels die ver dragen over het water. Ons motortje dat een mooi pruttelgeluidje maakt. Maar al snel moet van Luc het pruttelgeluidje uit. Gewoon niks horen, alleen maar de stilte... zeilen gehesen alleen geen wind alhoewel er een klein beetje was want we liepen wel vooruit. Maakte ons niet uit en anderen hebben ons misschien wel voor gek versleten. Gewoon het zeil gehesen en gewacht op de wind, hoe weinig ook.

een mooie stille ochtend op de Gouwzee klik en speelt vanzelf

Natuurlijk waren we al vrij snel niet meer alleen op het water. We werden achterna gezeten door enkele botters en een klipper. Blijft mooi als ze vol zeil varen.
Al koetelend halverwege trok de wind iets aan en we voeren mooi het Markermeer op.
De weerberichten waren zodanig dat we niet echt konden voorspellen wat het weer nog zou gaan doen. Donkere luchten zagen we hier en daar en voor Friesland en het IJsselmeer werden windhozen voorspeld. De wind was variabel en dat hebben we gemerkt.

Voor Edam gingen we terug. Maar de Gouwzee kwamen we slecht op..de wind was vervelend en inderdaad heel variabel en onze Jomanique snapte er ook niets meer van. Verleieren deden we wel dus moesten de motor kort bijzetten om niet op de dijk Volendam en in een stel visnetten terecht te komen. Kort daarna draaide de wind 180 graden dus gingen we helemaal voor de wind terug. Het leek bijna vliegen.

Ondertussen net de vaargeul overgestoken te hebben kwam de Marken Express weer langs en toen voeren wij mooi met grootzeil aan bakboord en fok op stuurboord. Snel nog even ons oerhollandse gordijntje opgehangen zodat we geheel in stijl ergens in de wereld in een fotoboek geplakt kunnen worden.

Bijtijds terug in de haven alwaar buurman Kees ook aanwezig was. Hij hielp met lijntje aanpakken en hebben nog even gedrie thee gedronken met een koekje van buur Kees.
Daarna is Luc bezig gegaan met vaste lijntjes achter die Petra gesplitst heeft en ook nog even het zonnedoek opgehangen want we zijn inmiddels bruin genoeg en wat nog spierwit is moeten we goed bedekken tegen de zon ;-) want het is zo verbrand. Het lijkt nl alsof we loopgips hebben, zo wit zijn de beentjes nog.
Na het uitgebreide avondeten, opruimen en afwassen weer huiswaarts gekeerd.

De komende dagen is de voorspellen niet optimaal dus we verwachten niet dat we nog weg kunnen maar plannen zijn er om aangepast te worden ....

Eindelijk onder zeil...

Vandaag was het eindelijk zover, we gingen varen. Eerst 's ochtends nog de laatste spullen bij elkaar gezocht en in de auto gelegd. Alles bij elkaar bleek het toch weer een hele bolderkar vol te zijn.

Bij de boot eerst het laatste houtwerk gemonteerd bij het roefdeurtje. Daarna de boot verder ingeruimd, de zeilen aangeslagen en de brandstof en motor nog maar een keer gecheckt. Tot slot heeft Petra onze boot een pre-doop gegeven door Gouwzeewater over de naamborden te gooien.
De doop wordt voltooid zodra Dominique, Petra's dochter en mede naamgever van de boot, haar definitieve doop geeft met bubbels.

Toen was eindelijk het grote moment daar. Motor gestart, lijntjes los en de box uit richting de Gouwzee. Het windje was NNO 3 dus op het gemakje en de motor de havengeul uit. Bij de scheidingston naar Marken de zeilen gehesen en de motor uit. Heerlijk, dat is weer eens genieten.

Filmpje (klikken en het opent vanzelf)


Het. nieuwe grootzeil doet het goed en "staat" mooi. De fok is nog even de oude, de nieuwe ligt nog bij de zeilmaker. Heerlijk onder zeil naar het einde van de Bukdijk Marken. Daar overstag gegaan, gekeerd en weer terug richting de thuishaven want vanuit Hoorn werd de lucht aardig donker. Dat was ook wel voorspeld maar alle wind- en weerappjes zeiden dat we zeker tot 16:00 uur geen problemen zouden krijgen. Halverwege werden we toch ingehaald door de realiteit en begon het grote druppels te regenen. Gelukkig valt het meeste er naast en gingen we ook lekker voor de wind.


Even later hield het alweer op maar begon het wel wat harder te waaien. Ons bootje liep echter heerlijk en we moesten helaas eerder de zeilen weer strijken dan we wilden omdat de havenmond alweer in zicht was.

Snel de motor gestart, kop in de wind, de zeilen gestreken en deze even snel opgebonden. Daarna koers gezet naar de box. Voorzichtig de boot weer tussen de palen gestuurd, vastgemaakt om daarna de zeilen netjes op te doeken. Vervolgens de boot opgeruimd, alle lijntjes opgeschoten, de huik bevestigd en toen besloten we om maar weer op huis aan te gaan.

Morgen weer...

Het kluseind in zicht

Zo langzamerhand is het kluseinde in zicht. Van wat laatste kleine klusjes die gewoon gedaan moeten worden van schoonmaken tot opnieuw inruimen en de victualien aan boord brengen om klaar te zijn voor vertrek. Ook de waterzak leegpompen om het water met schoonmaakmiddel te lozen en de tank opnieuw afvullen met schoon water om deze ook weer door te pompen.

Verder nog wat houtwerk netjes maken; wat stripjes aanbrengen om e.e.a af te werken. Verder gewoon even lekker in de kuip zitten, genieten en kijken naar onze boot. Bakkie koffie met een broodje er bij, helemaal goed.

Helaas wel wat regenbuitjes gehad dus op enig moment vonden we het genoeg. We zijn toen even over de haven gaan wandelen en zagen onze achterbuurman aan de tuigsteiger liggen. Even een praatje gemaakt over onze schepen en zijn boot uitgebreid bewonderd. Deze is aangemeld bij historische stamboekvaartuigen. Deze vereniging heeft dit weekend een gezellig samenzijn in onze jachthaven. Daarna nog even wat steigers afgelopen, gewoon om naar andere boten te kijken totdat we onze "buurman" tegen kwamen die naast ons stond tijdens de werfbeurt. Ook hij lag weer te water en was druk bezig zijn boot weer vaarklaar te krijgen. Na ook hier een praatje te hebben gemaakt, zijn we huiswaarts gegaan. Eerst nog een stapel boodschappen gedaan omdat alle kinderen dit weekend thuis zijn en we bezoek krijgen van mijn broer met zijn vrouw en dochtertje. Uiteraard gaan we onze trots we even laten zien aan hen.