Klusje tussendoor

Vandaag eerst gewerkt. Petra was 's middags al begonnen met schuren van de gaffel. Toen ik thuis kwam zijn we na het eten zijn begonnen met het schuren, rot hout weghalen en gaten vullen met epoxy van het roer en de gaffel.

Op de gebruiksaanwijzing van de epoxy stonden allerlei gevaarsetiketten met waarschuwingen voor brandwonden, allergische reacties enz enz.
Aangezien wij voorzichtige mensen zijn hechten we toch wel enige waarde aan deze waarschuwingen. We volgden de instructies nauwgezet.

Er stond dat we product A eerst goed moesten kneden alvorens product B toe te voegen en deze samen te kneden tot een homogene massa was ontstaan.

Kneden..... maar waarmee dan. Latexhandschoentjes leken ons niet goed genoeg omdat wij vermoedden dat deze zouden wegsmelten bij zoveel chemisch geweld. Tja waarmee dan?  Na enig nadenken besloten we dan maar om werkhandschoenen op te offeren. Eerst wel 2 paar latex handschoentjes aantrekken en daar overheen de werkhandschoenen. Dat zou afdoende moeten zijn.

Met 2 eetlepels de (hopelijk) juiste hoeveelheid afgepast en dit door elkaar geroerd op de handschoen totdat het goed gemengd was. Kneden was niet mogelijk omdat het een soort pasta was. Dat valt niet te kneden. De volgende keer maar gewoon goed door elkaar roeren. Volgens mij moet dat ook lukken.
Met een handschoen vol gemengde epoxy staan toekijken hoe Petra met 2 spatels de gaten opvulde in het roer. Uiteraard met veel commentaar maar wel goedbedoeld ;-)

Na wat goede adviezen (kuch, kuch... zal wel komen door de epoxygeuren) kreeg Peet de slag te pakken en vulde de gaten keurig en streek deze netjes af. Na 24 uur is de epoxy dusdanig uitgehard zodat deze geschuurd kan worden. Zodra dat klaar is gaan we de rest van het roer ook goed schuren om daarna met een andere, meer vloeibare, epoxy in te smeren waarna de rest van de laklagen en antifouling aangebracht zullen worden. De grijze epoxy ziet er niet uit maar aangezien hier toch nog diverse lagen primocon en antifouling overheen komen maakt dat niet zoveel uit.

Morgen eerst onze boot bewonderen. Ze komt namelijk terug naar de haven want het onderwaterschip is klaar. We zijn heel benieuwd. Lees vooral de komende afleveringen van onze klusavonturen want nu gaat het grote werk voor ons echt beginnen.

Ze is gestraald.....

Vanmorgen rond 11.00 uur wakker uit de nachtdienst, kom ik beneden zie Luc klaar staan om weg te gaan want hij was gebeld dat ze net gestraald was en of we wilden kijken.
Echt niet dat ik dit voorbij wilde laten gaan dus een bak koffie achterover gekiept en in de auto gaan zitten om daar de vouwen uit mijn gezicht te laten opdrogen.
(dat opdrogen ging heel snel want het weer is zeer aangenaam rond de 20 graden..)

Eenmaal in Monnickendam stond de schuifdeur al open en zagen we haar met een glimmend onderkantje staan. Het stralen was dus goed gegaan. Leek zelfs alsof de eerste laag er al op zat, zo mooi...

Nu zagen we al dat dit ons dubbel en dwars waard is. De tijd en energie die we erin hadden moeten steken had ons op zeker ook onze vakantie gekost. Nu al lopen we voor op onze planning.

En omdat het weer zo mooi is vertelde Cor dat hij morgen ook nog even heen en weer gaat om er nog een laagje overheen te zetten. Dat scheelt weer een dag. Dinsdag is de planning dat ze in de ochtend weer terug gaat naar de haven en weer opgebokt kan worden. Wauw... het ziet ernaar uit dat we onwijs veel mazzel hebben mede gezien het weer en daardoor snelle droogtijd tussen de lagen. (totaal 5 stuks)

Ondertussen heeft Luc voordat hij aan het werk ging ook nog even de vaste marifoon verkocht via Marktplaats. We hebben nagenoeg geen ontvangst omdat de antenne op het roer stond.
Omdat de antenne eigenlijk de hoogte in moet maar wij niet willen frezen in de mast en ook geen draad via de verstaging willen laten lopen, hebben we een handheld gekocht. Voor ons veel beter te bedienen voor de bruggen en sluizen. (en een enkele keer voor de realtime weersvoorspellingen welke door het Kustwachtcentrum elke kwart over het uur gegeven worden.)

Mid/dagjes en nachtjes werken

Vanaf gister is het voor ons weer een paar dagen langs elkaar leven en werken.
Luc had vandaag vroeg en weekend middag en ik de nachten.
Gister overdag heb ik het grootzeil opgehaald bij Schokker. Eigenlijk had het nog niet klaar hoeven zijn want varen zit er toch de komende weken niet in maar aan de andere kant wel een voordeel want de gaffel lag daar ook...
Deze kan nu kaalgehaald worden en bijgewerkt met epoxy want daar zit wel wat rot hout wat tevens geen stevigheid biedt...
Eerst werken tot dinsdag...
en ondertussen hopen we dat het stralen goed zal gaan......

Klusdag 3

Vanmorgen een andere dag dan de vorige 2. Nu niet vroeg naar de haven maar allerlei andere klusjes geklaard.
We hadden nog wat spullen die geruild moesten worden en het nodige aan te schaffen bij de watersportwinkel dus eerst naar Monnickendam gereden.
Ruilen ging vlot, nog wat tips gekregen van Hakvoort en daarna naar de haven... we waren toch wel nieuwsgierig of onze 'dame' al weggehaald was. Wat we al een klein beetje vermoedden was waar. Ze stond nog heel eenzaam op de kar op het tweede parkeerterrein. Ze zal dan wel vanmiddag of morgenochtend gehaald worden. We worden gebeld als ze gestraald is.

Daarna nog even naar Dekker in Zaandam om daar de anodes te halen want in Monnickendam hadden ze niet de juiste maat. Zaandam lag toch op de route want daar was de kapper ook afgesproken. Voor we naar de kapper gingen nog even over de sluis gelopen alwaar hard aan de verbreding wordt gewerkt. Een megaklus maar voor de binnenvaart goed. De Zaan is immers een hele belangrijke vaarroute voor de aan- en afvoer van oa cacaobonen, zand en grind.
De havendienstboot lag bij het trappetje dus daar ook nog even een praatje gemaakt.

Goed gemutst en gekapt weer naar huis om vervolgens de klusoverall aan te trekken.
Het weer is zodanig mooi en blijft mooi derhalve de antifouling van het roer geschuurd met op de boormachine de reinigingsboorset van Topcraft. Wat een powerrrrrrr ding! Net boven de waterlijn zat de antifouling goed vast en was keihard, onder de waterlijn was het er zo af met dat ding. Op enig moment zelfs schuim uit het hout en wat water. (dit verbaasde ons niet wat de antifouling was gescheurd). Het hout van het roer op enkele plekjes wat dieper weg moeten krabben maar vooralsnog zijn wij niet ontevreden over de staat van het hout.
Een beetje klieren en kledderen met epoxy en het zal er gelikt uitzien.
Ondertussen is Petra bezig gegaan met de helmstok en het hout welke de zwaarden moet geleiden.
Ze liggen geschuurd klaar en hier en daar moet ook nog wat epoxy in de scheuren gekiept worden.
Nu wachten tot we daar mee verder kunnen gaan...

Al met al weer een dag die anders liep dan dat we drie dagen terug gepland hadden.
Ons motto: 'Soms gaat het anders' was dus weer van toepassing....

Klusdag 2

Vanmorgen omstreeks 08:30 waren we weer paraat op de jachthaven. Als eerste even de stroomkabel uitgerold omdat we wilden gaan schuren. Vervolgens alles aan boord getild wat we dachten nodig te hebben, schuurapparaten, stofzuiger, schuurpapier, de koffie en broodjes enz enz...
Daarna zijn we lekker aan de slag gegaan totdat.................

 ...............Chris en Johan (van de jachthaven) met een trekker naar ons toe kwamen om dat de boot op de kar van KSC gezet moest worden want we zouden zo gehaald worden. Weer even een momentje: "soms gaat het iets anders dan gepland". En we waren nog geen half uur bezig... grrr

Vervolgens alles er weer afgetild, de stroomkabel opgeruimd en toegekeken hoe onze boot op de straalkar werd gezet. Ook dit ging snel en professioneel. Chris vertelde dat we zolang even geparkeerd werden en dat we in de tussentijd rustig wat klusjes aan de boot konden doen. Echter omdat we elk moment de trekker van KSC verwachtten bleek dit niet zo eenvoudig. Kleine klusjes die snel afbreekbaar zijn gedaan zoals in de roef wat verven, de boot verder ontmantelen, opmeten van de boot want volgens opgaaf zou de diepgang 0.5m zijn maar bij nameten bleek dit toch iets meer, nl. 0.7m bij de schroef/het roer. Toch even iets om rekening mee te houden.

Petra was ondertussen druk bezig met het luikje op het voordek van roest en losse verfbladders te ontdoen. Met in de ene hand de verfkrabber en in de andere hand de stofzuiger ging ze verwoed tekeer. Een echte "butklus" maar ze fikst het toch maar even. 

Ook maar even de kisten in de kuip bekeken maar deze zagen er nog goed uit. We hadden vorig jaar de binnenzijde met hammerite geverfd dus daar was niets te halen. Daarna maar het hoerenluikje geopend en de achterpiek leeggehaald. Er lag nog best wat rotzooi in van de vorige eigenaar. Dit opgeruimd, grotendeels weggegooid en toen met de verfkrabber aan de slag. Zoveel mogelijk roest en losse lak weggekrabt . Dit was wat lastig omdat de ruimte beperkt is en ik (Luc) niet een van de kleinste mensen ben...

De stofzuiger deed haar best en zorgde voor een stofvrij achterpiekje. Nog even met ontvetter alles schoongepoetst. Met het hoofd half in de achterpiek en de dampen van de ontvetter zag ik even later alles aan voor een doedelzak maar het is nu klaar om in de chat te zetten. Helaas hadden we niet genoeg hamerslagverf mee dus de achterpiek maar weer ingeruimd tot de volgende gelegenheid.

Met name Petra hoorde de hele dag motorgeluiden van een trekker en vroeg dan of de boot al gehaald werd. Elke keer moest ik hier ontkennend op antwoorden. Tussendoor ook een aantal buien te verduren gehad waardoor het werk even stilgelegd moest worden. Van de gelegenheid gebruikt gemaakt om koffie te drinken en wat te eten.

Tegen 15:30 uur keken we elkaar aan en hadden eigenlijk geen zin om een nieuwe klus op te pakken. We hebben toen maar alles opgeruimd en zijn naar huis gegaan. De boot op de kar stond toen nog op de jachthaven. Misschien dat deze inmiddels is opgehaald of anders morgenochtend. We zullen het wel horen als Cor belt.

Klusdag 1

Klusdag 1, onze boot gaat uit het water zodat we kunnen beginnen met het opknappen van ons Grundeltje.
Vanmorgen vroeg (we waren er al om 07:45 uur) waren we al op de jachthaven. De poort was nog niet eens open dus daarom door het loophek. Eerst moesten we het winterzeil van de boot afhalen en uiteraard de standaard voorbereidingen treffen om de motor te starten. Olie peilen, koelvloeistof nakijken, accu's checken. Alles was goed. We besloten alvast naar de tuigsteiger te varen om daar te wachten tot het 09:00 uur werd omdat we er dan uitgetakeld zouden worden.

De motor startte in 1x (tuurlijk ;-) ) en binnen de kortste keren voeren we richting tuigsteiger en kraan. Even vastgemaakt en afgewacht, ondertussen nog even het dekzeil opgeruimd. Om 09:00 uur kwamen de mannen en kon het takelen beginnen; een spannend moment omdat wij de boot voor het eerst uit het water zouden zien. Petra had nog wel wat zenuwtjes maar ons bootje ging er professioneel en snel uit.

Vervolgens kon ik de boot afspuiten met de hogedrukspuit. Er zat nog best wat aangroeisel op maar dat was er snel weer af. De onderzijde zag er niet verkeerd uit maar er was veel werk te doen. Chris, van de jachthaven, tipte ons dat wij ook het OW schip konden laten stralen en in de antifouling laten zetten door een bedrijf vlakbij, KSC Monnickendam. Hij vertelde dat dit binnen een week klaar was en dat je dan zeker 10 jaar een prima basis hebt die je maar eens in de paar jaar hoeft bij te werken. Chris belde Cor en die kwam gelijk kijken.
Cor vertelde dat het OW schip helemaal gestraald wordt waarna er een laag of 5 a 6 primer, nog iets en antifouling op gezet ging worden. Garantie (wanneer we elke paar jaar de boot even droog zetten, het OW schip schoonmaken en even bijrollen): 10 jaar. De prijs viel ons ook wel enigzins mee (Cor rekent per meter schip), zeker als je bedenkt dat we zeker 2 weken zouden doen om de boel kaal te maken en klaar te stomen voor de eerste lagen primocon. KSC kon alles binnen een week doen en dan was het ook klaar.

Daar hoefden we eigenlijk niet zo heel lang over na te denken en de afspraak was snel gemaakt. Ik was eigenlijk op zoek naar een andere auto maar dat schuif ik dan maar op de lange baan. De huidige auto is nog prima alleen zocht ik iets groter. Nou ja, de boot geeft ons veel plezier en de auto is niet echt nodig, alleen makkelijk. Kiezen voor de boot was dan ook niet zo heel lastig. A.s. vrijdag, misschien wel een dag eerder, gaat de boot naar KSC om dan een week later weer helemaal klaar terug te krijgen. Zodra de boot dan weer terug is gaan we beginnen met schuren en verven van de boeisels, dek en roef.

Dat betekent echter wel dat we volgende week vermoedelijk 3 dagen vrij hebben zonder dat we wat kunnen doen aan de boot. Wel gaf Cor aan dat we gebeld worden zodra ze gaan stralen en schilderen zodat we foto's kunnen maken. Ook handig voor als we ooit zouden besluiten ons bootje te verkopen zodat we kunnen aantonen wat we hebben laten doen. Geeft toch een meerwaarde. We vinden in de tussentijd heus wel een andere tijdsbesteding (roer, helmstok, stootwillen knopen) en mogelijk hebben we de boot sneller dan voorspeld weer terug want we hebben al gehoord dat er door KSC ook in het weekend doorgewerkt wordt.

Vervolgens hebben we het roer met behulp van buurman Kees van de boot afgetild en in de auto gelegd. Deze gaan we thuis opknappen op momenten dat we even tijd hebben tussen het werk door want dat gaat ook gewoon door  (de hobby moet tenslotte ergens van betaald worden).  Verder hebben we de stootwilletjes er afgehaald, alle lijntjes opgeruimd, en de hele boot rondom met een ontvetter en warm water schoongemaakt. En natuurlijk welgemeend advies gekregen van onze mede-klussers die op de kant staan.
Kees zag dat de roerbus op de hak uit het lood stond en bij nadere bestudering was dat zeker zo. De middelste roerbus was zelfs al behoorlijk scheef ingesleten. Kennelijk heeft het roer een behoorlijke klap gekregen door iets waardoor dit is ontstaan. Een 'klappie' op de hak en het probleem is opgelost alleen dat gaan we niet zelf doen....(wij zouden dat ding kapot tikken en dan zijn we verder van huis)  Als ze op de kar staat om gestraald te worden dan wordt de overbuurman, scheepsbouwer Schot, er even bijgehaald om de klap te geven.

Daarna heb ik, Luc,  een paar D-sluitingen doorgeflext omdat deze helemaal vastgeroest zaten. Daar komen weer nieuwe voor terug. Bij de boot zaten nog voldoende als reserve dus dat is makkelijk. Deze hadden we al onder handen genomen door ze schoon te maken en een WD40 badje te geven en zijn nu klaar voor gebruik
We ontdekten ook nog even dat een staaldraad van een verstaging al half door was dus daar moet een nieuwe voor komen alsook nieuwe spanners. De verstaging is daarom ook helemaal losgehaald.Ook de anode's hebben we verwijderd en daar komen nieuwe voor. We zijn toch bezig dus dan ook maar gelijk helemaal goed.

Morgen weer terug naar de boot. De boeisels kunnen we nog niet doen vanwege het stralen dus daarom beginnen we maar aan de deurtjes van het hoerenluikje en de kuipbanken. Schuren en gelijk een paar keer in de jachtlak zetten. Net als het luik op het voordek. Dat gaan we morgen ook aanpakken. Kunnen we tenminste toch nog iets doen anders is het allemaal verloren tijd. Morgen weer verder. Nu eerst een chineesje halen, smikkelen en lekker in de rust.

Stootwillen

In één van de vorige blogs begin van de winter was het al geschreven. Zelf stootwillen/fenders maken.
(wikipedia zegt hierover: Een fender (zeevaart) of stootwil (pleziervaart) dient om de kinetische energie van een afmerend schip op te vangen en op die manier schade aan een schip of de afmeerconstructie te voorkomen.)
Vanaf nu noem ik het dus een stootwil.

We hadden enkele weken terug al bij de touwenshop in Lelystad een giga rol gehaald zodat ik wat kon kl..... met touw. Het ouderwetse scoobydoo-en lijkt er een beetje op want op internet kwam ik er niet uit en heb geen marlpriem om te prikken dus ik bleef wat klooien. Het weer was prima derhalve lekker in de tuin met de nodige lengtes naast me.
Omdat we afgelopen week de grijplijntjes tussen de palen hadden bevestigd had ik nog touw over en dat lag op tafel. Opeens, alsof er een lampje aanging zoals in een stripboek, was daar het idee.
Vol frisse moed aan de slag gegaan en ik weet van mezelf als ik iets in mijn kop heb...dan ga ik door...
De eerste is duidelijk klein, omdat ik verkeerde lengtes had geknipt, zou ja geknipt, gelukkig lag Luc zijn vlijmscherpe Leathermann op tafel waarmee ik met gemak de lengtes kon snijden.
Zeer trots op het eerste resultaat maar een diametertje van net niks. Inmiddels wist ik dat uithalen geen zin heeft omdat het te strak gevlochten zit dus maar afgewerkt en best trots op het resultaat.

Met inmiddels al 1 blaar op mijn wijsvinger verder gegaan. Luc was toch werken, spannende Koningsdag en ik mocht niet werken, was gewoon helemaal vrij gepland.

En dan ga ik ook door.... met als resultaat prachtige stootwillen ;-)
Op facebook vroeg al iemand of er er ook enkele voor hem wilde maken maar mijn touw is al bijna op na 5 mooie (en 1 helemaal verkl....) dus moet weer naar Lelystad om een nieuwe rol te halen. (heel rot want dan rijden we langs Bataviastad en daar moeten we altijd even doorheen lopen...)

Na twee dagen kl.../knutselen zie het resultaat op foto 3. Ben absoluut niet ontevreden maar wel 3 blaren (ook op mijn andere hand) en een halfopen duim en spierpijn. Nu maar een paar dagen in de rust om het te laten genezen. Het begin is er, het knopen is mijn manier en dat snap ik....En Luc kan splitsen dus die mag de lijntjes eraan maken.

Mocht iemand, na het lezen van de blog, interesse hebben in een geknoopte stootwil (zullen er dan wel meer dan 1 zijn....) nog even geduld. Er moet eerst geverfd worden.... en onze Jomanique heeft er nog een paar nodig.... !